تماشاگر ویژه دیدار ایران و بلژیک در جام جهانی

پایگاه خبری فوتبالی - یوونتوس در روزهای پایانی بازار نقل‌وانتقالات به دنبال جذب یک مهاجم جدید است و متئو رتگی، مهاجم القادسیه، به فهرست گزینه‌های این باشگاه اضافه شده است.

به گزارش فوتبالی و به نقل از توتواسپورت، اولویت اصلی بیانکونری یوشوا زیرکزی است که احتمال جدایی‌اش از منچستریونایتد وجود دارد و ناپولی نیز شرایط او را دنبال می‌کند. با این حال، یوونتوس گزینه‌های جایگزین را نیز بررسی می‌کند و رتگی یکی از جدی‌ترین نام‌های مطرح‌شده است. مهاجم تیم ملی ایتالیا شناخت کاملی از سری آ دارد و در فصل ۲۰۲۴/۲۵ با پیراهن آتالانتا عنوان آقای گل این رقابت‌ها را به دست آورد. او که در آوریل دچار شکستگی استخوان درشت‌نی شده بود، اکنون به‌طور کامل بهبود یافته و دوشنبه نیز در جام پادشاهی عربستان مقابل الطائی دو گل به ثمر رساند.

مانع اصلی برای بازگشت رتگی به ایتالیا مسائل مالی است. این مهاجم تا سال ۲۰۲۹ با القادسیه قرارداد دارد و سالانه حدود ۲۰ میلیون یورو خالص دریافت می‌کند؛ دستمزدی که یوونتوس توان پرداخت آن را ندارد. با این حال، گفته می‌شود رتگی به بازگشت به فوتبال ایتالیا علاقه دارد و حاضر است برای پیوستن به یک باشگاه بزرگ و قرار گرفتن دوباره در کانون توجه تیم ملی، از بخشی از خواسته‌های مالی خود صرف‌نظر کند.

یوونتوس در شرایط فعلی تنها می‌تواند انتقالی قرضی با بند خرید اختیاری یا اجباری را دنبال کند. البته هرگونه اقدام برای رتگی، زیرکزی یا الکساندر سورلوث به تعیین تکلیف جاناتان دیوید بستگی دارد. مهاجم کانادایی جایی در برنامه‌های لوچانو اسپالتی ندارد، اما تاکنون پیشنهادهای جدایی را رد کرده و قصد دارد در تورین برای جایگاهش بجنگد. تا زمانی که دیوید از یوونتوس جدا نشود، بیانکونری از نظر مالی فضای لازم برای جذب مهاجم جدید را نخواهد داشت.

نشریه گاردین امروز(پنجشنبه) از شوک جدید به اینفانتینو خبر داد و نوشت: ساندور چانی، رئیس فدراسیون فوتبال مجارستان و یکی از ۸ نایب‌رئیس شورای فیفا، رسماً حمایت خود را از اینفانتینو پس گرفت.

اینفانتینو در عرض تنها دو هفته اعتماد ۵ نفر از ۸ معاون خود را در شورای فیفا ازدست‌داده است تا دست راست و چپ خود را برای اعمال‌نفوذ از دست دهد.

یعنی جیانی اینفانتینو عملاً دو سوم قدرت خود را در شورای فیفا از دست داد.

پروژه برکناری اینفانتینو از ریاست فیفا دو هفته پیش با زد و بند او با ترامپ و افشای رسوایی اخلاقی‌اش در زمان حضورش در یوفا آغاز شد.

یوفا، AFC و کونکاکاف ۳ کنفدراسیون اصلی آغازگر پروژه برکناری اینفانتینو بودند.

روز گذشته خبر اخراج یکی از مدیران ارشد فیفا توسط اینفانتینو به‌خاطر مخالفت با طرح فروش جام جهانی به شرکت برادر داماد ترامپ خبرساز شده بود.

روزنامه گاردین امروز این اتفاق را با تیتر «پنجمین نایب‌رئیس فیفا علیه اینفانتینو» پوشش داد و نوشت: چانی گفته اعتمادش به توانایی اینفانتینو برای رهبری فیفا تضعیف شده و برکناری کوین لامور، مدیر ارشد فیفا، "آخرین قطره" بوده است.

