قیمت نجومی یک یادگاری تاریخ‌ساز!

کد خبر: 787483 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ ۰۹:۲۹:۱۸ اعتمادآنلاین |

روزبه دلاور| رقابت‌‌های کشتی فرنگی قهرمانی جوانان جهان در اسلواکی برای تیم ملی ایران از لحاظ جایگاه نه، ولی از لحاظ کسب نشان زرین دور از انتظار به پایان رسید.

به گزارش روزنامه اعتماد، تیمی که همواره مدعی اصلی کسب طلاهای جهانی بود این‌بار با افتی محسوس تنها به یک مدال طلا قناعت کرد تا زنگ خطر برای کشتی پایه به صدا درآید. این عملکرد موجی از انتقادها را در رسانه‌ها برانگیخته است. همزمان با برگزاری رقابت‌های کشتی آزاد جوانان در سطح جهانی برای واکاوی علل این نتایج در فرنگی‌‌کاران جوان و آخرین وضعیت آزادکاران با بهروز یاری، کارشناس کشتی به گفت‌وگو نشسته‌‌ایم که ماحصل آن را در ادامه می‌خوانید.

    ‌از فرنگی شروع کنیم که با کسب فقط یک مدال طلا برای کشتی کشورمان به پایان رسید‌. چرا نتوانستیم در این دوره نتایج خوبی بگیریم؟

خب تخصص من آزاد است و حریفان فرنگی‌کاران را نمی‌شناختم، اما یک ایرانی‌ام و وضعیت سیاسی و اقتصادی این روزهای کشورم را درک می‌کنم. اگر فرنگی هم نتایجی غیر از این می‌گرفت باید شک می‌کردیم! تلاش‌های فدراسیون نتوانسته مسکن قوی برای روحیه کشتی‌گیران ما باشد. ضمن اینکه حضور موفق روس‌ها در این دوره که همیشه مدعی هستند تاثیر داشت و ما دوم شدیم، اما قبول دارم باید تعداد طلاهایمان بیشتر باشد و چه بخواهیم چه نه باید قبول کرد روس‌ها با توجه به سبقه‌شان در فرنگی و آزاد سلطان کشتی دنیا هستند و تلاش ما همیشه این بوده که سطح خودمان را به روس نزدیک کنیم یا از آنها بگذریم.

   ‌نفراتی که در این دوره دوبنده تیم ملی فرنگی را بر تن کردند بر چه اساسی انتخاب شدند؟ شایسته‌سالاری صورت گرفته بود؟

چرخه برای بزرگسالان وجود دارد و در یک پروسه کوچک‌تر چند تا از مربیان و اعضای فدراسیون در انتخاب نفرات در جوانان دخیل هستند. در جدول به شهر بی‌قانون می‌گویند شهر هرت، اما همان شهر هرت هم قانون دارد! این‌طوری که نفرات دوم یا کشتی‌گیران درجه دو اذعان می‌کنند حقمان خورده شده، اما به این صورت نیست شاید. از 10 وزن در یک وزن یک فشار غیرقابل انتظاری برای انتخاب یک نفر صورت بگیرد! شاید رجل سیاسی یا نماینده مجلسی فشار بگذارند که یک نفر را انتخاب کن، اما در مجموع یک دپارتمان و روش صحیحی وجود دارد که بنده و شما هم برویم و این نحوه را ببینیم ، قبول می‌کنیم. قانون وجود دارد، عملکرد کشتی‌گیران در سال‌های گذشته و وزن‌هایشان و انضباط اردویی آنها سه اصل اصلی انتخاب کشتی‌گیران برای مسابقات برون مرزی است.

   ‌به لحاظ فنی ایرادی به عملکرد فرنگی‌پوشان نبود؟

امروز بیش از اینکه کشتی دنیا به سمت فنی شدن پیش رفته باشد، افزایش سطح آمادگی جسمانی و در فهوای کلام استقامت قلبی و عروقی برای ثانیه‌های آخر برنده یا بازنده را تعیین می‌کند. در اجرای تکنیک در آزاد بیشتر و در فرنگی کمتر مشکلی نداریم، میزان آمادگی جسمانی و نبود مسابقه و استرس بالا باعث باخت همه کشتی‌گیران می‌شود از جمله کشتی‌گیران کشورمان.

