طوفان دختران والیبال ایران در آسیا؛ لبنان با نتایج عجیب در هم شکست

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، کاروان تیم ملی والیبال بزرگسالان ایران به منظور برگزاری اردوی آماده‌سازی و انجام مسابقات تدارکاتی، وارد مسکو شد و مورد استقبال معاون سفارت جمهوری اسلامی ایران در روسیه قرار گرفت.

ملی‌پوشان کشورمان که خود را برای حضور در رقابت‌های قهرمانی آسیا ۲۰۲۶ ژاپن آماده می‌کنند، روز پنجشنبه از طریق فرودگاه شرمیتووا وارد روسیه شدند.

افشین پرچی، معاون سفارت ایران در مسکو، در دیدار با نصرالله افجه‌ای سرپرست تیم ملی، روبرتو پیاتزا سرمربی ایتالیایی تیم و اعضای کاروان ورزشی کشورمان، ضمن ابلاغ سلام سفیر جمهوری اسلامی ایران، برای تیم ملی در رقابت‌های پیش‌رو آرزوی موفقیت کرد.

تیم ملی والیبال ایران پس از حضور کوتاه در مسکو، راهی شهر اوفا در جمهوری باشقیرستان شد تا طبق برنامه کادر فنی، تمرینات و دیدارهای تدارکاتی خود را مقابل تیم‌های این منطقه برگزار کند.

شاگردان پیاتزا پس از پایان اردوی اوفا، بار دیگر به مسکو بازمی‌گردند تا چند دیدار تدارکاتی برابر تیم ملی والیبال روسیه و باشگاه‌های مطرح این کشور برگزار کنند.

وحید کردانی که پیش از حضور در AFC در شورای المپیک آسیا (OCA) آسیا کار می‌کرد، چند سال پیش در یک پرونده پرداخت رشوه و تأثیرگذاری روی انتخابات فیفا نامش مطرح شد و مورد تحقیق قرار گرفت که براساس گزارش آسوشیتدپرس و اسناد وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا مبالغی از حساب او به حساب ریچارد لای، رئیس سابق فدراسیون فوتبال گوام واریز شده بود.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، نیمه تمام ماندن لیگ بیست‌وپنجم به دلیل وقوع جنگ و در ادامه تصمیم فدراسیون فوتبال برای پایان ندادن به لیگ و دادن فرصت به تیم ملی و آماده‌سازی پیش از جام جهانی، تمام معادلات را به هم ریخت. از جمله سهمیه‌های آسیایی که تصمیم گرفته شد تیم‌های اول و دوم به لیگ نخبگان آسیا بروند و سهمیه لیگ قهرمانان آسیا ۲ هم به تیم سوم برسد، اما صادر نشدن مجوز حرفه‌ای باشگاه سپاهان بازهم شرایط را تغییر داد.

تصمیم نهایی فدراسیون پس از اینکه سپاهان هم نتوانست آسیایی شود، این بود که تورنمنتی سه جانبه را با حضور تیم‌های چهارم تا ششم برگزار کند. چادرملو و پرسپولیس به عنوان تیم‌های پنجم و ششم لیگ به مصاف هم رفتند که با پیروزی تیم اردکانی همراه شد و این تیم به مصاف گل‌گهر سیرجان رده چهارمی رفت که در ضربات پنالتی چادرملو پیروز میدان بود و به عنوان نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲ انتخاب شد، اما معرفی نه!

در شرایطی که کنفدراسیون فوتبال آسیا برای معرفی نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا تا روز ۱۰ تیرماه مهلت داده بود و بازی نهایی تورنمنت سه جانبه ۹ تیرماه برگزار شد، اما هدایت ممبینی یک ماه پیش از این تاریخ گل‌گهر سیرجان را به عنوان نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا معرفی کرد. این تصمیم به طور طبیعی نمی‌تواند صرفاً یک اشتباه اداری باشد که حتی اگر اینطور بود، تاکنون مهدی تاج به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال و سایر اعضای هیئت رئیسه بابت چنین اشتباه بزرگی باید حکم به برکناری دبیرکل فدراسیون فوتبال می‌دادند. نکته دیگر اینکه محمد اسفندیارپور که مدیرعامل گل‌گهر است، در هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال نیز عضویت دارد و شاید همین موضوع باعث تعارض منافعی شود که موضوع برکناری ممبینی چندان جدی پیگیری نشود.