براساس گزارش گاردین، حالا اینفانتینو مقابل خود ۵ نایب رئیس اصلی و تأثیرگذار خود یعنی الکساندر چفرین(رئیس یوفا)، ویکتور مونتاگلیانی(رئیس کونکاکاف)، شیخ سلمان(رئیس AFC)، دبی هویت(رئیس فدراسیون بریتانیا) و ساندرو چانی(رئیس فدراسیون مجارستان) را می‌بیند و در مقابل تنها ۳ نائب رئیس نه‌چندان تأثیرگذار یعنی آفریقا، آمریکای جنوبی و اقیانوسیه همچنان پشت او هستند.

پایگاه خبری فوتبالی - روملو لوکاکو پس از انتقال به فنرباغچه، دوران حضورش در ناپولی را «بدترین سال» زندگی خود توصیف کرد و به انتقاداتی که در ایتالیا از شرایط جسمانی او مطرح شده بود، پاسخ داد.

به گزارش فوتبالی، لوکاکو فصل گذشته در تمامی رقابت‌ها تنها ۱۰۲ دقیقه برای ناپولی به میدان رفت. مصدومیت پیش‌فصل مقابل المپیاکوس، روند طولانی ریکاوری و اختلاف با آنتونیو کونته باعث شد این مهاجم بلژیکی عملاً به بازیکنی حاشیه‌ای تبدیل شود. مشکلات شخصی از جمله درگذشت پدرش نیز شرایط را برای او دشوارتر کرد. مهاجم ۳۳ ساله پس از دیدار فنرباغچه و لیون در پلی‌آف لیگ قهرمانان اروپا، درباره شایعات مربوط به وضعیت جسمانی‌اش گفت:

«این ادعا که آماده نیستم کاملاً اشتباه است. احتمالاً در ایتالیا این حرف‌ها را مطرح کردند تا علیه من فضاسازی کنند، همان کاری که انجام دادند. من صد درصد آماده بازی هستم.»

لوکاکو درباره دلیل ترک ناپولی نیز توضیح کوتاهی داد:

«چرا تصمیم گرفتم بروم؟ چیزهایی شنیدم و تصمیماتی گرفته شد. همین. برای من بهتر بود که جدا شوم.»

ستاره بلژیکی انتقال به فنرباغچه را فرصتی برای شروع دوباره می‌داند:

«ترکیه تجربه جدیدی است، اما در سطحی حرفه‌ای و بالا. من به انگیزه نیاز دارم. این بهترین راهکار برای من بود و می‌خواهم همچنان در بالاترین سطح بازی کنم و برای کسب جام بجنگم.»

لوکاکو قراردادی یک‌ساله با قابلیت تمدید برای فصل دوم با فنرباغچه دارد و قصد دارد پس از پایان دوران حضورش در ترکیه به کشورش بازگردد. او همچنین تأکید کرد که همچنان برنامه قبلی خود برای ادامه فوتبال تا سال ۲۰۳۰ را دنبال می‌کند:

«امیدوارم بتوانم به این دو سال متعهد بمانم و بعد به خانه برگردم. همیشه گفته‌ام می‌خواهم تا سال ۲۰۳۰، از جمله برای تیم ملی، ادامه بدهم. بعد از آن دیگر تمام است.»

لوکاکو که در نخستین حضورش برای فنرباغچه تنها ۱۰ دقیقه بازی کرد، در پایان تأکید کرد برای رسیدن به جایگاه اصلی خود عجله‌ای ندارد و با صبر به دنبال تثبیت موقعیتش در تیم جدید خواهد بود.

ماجرا فقط یک شادی بحث‌برانگیز در یک مسابقه باشگاهی نیست. بازیکن ممکن است در فوتبال باشگاهی هر مدل شادی را برای خودش انتخاب کند و حتی بعد از مسابقه هم بگوید این مدل خوشحالی کردن من است. بسیار خب؛ انتخاب با خودش. اما وقتی پای پیراهن تیم ملی وسط می‌آید، دیگر ماجرا فقط انتخاب شخصی نیست.

تیم ملی میلیون‌ها مخاطب دارد و بازیکنی که این پیراهن را می‌پوشد، فقط نماینده خودش نیست.

اینکه یک بازیکن پس از گلزنی یا پیروزی مقابل تماشاگران رقیب حرکتی تحریک‌آمیز انجام دهد، ممکن است در فوتبال باشگاهی به عنوان بخشی از هیجان مسابقه دیده شود؛ اما آیا همین رفتار وقتی قرار است با پیراهن تیم ملی تکرار شود، باز هم باید کاملاً بی‌اهمیت باشد؟

اتفاقاً اینجا همان جایی است که باید درباره معیارها سؤال کنیم: اینکه آیا تیم ملی ایران برای دعوت از بازیکنانش، کد اخلاقی دارد؟

اگر دارد، چرا درباره اجرای آن چیزی نمی‌شنویم؟ اگر ندارد، چرا نباید داشته باشد؟

تیم ملی قرار نیست مجموعه‌ای از بهترین بازیکنان لیگ باشد که فقط بر اساس فرم و کیفیت فنی کنار هم قرار می‌گیرند. ملی‌پوش شدن، یک عنوان معمولی در فوتبال نیست. بازیکنی که پیراهن ایران را می‌پوشد، باید بداند بخشی از رفتار او زیر ذره‌بین میلیون‌ها ایرانی قرار دارد.