   ‌تمام اینها را که گفتید مگر از وظایف کادرفنی نیست تا شرایط ملی‌پوشان را به مرز آرمانی برساند؟

افزایش سطح آمادگی جسمانی، دانش می‌خواهد، متاسفانه تعویض پشت سر هم کادر و نداشتن اشراف به کشتی توسط اساتید آمادگی و جسمانی که در خدمت تیم ملی هستند بعضا این مشکلات را رقم می‌زند، اما به باور من امروز نه فقط در کشتی، بلکه روح ایران بیمار است. امیدوارم تکلیف ما به هر سمت و سویی است به زودی معلوم شود.

   ‌عملکرد کشتی آزاد تا این لحظه چطور بوده؟

در دو وزن اول، خاطری نباید می‌باخت و شمسی‌پور هم کمتر از حد انتظار ظاهر شد. این دو کشتی‌گیر ما با شکست‌هایشان در مرحله مقدماتی برای اوزان خود در بزرگسالان مهره قابل اعتمادی نشدند.

   ‌جوانان آزادکار می‌توانند نتایج ضعیف فرنگی را جبران کنند؟

هر چند فرنگی در این چند ساله خودش را به جایگاه بالایی در کشتی ایران رسانده، اما به هر حال ایران هست و کشتی آزادش! در کشتی آزاد همیشه حرف‌های بیشتری داشتیم و امیدوارم دستاورد بچه‌های آزاد باعث سرافرازی کل کاروان کشتی شود.

   ‌در کدام اوزان امیدوار به کسب مدال هستید؟

معمولا باید در اوزان ۸۶، ۹۷ و ۱۲۵ بهتر ظاهر شویم، چون در این اوزان در بزرگسالان قهرمان دنیا داریم. دلیل اینکه می‌گویم اهورا خاطری باید بهتر کشتی می‌گرفت، این است که در اردوها با رحمان عموزاد نفر اول دنیا تمرین می‌کند. فکر می‌کنم ابوالفضل محمدنژاد در ۱۲۵ کیلو که با زارع تمرین می‌کند، بتواند در این مسابقات شگفتی‌ساز شود. سینا خلیلی کشتی‌گیری که چندین‌ دوره است در بزرگسالان در خدمت تیم ‌ملی بوده و امسال در جوانان کشتی می‌گیرد هم حرف‌هایی برای گفتن خواهد داشت.

   ‌با توجه به نزدیکی شما با رییس فدراسیون خبر دارید که آن توجهی که‌در بزرگسالان می‌شود آیا در پایه‌ها هم است؟

بنده رییس رییس فدراسیونم! من رییس علی دبیرم و من او را به فدراسیون بردم و تمام ایران می‌دانند. اما الان که با شما صحبت می‌کنم در اردبیل کلاس مربیگری داشتم، ارتقای سطح عملکرد کشتی‌گیران در رده‌های پایه نیاز به عملکردی حداقل ۲۰ ساله دارد. مربیان ما حداقل در سطح پایه با آنچه باید باشند خیلی فاصله دارند و مشکل بعدی ما این است که در پایه اردوهایی که برگزار می‌شود هیچ نشانی از تدابیر لازم برای تیم‌های پایه‌ ندارد. کشتی‌گیران پایه مثل تیم بزرگسال کار می‌کند با فشاری کمتر. ما ناترازی در گاز و آب و برق و ناترازی در قهرمان‌سازی در کشتی داریم و این غیر قابل انکار است.

  اخبار مرتبط ۵ مدال کشتی‌گیران جوان ایران در روز نخست تورنمنت ترکیه کارشناس کشتی: سالتوی کذایی شیرازه کشتی حسن یزدانی را به هم ریخت/ به دبیر می گویند حکومتی اما...

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، شاید امروز نام بسیاری از بازیکنان تیم ملی والیبال زیر ۱۷ سال ایران برای هواداران این رشته چندان آشنا نباشد، اما همین نوجوان‌ها می‌توانند چند سال دیگر در ترکیب تیم ملی بزرگسالان قرار بگیرند. مسیر رسیدن به آن نقطه اما از همین روزها و از سخت‌ترین آزمون دوران ورزشی آنها عبور می‌کند؛ رقابت‌هایی که در آن هر امتیاز می‌تواند تجربه‌ای تعیین‌کننده برای آینده یک بازیکن باشد.

