استقبال گرجستان از تفاهم ایران و آمریکا

به گزارش تابناک به نقل از الجزیره، نخست وزیر و وزیر امور خارجه قطر گفت: تلاش‌های قطر در حال حاضر بر ادامه میانجیگری میان واشنگتن و تهران متمرکز است.

بر اساس این گزارش،‌ محمد بن عبدالرحمن آل ثانی در نشست خبری مشترک با همتای مصری خود افزود: آزادی فعالیت ناوبری دریایی باید بدون دخالت هیچ کشوری تضمین شود.

وی بدون اشاره به بدعهدی‌های آمریکا در مسیر مذاکرات با ایران و همچنین نادیده گرفتن همکاری کشورش و سایر کشورهای عربی با متجاوزان در حمله به ایران اظهار داشت: انتظار داریم طرف ایرانی به مسئولیت‌های خود عمل و با کشورهای منطقه همکاری کند.

وزیر خارجه قطر همچنین تصریح کرد: اگر اروپا علاقه ‌ای به کاهش تنش‌ها در منطقه نداشته باشد، پیامدهای آن بر همه تاثیر خواهد گذاشت.

بدرعبد العاطی وزیر امور خارجه مصر هم اعلام کرد: امنیت قطر و کشورهای برادر خلیج فارس بخش جدایی‌ناپذیر از امنیت ملی مصر و امنیت ملی منطقه عربی است.

وزیر امور خارجه مصر با بیان اینکه هماهنگی مستمر بین مصر و قطر برای کاهش تنش‌ها و تقویت دیپلماسی وجود دارد، افزود: ما بر لزوم پایبندی به قوانین بین‌المللی در زمینه ناوبری دریایی تأکید می‌کنیم.

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، در دیدار منصوری، سرکنسول جمهوری اسلامی ایران با جبار موسایف، نخست‌وزیر جمهوری خودمختار نخجوان، ضمن ابراز همدردی با ملت ایران به مناسبت شهادت رهبر انقلاب، بر ضرورت توسعه مناسبات دوجانبه و رفع چالش‌های ترانزیتی تأکید شد.

دو طرف در خصوص راهکارهای تسهیل ترانزیت در مسیر باکو به نخجوان از طریق ایران و همچنین ترانزیت کالا به و از ایران از مسیر نخجوان به توافقاتی دست یافتند.

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، آنها نه به‌طور جدی در حال مذاکره‌اند و نه به سوی یکدیگر آتش می‌گشایند. در عوض، ایران و آمریکا در وضعیتی ناآرام و بینابینی گرفتار شده‌اند؛ وضعیتی که خطر بازگشت به درگیری یا عمیق‌تر شدن یک بن‌بست فرسایشی را در پی دارد.

در مرکز این وضعیت حل‌نشده، محاسبات و شاید حساب‌وکتاب اشتباه هر یک از دو طرف قرار دارد.

تحلیلگران می‌گویند مقام‌های ایرانی بر این باورند که ایستادگی در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، دستاوردهای بیشتری برای آنها خواهد داشت تا اینکه در یک میز مذاکره امتیازات عمده‌ای بدهند. در مقابل، به نظر می‌رسد ایالات متحده روی این حساب باز کرده که وارد کردن فشار اقتصادی شدیدتر بر ایران، به موفقیت ختم خواهد شد در حالی‌که حملات نظامی دستاوردی نداشته‌اند. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز چهارشنبه متعهد شد که علیه کشورهایی که با ایران تجارت می‌کنند، «پیامدهای اقتصادی عظیمی» اعمال کند.

وقتی دو کشور دو ماه پیش بر سر آتش‌بس توافق کردند، قرار بود این یادداشت تفاهم آنها را در مسیر دستیابی به یک توافق گسترده‌تر ظرف ۶۰ روز قرار دهد؛ توافقی که برنامه هسته‌ای ایران و لغو تحریم‌های آمریکا را در بر می‌گرفت. این مهلت همین هفته به پایان رسید و ترامپ روز سه‌شنبه در شبکه‌های اجتماعی گفت که «هیچ مذاکره یا گفت‌وگویی» در جریان نیست و هیچ برنامه‌ریزی نیز نشده است.

نیکول گراژفسکی، استادیار مرکز مطالعات بین‌المللی در دانشگاه علوم سیاسی پاریس، گفت «در عوض، دو کشور در وضعیت بلاتکلیفی دائمی قرار دارند».

«در چند ماه گذشته، به جز تثبیت بیشتر موضع ایران و تلاش‌های مکرر و تاکنون ناموفق ایالات متحده آمریکا برای یافتن نوعی راه خروج، تغییر اساسی چندانی رخ نداده است.»

تهران در این ماه فهرستی از مطالبات خود از واشنگتن را برای بازگشایی تنگه هرمز منتشر کرد؛ آبراهی که یکی از مسیرهای اصلی ترانزیت بخش قابل‌توجهی از نفت جهان است.

این مطالبات شامل لغو تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده و پرداخت غرامت‌های جنگی بود. پیش‌تر نیز شرایط مشابهی به‌عنوان بخشی از یک توافق احتمالی میان دو طرف مطرح شده بود؛ تفاهم‌نامه‌ای که در ماه ژوئن مورد توافق قرار گرفت، اما خیلی زود …

روزنامه «نیویورک‌تایمز» در گزارشی درباره وضعیت روابط ایران و آمریکا نوشت: ۲ کشور نه در حال مذاکره جدی هستند و نه در جنگ تمام عیار، بلکه در وضعیتی ناپایدار و بینابینی قرار گرفته‌اند که می‌تواند یا به بازگشت درگیری نظامی منجر شود یا به یک بن‌بست طولانی تبدیل شود.