حواشی مرتبط با پرونده آسیایی چادرملو، سرنخ‌هایی جدی را درباره برخی افراد و البته پشت پرده‌ها ایجاد کرده است. از جمله اشاره علیرضا بابایی، مدیرعامل باشگاه چادرملو به فردی ایرانی در AFC که منظور او وحید کردانی است. فردی که سال‌هاست در ساختار کنفدراسیون فوتبال آسیا حضور دارد و هم اکنون نیز معاون دبیرکل AFC محسوب می‌شود.

درباره ارتباط میان هدایت ممبینی و وحید کردانی نیز شائبه‌هایی مطرح شده که تاکنون توضیح روشنی درباره آن ارائه نشده است. کردانی در بسیاری از همایش‌ها یا تورنمنت‌های مرتبط با این کنفدراسیون هم حضور دارد، اما سعی می‌کند خودش را پنهان نگه دارد و با افراد غیرآشنای ایرانی، با زبان فارسی صحبت نکند! جالب اینکه دبیرکل فدراسیون فوتبال حاضر به توضیح در خصوص شائبه ارتباط یا نسبت خویشاوندی خود با کردانی نیست که اگر مسائل در این خصوص روشن شود، احتمالاً خیلی مسائل روشن خواهد شد. چراکه بسیاری عدم برکناری ممبینی از دبیرکلی فدراسیون فوتبال را حمایت‌های کردانی از او می‌دانند؛ معاون دبیرکل AFC که در پشت پرده قدرت بالاتری هم دارد؛ او همچنین ارتباطی هم با مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال و نایب رئیس ایرانی AFC دارد که این روابط تودرتو باعث ایجاد شائبه‌های بسیاری شده است.

علیرضا بابایی، مدیرعامل باشگاه چادرملو اولین باری که در خصوص به سرانجام نرسیدن معرفی چادرملو به AFC در یک برنامه تلویزیونی صحبت می‌کرد، بدون اسم بردن از وحید کردانی گفت: «یک جریان و شخصی در AFC حضور دارد که ایرانی است؛ او معرف و حامی آقای ممبینی در فدراسیون بوده و کار طوری هماهنگ شده که هر چه نامه از فدراسیون و باشگاه به AFC می‌رود یک جواب ثابت می‌آید. یعنی وقتی سؤال غلط می‌رود، جواب هم غلط می‌آید. می‌گویند فقط گل‌گهر را قبول دارند، چون زمان را از دست داده‌اید و اگر گل‌گهر را نمی‌خواهید ما سهمیه ایران را به کشور دیگری می‌دهیم.»

اشاره مدیرعامل چادرملو به وحید کردانی بدون اسم بردن از این شخص، در حالی مطرح شده که شائبه‌هایی در خصوص ارتباط تجاری او با برخی مدیران ورزشی کشور در داخل و خارج از ایران نیز مطرح است. گرچه این شخص در رسانه‌ها حضور فعالی ندارد تا بتوان از او در خصوص این مسائل پرسشی را مطرح کرد و به پاسخی قطعی رسید. کردانی پیش از حضور در AFC در شورای المپیک آسیا در دفتر شیخ احمد الفهد الصباح کویتی حضور داشت که نام او در پرونده فساد فیفا و پرداخت رشوه به ریچارد لای رئیس وقت فدراسیون گوام به عنوان متهم در دادگاهی در آمریکا مطرح شد؛ شیخ احمد چندی پیش هم در دادگاهی در ژنو به اتهام جعل اسناد محکوم به حبس شده بود.

در آن پرونده متهم ردیف چهارم کارمند OCA (شورای المپیک آسیا) و همدست دستیار رئیس معرفی شد. تطبیق برخی مشخصات فرد معرفی‌شده در پرونده با سوابق وحید کردانی، این احتمال را مطرح کرده که او همان فرد مورد اشاره در اسناد باشد؛ از طرفی کردانی دقیقاً پس از باز شدن این پرونده، شورای المپیک آسیا را ترک کرد و راهی مالزی و مقر AFC شد.

بر اساس اسناد دادگاه، همدست شماره چهار فردی معرفی شده که در شورای المپیک آسیا کار می‌کرده و دستیار حسین المسلم بوده است. چند سال بعد، اسناد تحقیقات وزارت دادگستری آمریکا نام وحید کردانی را نیز در کنار احمد الفهد، حسین المسلم و رضا چریم در فهرست افراد مورد تحقیق قرار دادند؛ ضمن آنکه آسوشیتدپرس گزارش کرد کردانی و چریم از دستیاران المسلم در OCA بوده‌اند و حتی حسابی به نام کردانی برای انتقال مبالغی به ریچارد لای مورد استفاده قرار گرفته است. در سپتامبر ۲۰۲۱، آسوشیتدپرس با استناد به اسناد وزارت دادگستری آمریکا گزارش کرد که سفارت آمریکا در کویت در سال ۲۰۱۷، به نمایندگی از DOJ (وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا) از مقام‌های کویتی درخواست دریافت اسناد و اطلاعات بانکی کرده بود.