قهرمانی جهان زیر ۱۷ سال یکی از جدیدترین مسابقات رده‌های پایه والیبال جهان است. این رقابت‌ها تاکنون تنها یک دوره برگزار شده و حالا دومین دوره آن، بار دیگر بهترین استعدادهای نوجوان والیبال جهان را مقابل یکدیگر قرار می‌دهد. مسابقاتی که اهمیت آن تنها به کسب مدال محدود نمی‌شود و می‌تواند محلی برای شناسایی بازیکنانی باشد که در سال‌های آینده به ستاره‌های والیبال جهان تبدیل خواهند شد.

ایران یک تجربه مهم دارد

تیم ملی نوجوانان ایران در نخستین دوره این رقابت‌ها نشان داد که فاصله چندانی با قدرت‌های جهان ندارد. ملی‌پوشان ایران در آن مسابقات در مرحله‌ای حساس مقابل ایتالیا، قهرمان رقابت‌ها، قرار گرفتند و تنها دو امتیاز با حذف این تیم فاصله داشتند. نبردی نزدیک که در نهایت به سود ایتالیا به پایان رسید، اما برای والیبال ایران یک تجربه ارزشمند به همراه داشت.

نوجوانان ایران پس از آن شکست، مسیر مسابقات را ادامه دادند و با پیروزی مقابل برزیل و بلژیک، جایگاه پنجم جهان را به دست آوردند. این نتیجه نشان داد که والیبال پایه ایران ظرفیت رقابت با قدرت‌های بزرگ دنیا را دارد و می‌تواند در سطح جهانی برای رسیدن به رتبه‌های بالاتر تلاش کند.

حالا اما یک نسل تازه وارد میدان شده است؛ نسلی که می‌خواهد داستان خود را در بزرگ‌ترین صحنه والیبال پایه جهان بنویسد.

نسلی که از آسیا به جهان رسید

تیم جدید ایران با پشتوانه نایب‌قهرمانی آسیا راهی مسابقات جهانی شده است. این نتیجه اگرچه قهرمانی نبود، اما نشان داد که نسل جدید نیز از کیفیت لازم برای حضور در بالاترین سطح برخوردار است. حالا آزمون اصلی در برابر تیم‌هایی است که بهترین استعدادهای نوجوان خود را به میدان فرستاده‌اند.

در میان بازیکنان ایران، نام آیدین پوزش به عنوان بهترین پاسور آسیا و آژوان نمازی به عنوان بهترین دریافت‌کننده قدرتی قاره بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفته است. حضور این بازیکنان می‌تواند یکی از نقاط قوت ایران در مسابقات جهانی باشد، اما شاید مهم‌تر از نام‌های فردی، چیزی باشد که در عملکرد تیمی این نوجوانان دیده می‌شود.

این تیم تنها مجموعه‌ای از چند استعداد مطرح نیست؛ بلکه گروهی از بازیکنان است که باید در کنار یکدیگر برای رسیدن به یک هدف مشترک تلاش کنند. هماهنگی، اعتماد متقابل و توانایی حفظ تمرکز در لحظات حساس، عواملی هستند که می‌توانند سرنوشت ایران را در برابر تیم‌های قدرتمند جهان مشخص کنند.

هر امتیاز، یک تجربه برای آینده

برای بازیکنان این رده سنی، حضور در مسابقات جهانی تنها یک رقابت ورزشی نیست. آنها در این مسابقات با فشار مسابقات بین‌المللی، فضای سالن‌های بزرگ، حریفان متفاوت و شرایطی روبه‌رو می‌شوند که شاید در سال‌های آینده بارها در دوران حرفه‌ای خود تجربه کنند.

به همین دلیل، حتی یک مسابقه سخت یا یک شکست نزدیک هم می‌تواند بخشی از مسیر پیشرفت آنها باشد. تجربه‌ای که شاید امروز چندان به چشم نیاید، اما در آینده می‌تواند در تصمیم‌گیری یک بازیکن در لحظه‌ای حساس از یک مسابقه بزرگ به کار بیاید.

