اهداف آمریکا و اسرائیل در جنگ با ایران محقق نشد

رئیس‌جمهوری آمریکا بار دیگر با تکرار ادعاهای تبلیغات انتخاباتی و جنجالی درباره ایران و تنگه هرمز مدعی شد: «من اکنون تنگه هرمز را قلمرو آمریکا می دانم.»

جنگ، تنها در میدان نبرد تعیین تکلیف نمی‌شود؛ پشت خطوط مقدم، شبکه‌ای از تصمیم‌های اقتصادی، بودجه‌ای، لجستیکی و اجرایی قرار دارد که می‌تواند توان ایستادگی یک کشور را تقویت یا تضعیف کند.

دولت آمریکا در آستانه رونمایی از بسته تازه‌ای از تحریم‌ها علیه ایران، دامنه تهدیدهای اقتصادی خود را از تهران فراتر برده و کشورها، شرکت‌ها و نهادهای مالی طرف معامله با ایران را نیز به مجازات تهدید کرده است. در مقابل، مقام‌های ارشد ایرانی از پاسخ‌های کوبنده، تنبیهی و ویرانگر سخن گفته‌اند. در این میان، چین به‌دلیل نقش محوری در خرید نفت ایران به مهم‌ترین هدف فشار واشنگتن تبدیل شده، اما پکن تاکنون نشانه‌ای از همراهی با این سیاست نشان نداده است.

افزایش شدید نرخ‌های بهره بلندمدت آمریکا و مداخله وزارت خزانه‌داری این کشور در بازار اوراق، نشانه‌ای از بازگشت محدودیت‌های مالی پس از دو دهه است که دولت‌ها در محیطی با نرخ بهره پایین، بدهی‌های خود را به‌سرعت افزایش دادند. اکنون، با رشد بدهی عمومی جهان، افزایش نااطمینانی‌های امنیتی و بازگشت شوک‌های انرژی و زنجیره تأمین، بدهی دیگر فقط یک مسئله اقتصادی نیست. ظرفیت مالی کشورها بیش از گذشته با قدرت نظامی، انسجام اجتماعی و نفوذ ژئوپلیتیک آنها گره خورده و همین موضوع می‌تواند در سال‌های آینده بخشی از موازنه قدرت جهانی را تغییر دهد.

دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا بار دیگر با اظهارات متناقض درباره ایران که دیگر در افکار عمومی جهان و محافل دیپلماتیک غیر قابل باور تلقی می شود ، ادعا کرد: «من فقط توافق‌های خوب انجام می‌دهم.»