به نوشته این روزنامه آمریکایی، مقام‌های ایرانی معتقدند مقاومت در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، بیش از دادن امتیازات بزرگ در یک توافق مذاکره‌شده برای تهران منفعت دارد. در مقابل، واشنگتن ظاهراً شرط بسته است که تشدید فشار اقتصادی بتواند کاری را انجام دهد که حملات نظامی از انجام آن عاجز مانده‌اند.

آتش‌بسی که ۲ ماه پیش میان طرفین برقرار شد، قرار بود مسیر دستیابی به توافقی گسترده‌تر ظرف ۶۰ روز را باز کند؛ توافقی که برنامه هسته‌ای ایران و رفع تحریم‌های آمریکا را در بر بگیرد. اما این مهلت در هفته جاری به پایان رسید و ترامپ روز سه‌شنبه اعلام کرد هیچ «مذاکره یا گفت‌وگویی» در جریان نیست و برنامه‌ای نیز برای آن وجود ندارد.

نیکول گراجوسکی استادیار مرکز مطالعات بین‌المللی ساینس‌پو در پاریس وضعیت موجود را «برزخی دائمی» توصیف کرد و گفت در چند ماه گذشته، جز «تثبیت بیشتر موضع ایران و تلاش‌های مکرر و تاکنون ناموفق آمریکا برای یافتن نوعی راه خروج»، تغییر بنیادین چندانی رخ نداده است.
شروط ایران برای تنگه هرمز

نیویورک‌تایمز نوشت تهران در ماه جاری فهرستی از مطالبات خود از واشنگتن برای بازگشایی تنگه هرمز ارائه کرده است؛ از جمله لغو تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران و پرداخت غرامت جنگی.

شرایط مشابهی پیش از این نیز به‌عنوان بخشی از یک توافق احتمالی میان طرفین مطرح شده بود و در تفاهم‌نامه‌ای که ماه ژوئن مورد توافق قرار گرفت، اما خیلی زود از هم پاشید، به آنها اشاره شده بود.

طبق این گزارش، ایران طی هفته‌های گذشته با عمان نیز درباره نحوه مدیریت آینده تنگه هرمز مذاکره کرده است.

جوان آنلاین: مهرزاد بروجردی رئیس کالج هنر، علوم و آموزش دانشگاه علوم و فناوری میزوری گفت: «تهران پس از عبور از شوک اولیه جنگ، اکنون مصمم است قدرت خود را نشان دهد. استفاده ایران از تنگه هرمز به‌عنوان یک سلاح و چانه‌زنی سخت آن در مذاکرات موازی …

بین الملل

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، «امل شبیب» خبرنگار سرویس عربی تسنیم، در ویدئوی تحلیلی خود به بررسی نقادانه سیاست های کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در میزبانی از پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای خلیج فارس و تاثیر آن بر نبرد رمضان پرداخته است. این گزارش به صورتی مستدل سیاست های دوگانه این کشورها را که همزمان با میزبانی پایگاه‌های نظامی آمریکا در جنگ، بر سیاست «حسن همجواری» با ایران تأکید دارند را نمایان می‌سازد .

 

.

 

***

معروف است که می‌گویند «همسایه بر اهل خانه مقدم‌تر است». اما در سیاست برخی کشورهای خلیج فارس، پایگاه نظامی آمریکا جای همسایگی را گرفته و حملات اسرائیل به ایران به نمادی از این ائتلاف تبدیل شده است. کشورهایی که میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند و از طریق آنها به همسایه خود، ایران، حمله می‌کنند و سکوهایی برای پرتاب پهپاد به سمت ایران در اختیار دارند، در حالی که به طور همزمان شعار «حسن همجواری» سر می‌دهند.

سوال تحلیل معکوس این نیست که آیا کشورها حق میزبانی از پایگاه‌های خارجی را دارند؟ بلکه این است که چگونه می‌توان استفاده از خاک یک کشور برای هدف قرار دادن همسایه آن را تحت عنوان توافقات دفاعی که حتی در زمان مواجهه با خطر از آنها حمایت نمی‌کند، بلکه آن را گرفتار می‌کند توجیه کرد؟

 حقوق بین‌الملل حاکمیت دولت بر قلمرو خود را به رسمیت می‌شناسد و به آن اجازه می‌دهد با کشورهای دیگر توافقات دفاعی منعقد کند. اما این حاکمیت مطلق نیست، چون نباید اجازه داد خاک یک کشور به بستری برای ارتکاب اقداماتی تبدیل شود که ناقض قواعد آمره حقوق بین‌الملل باشد. توافق‌نامه‌های استقرار نیروهای آمریکایی، حاکمیت را به دولت خارجی منتقل نمی‌کنند، اما حقوق مشخصی را به آن اعطا می‌کنند. مسئولیت بین‌المللی ممکن است زمانی مطرح شود که دولت میزبان از نقش میزبان بی‌طرف فراتر رفته و به تسهیل‌گر یا شریک در عملیات نظامی از طریق اجازه دادن برای استفاده از پایگاه‌ها در اجرای اقدامات نظامی غیرمشروع تبدیل شود. در این مورد چندین تناقض مطرح می‌شود:

تناقض اول: کشورهای خلیج فارس …