طبق گزارشی که آسوشیتدپرس منتشر کرد، اشاره شده است که «سند وزارت دادگستری جزئیاتی را ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد حسابی به نام کردانی در بانک الاهلی در اکتبر ۲۰۱۳ میلادی ۵۰ هزار دلار و در می ۲۰۱۴ میلادی ۹۵ هزار دلار به لای واریز کرده است. همچنین حسابی به نام کردانی در بانک گلف در می ۲۰۱۵ میلادی مبلغ ۴۳۶۷۹ یورو (۵۱۵۰۰ دلار) واریز کرده است.»

نکته جالب توجه و شاید مرتبط با این ماجراها، بخشی از صحبت‌های اخیر علیرضا بابایی باشد که به یک باند مافیایی اشاره کرد: «به یک پدیده و یک باند مافیایی عجیب برخورد کردیم که هر طرف رفتیم در بسته بود. من قبلاً اشاره کردم و بعداً دوستان و افراد دیگری هم گفتند مشکل کجاست. وقتی کسی خودش را به خواب زده، نمی‌شود بیدارش کرد. مطمئن باشید تا روز قرعه‌کشی این داستان ادامه خواهد داشت.»

دقیقاً کشمکش برای معرفی چادرملوی به جای گل‌گهر تا قرعه‌کشی مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ۲ ادامه داشت و در نهایت هیچ اقدامی هم در خصوص جایگزینی چادرملو به جای گل‌گهر صورت نگرفت. نکته جالب‌تر بخش دیگری از صحبت‌های مدیرعامل باشگاه اردکانی است که پیش از شروع لیگ داشت: «متاسفانه عامل این اقدام مافیایی، شخصی ایرانی در مالزی است که افرادی در فدراسیون فوتبال را مدیریت می‌کند و برای دوران پساتاج برنامه‌ریزی می‌کند و همین اقدامات باعث شده هر اقدامی که در این رابطه از سوی باشگاه و استان برای بازگشت سهمیه به چادرملو صورت گرفته، عملاً به در بسته بخورد.»

اشاره مدیرعامل باشگاه چادرملو به دوران پساتاج احتمالاً از این منظر است که مدیران فعلی فدراسیون فوتبال و برخی از اعضای هیئت رئیسه در تلاش هستند تا پس از پایان دوران ریاست مهدی تاج، قدرت را در دست بگیرند و در نهایت یکی از آنها به صندلی ریاست برسد. به همین دلیل این افراد از حالا خود را با وحید کردانی هماهنگ کرده‌اند تا در انتخابات از شانس بالایی برخوردار باشند. این اشاره به خودی خود شاید ساده به نظر برسد، اما اگر به واقعیت نزدیک باشد، گوشه‌ای از اتفاقات مافیایی و پشت پرده فوتبال ایران را نشان می‌دهد.

اگر ادعای مدیرعامل چادرملو درباره نفوذ یک فرد ایرانی در AFC درست باشد، آیا مستندات موجود می‌تواند پاسخ این ابهامات را روشن کند؟ و مهم‌تر از همه، آیا اتفاقات رخ‌داده در پرونده سهمیه آسیایی چادرملو صرفاً یک خطای اداری بوده یا بخشی از یک زنجیره تصمیمات هماهنگ‌شده؟ پرسشی که اگر به پاسخ آن برسیم، تکلیف خیلی چیزها را در فوتبال ایران روشن می‌کند.

فوتبال در همه جای جهان جزو  پرمخاطب‌ترین ورزش‌هاست و به واسطه همین اقبال عمومی، بستری برای رشد قارچ‌گونه برخی مفسده‌ها از جمله دلالی، شرط‌بندی، تبانی و ... است. هر فصل فوتبالی که به پایان می‌رسد و موعد نقل و انتقالات فرامی‌رسد، در کنار واسطه‌ها، مدیربرنامه‌ها و ایجنت‌های قانونی،‌ صدای پای کسانی شنیده می‌شود که نه دنبال توسعه فوتبال و پیشرفت بازیکنان بلکه دنبال پر شدن جیب و چرب‌تر شدن لقمه خود هستند.