والیبال ایران در سال‌های اخیر همواره برای ساختن نسل بعدی تیم ملی تلاش کرده است و مسابقات رده‌های پایه یکی از مهم‌ترین مسیرها برای شناسایی این استعدادهاست. بازیکنانی که امروز در رده زیر ۱۷ سال بازی می‌کنند، اگر مسیر رشدشان به درستی ادامه پیدا کند، می‌توانند در سال‌های آینده به ترکیب تیم‌های ملی جوانان، امید و در نهایت بزرگسالان برسند.

شروع یک مسیر طولانی

شاید چند سال دیگر، زمانی که تیم ملی بزرگسالان ایران در یک مسابقه مهم به میدان می‌رود، برخی از چهره‌های امروز تیم زیر ۱۷ سال نیز در میان ملی‌پوشان باشند. شاید نام آیدین پوزش، آژوان نمازی یا دیگر بازیکنان این نسل آن زمان برای همه هواداران والیبال آشنا باشد.

اما برای رسیدن به آن روز، مسیر طولانی در پیش است. آنها باید از مراحل مختلف رده‌های پایه عبور کنند، در مسابقات داخلی و بین‌المللی تجربه کسب کنند و مهم‌تر از همه، روند پیشرفت خود را حفظ کنند.

به همین دلیل، رقابت‌های قهرمانی جهان زیر ۱۷ سال را نباید فقط با نتیجه نهایی یا جایگاه ایران در جدول ارزیابی کرد. این مسابقات فرصتی برای دیدن آینده والیبال ایران است؛ آینده‌ای که شاید امروز هنوز نام‌هایش ناشناخته باشد، اما هر ست، هر امتیاز و هر مسابقه می‌تواند بخشی از داستان شکل‌گیری آن باشد.

نسلی که حالا در آستانه بزرگ‌ترین آزمون دوران نوجوانی خود قرار گرفته، تنها برای امروز بازی نمی‌کند. آنها برای ساختن تجربه، اعتبار و شاید جایگاهی در آینده تیم ملی ایران به میدان می‌روند. آینده والیبال ایران ممکن است همین حالا، در همین نسل و از همین مسابقات جهانی آغاز شده باشد.

انتهای پیام/

پایگاه خبری فوتبالی - ژائو کانسلو پس از بازگشت به بارسلونا تأکید کرد که تنها خواسته‌اش حضور دوباره در این تیم بوده و قهرمانی با آبی‌واناری‌ها را متفاوت از تمام قهرمانی‌های خود در لیگ‌های معتبر اروپا می‌داند.

به گزارش فوتبالی، کانسلو امروز در انتقالی آزاد به بارسلونا پیوست و قراردادی سه‌ساله با این باشگاه امضا کرد. مدافع پرتغالی در مراسم معارفه خود درباره بازگشت به جمع آبی‌واناری‌ها گفت:

«فقط خواهان انتقال به بارسلونا بودم و این بار رؤیایم را به شکل مناسبی محقق کردم. دو هفته اخیر برایم سخت بود، اما همه‌چیز در ذهنم واضح بود؛ بارسلونا تنها جایی بود که می‌خواستم به آن بروم.»

کانسلو که پیش از این سابقه حضور در بارسا را دارد، درباره شرایط جسمانی خود نیز گفت:

«با فرهنگ فوتبالی این باشگاه به‌خوبی آشنا هستم. در تابستان مدت زیادی از تمرین و ورزش دور نبودم و شرایط خوبی دارم. سرمربی تصمیم خواهد گرفت، اما من آماده بازی هستم.»

مدافع ۳۲ ساله پرتغالی در ادامه قهرمانی فصل گذشته بارسلونا در لالیگا را با جام‌هایی که در سایر کشورهای اروپایی کسب کرده مقایسه کرد:

«قهرمان لیگ برتر انگلیس، سری آ و بوندس‌لیگا شده‌ام، اما قهرمانی فصل گذشته در لالیگا احساس متفاوتی داشت. دقیقاً نمی‌دانم چرا، اما علاقه خاصی به این باشگاه دارم.»

کانسلو همچنین فاش کرد که علاقه‌اش به پوشیدن پیراهن بارسلونا به سال‌ها قبل بازمی‌گردد:

«وقتی در والنسیا بودم، فرصت حضور در بارسلونا وجود داشت اما در نهایت اتفاق نیفتاد. در منچسترسیتی نیز شرایط مشابهی پیش آمد. همیشه می‌خواستم بدانم بازی کردن برای بارسلونا چه احساسی دارد.»