در دهههای گذشته، بخش بزرگی از ادبیات روانشناسی بر این فرض استوار بود که سلامت روان عمدتا حاصل ویژگیهای فردی، سبکهای مقابلهای و تصمیمهای شخصی است. اما پژوهشهای جدید بهتدریج این تصویر را پیچیدهتر کردهاند. امروز بسیاری از روانشناسان، جامعهشناسان و متخصصان سلامت عمومی بر این باورند که بخش مهمی از رنج روانی انسانها نه در درون آنان، بلکه در شرایطی شکل میگیرد که در آن زندگی میکنند. سازمان جهانی بهداشت نیز تاکید میکند که وضعیت اشتغال، امنیت اقتصادی، کیفیت مسکن، آموزش، روابط اجتماعی و دسترسی به خدمات عمومی از مهمترین عوامل تعیینکننده سلامت روان هستند. به بیان دیگر، ذهن انسان در خلا عمل نمیکند و محصول پیوسته تعامل با محیط اجتماعی است. این تغییر نگاه، پیامد مهمی برای فهم بحرانهای روانی امروز دارد. اگر اضطراب، افسردگی، فرسودگی و احساس تنهایی در بسیاری از جوامع رو به افزایش است، شاید …