تفاوت دلال سودجو با ایجنتی که قانونی کار می‌کند چیست؟ این مساله‌ای است که تلاش شده در این یادداشت به آن پاسخ داده شود:

چه کسی قیمت بازیکن را در فوتبال ایران تعیین می‌کند؟ قبل از هر چیز باید یک تفکیک مهم را روشن کنیم: ایجنت با دلال یکی نیست.

ایجنتِ حرفه‌ای، بخشی از فوتبال مدرن است و می‌تواند در مذاکره، از منافع بازیکن یا باشگاه دفاع کند. حضور ایجنت به خودی خود نه مشکل است و نه نشانه فساد؛ مساله از جایی آغاز می‌شود که تعارض منافع، روابط پشت‌پرده و واسطه‌گری غیرشفاف وارد فرآیند انتقال بازیکن شود.

این دغدغه فقط مختص فوتبال ایران نیست. فیفا نیز در مقررات مربوط به ایجنت‌ها، بر موضوعاتی مانند کاهش تعارض منافع، شفافیت و تنظیم حق‌الزحمه تأکید کرده است.

در چارچوب مقررات فیفا، اصل بر این است که ایجنت نباید همزمان نماینده طرف‌های مختلف یک معامله باشد؛ مگر در شرایط مشخص و با رضایت کتبی طرفین. همچنین برای حق‌الزحمه ایجنت‌ها چارچوب‌هایی تعیین شده است.

سؤال اصلی برای فوتبال ایران این است: آیا بازیکن واقعاً در انتخاب ایجنت خودش آزاد است؟

اگر مدیر یا فرد صاحب نفوذی در یک باشگاه، بازیکن را به سمت یک ایجنت یا واسطه مشخص هدایت کند و بازیکن برای پیدا کردن تیم بعدی نیز از همان مسیر حرکت کند، باید پرسید، چه کسی از این رابطه سود می‌برد و اگر باشگاه دیگری برای جذب همان بازیکن، عملاً مجبور باشد از همان کانال وارد مذاکره شود، آیا این ساختار می‌تواند بر هزینه نهایی قرارداد تأثیر بگذارد؟

اینها الزاماً به معنای وقوع تخلف در یک مورد مشخص نیست اما دقیقاً همان پرسش‌هایی هستند که یک سیستم حرفه‌ای باید بتواند درباره آنها پاسخ شفاف ارائه کند.

فیفا در روند اصلاح مقررات ایجنت‌ها، از جمله به مسائلی مانند تعارض منافع، کمیسیون‌های گزاف و ضرورت افزایش شفافیت پرداخته است.

بنابراین مساله، دشمنی با ایجنت‌ها نیست.

اتفاقاً ایجنت‌های حرفه‌ای و سالم باید نخستین گروهی باشند که از شفاف شدن این بازار استقبال کنند.

بحث بر سر یک سؤال ساده است: آیا در فوتبال ایران، بازیکن آزادانه نماینده خودش را انتخاب می‌کند یا در برخی موارد، این انتخاب از بیرون به او جهت داده می‌شود؟ اگر انتخاب آزاد است، شفافیت، مشکلی ایجاد نمی‌کند. اگر قراردادها شفاف‌اند، شفافیت، مشکلی ایجاد نمی‌کند. اگر همه طرف‌های معامله دقیقاً می‌دانند چه کسی از انتقال یا قرارداد منتفع می‌شود، شفافیت، مشکلی ایجاد نمی‌کند.

پس به جای جنگ با یک صنف، باید درباره شفافیت یک سیستم صحبت کنیم.

فوتبال حرفه‌ای فقط زمین چمن و قراردادهای میلیاردی نیست. فوتبال حرفه‌ای یعنی اینکه پشت صحنه هم مشخص باشد:

چه کسی مذاکره می‌کند؟ چه کسی نماینده چه کسی است؟ چه مبلغی دریافت می‌شود؟ چه کسی از معامله منتفع می‌شود؟ و آیا همه طرف‌ها از این روابط و منافع اطلاع دارند یا نه؟

ارزش یک بازیکن باید تا حد ممکن بر اساس کیفیت، عملکرد و ارزش ورزشی او شکل بگیرد، نه بر اساس اینکه چند واسطه در مسیر قرارداد حضور دارند و چه منافعی از آن می‌برند.

فوتبال حرفه‌ای یعنی شفافیت، حتی وقتی دوربین‌ها خاموش‌اند.