هیچ‌کس نمی‌گوید بازیکن باید بعد از گل مثل مجری مراسم رسمی رفتار کند یا هیجانش را کنار بگذارد. فوتبال بدون هیجان که فوتبال نیست. اما میان شادی و تحریک تماشاگر هم تفاوتی وجود دارد که نمی‌شود آن را نادیده گرفت.

اگر فدراسیون و کادرفنی معتقدند رفتار بازیکنان هیچ ارتباطی با انتخاب آنها ندارد، صریح بگویند. اما اگر برای پیراهن تیم ملی شأن و استانداردی قائل هستیم، بد نیست این استاندارد را برای همه اجرا کنیم؛ برای ستاره، بازیکن باتجربه و حتی کاپیتان تیم ملی…

بیشتر بخوانید: واکنش هواداران سپاهان به شادی عجیب شجاع خلیل‌زاده

در حالی که ظرف هفته‌های گذشته پس از پایان رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ و عملکرد ضعیف و دور از انتظار تیم ملی در جام ۴۸ تیمی و حتی راه پیدا نکردن به جمع ۳۲ تیم برتر، بسیاری از مردم و کارشناسان این رشته، امیر قلعه نویی را شایسته هدایت تیم ملی در این برهه برای جام ملت‌های ۲۰۲۷ آسیا نمی‌دانستند این موضوع در آستانه شروع دوباره اردوی تیم ملی به طور کامل از یاد همه رفت.

چند روز پس از بازگشت اعضای تیم ملی به ایران هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال تشکیل جلسه داد و خروجی آن مشخص کرد غیر از یکی دو نفر از اعضای حاضر در جلسه و البته مهدی تاج، سایر نفرات با ادامه همکاری قلعه نویی با تیم ملی توافق قطعی ندارند و خواستار شنیدن توضیحات و یا قول قهرمانی از او هستند.

در پایان جلسه‌ای که در تاریخ شنبه سوم مرداد ماه در محل فدراسیون فوتبال تشکیل شد اعضا تصمیم گرفتند در اولین فرصت امیر قلعه نویی با حضور در جمع اعضای همین هیئت ضمن ارائه توضیح درباره چرایی عدم صعود تیم ملی به مرحله بالاتر در جام جهانی، برنامه‌هایش برای جام ملت‌های ۲۰۲۷ آسیا را ارائه و احتمالاً قول قهرمانی بدهد تا بتواند همچنان در راس کادر فنی تیم ملی باقی بماند.

از آن تاریخ تا امروز بیش از ۲۶ روز و قریب به چهار هفته سپری شده اما همچنان خبری از حضور و ارائه توضیحات سرمربی تیم ملی در جمع رؤسای فدراسیون فوتبال نیست.

گرچه این موضوع تا هفته‌های قبل از شروع لیگ برتر به دقت از سوی رسانه‌ها و طرفداران فوتبال پیگیری می‌شد اما با شروع مسابقات لیگ و توجه علاقه‌مندان به فوتبال به نتایج تیم‌های مطرح و پرطرفدار از جمله پرسپولیس با سرمربی جدیدش مهدی تارتار، استقلال با صدرنشینی در هفته اول همراه با سهراب بختیاری‌زاده و نتایج مطلوب، دو برد تراکتور در دو هفته متوالی و شکست سپاهان مقابل یکی از رقبای مدعی، به طور کلی موضوع سرمربیگری امیر قلعه نویی در تیم ملی از ذهن علاقه‌مندان به فوتبال کنار رفت.

لازم به ذکر است؛ در دور جدید مسابقات لیگ برتر تا پایان هفته دوم پرسپولیس با ۶ و استقلال با ۵ گل زده بهترین خطوط حمله بین ۱۸ تیم لیگ برتری را از آن خود کرده اند و در جایگاه اول و دوم جدول قرار دارند.

اخبار جدید رسیده از برخی اعضای هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال نیز حاکی از آن است که همچنان خبری …