گوشت قرمز ارزان می‌شود

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  اندیشه معاصر ؛ جدول قطعی برق تبریز فردا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ یکی از پرجستجوترین موضوعات امروز میان شهروندان تبریزی است. همزمان با افزایش مصرف برق در فصل تابستان، اطلاع از برنامه خاموشی برای بسیاری از خانوارها، واحدهای تجاری و ادارات اهمیت زیادی پیدا کرده و کاربران به دنبال مشاهده جدول قطعی برق امروز و فردا هستند.

جدول قطعی برق تبریز فردا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ بر اساس برنامه های احتمالی منتشر شده، ممکن است در برخی مناطق تبریز اجرا شود، اما شرکت توزیع نیروی برق تاکید کرده است که برنامه دقیق هر اشتراک تنها از طریق شناسه قبض و سامانه های رسمی قابل مشاهده است و زمان های اعلام شده ممکن است با توجه به شرایط شبکه تغییر کند.

جدول قطعی برق تبریز فردا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵

جدول قطعی برق تبریز فردا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ در آستانه آغاز یک روز گرم تابستانی بار دیگر به یکی از مهم ترین موضوعات مورد توجه شهروندان تبریز تبدیل شده است. بسیاری از مشترکان به دنبال اطلاع از قطعی برق امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ و همچنین جدول قطعی برق فردا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ هستند تا بتوانند برنامه های روزانه، فعالیت های کاری و استفاده از وسایل برقی خود را بر اساس زمان بندی احتمالی خاموشی ها تنظیم کنند.

افزایش مصرف برق در روزهای گرم سال، فشار بیشتری بر شبکه توزیع وارد کرده و احتمال اعمال خاموشی های مدیریت شده را افزایش داده است. به همین دلیل اطلاع از جدول قطعی برق امروز و بررسی برنامه خاموشی هر منطقه اهمیت زیادی دارد. البته شهروندان باید توجه داشته باشند که زمان های اعلام شده ممکن است با توجه به شرایط شبکه، میزان مصرف و وضعیت تولید برق تغییر کند و ملاک نهایی، اطلاعات سامانه های رسمی شرکت توزیع برق است.

در روزهای اخیر جداول مختلفی درباره خاموشی های تبریز در فضای مجازی منتشر شده اما وزارت نیرو تاکنون صحت این برنامه های منتشر شده را به صورت رسمی تایید نکرده است. از این رو، اطلاعات موجود صرفا به عنوان برنامه احتمالی قابل استناد بوده و مشترکان باید برای اطلاع دقیق از وضعیت اشتراک خود، از سامانه های رسمی استفاده کنند.

جدول قطعی برق فردا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ برای مناطق تبریز

بر اساس برنامه احتمالی منتشر شده، خاموشی ها ممکن است از ساعت ۸ صبح آغاز شده و تا ساعت ۱۲ شب ادامه داشته باشند. این زمان بندی با توجه به شرایط شبکه برق، میزان مصرف مشترکان و وضعیت تامین انرژی ممکن است تغییر کند. گروه منطقه ساعت شروع خاموشی ساعت پایان خاموشی مدت زمان خاموشی (ساعت) گروه A ۱۰:۰۰ ۱۲:۰۰ ۲ گروه B ۱۰:۰۰ ۱۲:۰۰ ۲ گروه C ۱۲:۰۰ ۱۴:۰۰ ۲ گروه D ۱۲:۰۰ ۱۴:۰۰ ۲ گروه E ۱۴:۰۰ ۱۶:۰۰ ۲ گروه F ۱۴:۰۰ ۱۶:۰۰ ۲ گروه G ۱۶:۰۰ ۱۸:۰۰ ۲ گروه H ۱۶:۰۰ ۱۸:۰۰ ۲

لازم به ذکر است این جدول صرفا یک برنامه احتمالی است و ممکن است در برخی مناطق خاموشی زودتر یا دیرتر از زمان اعلام شده اعمال شود یا اساسا خاموشی اجرا نشود. جدول قطعی برق امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ تا چه اندازه معتبر است؟

در روزهای گذشته نسخه های مختلفی از جدول قطعی برق ۱۴۰۵ در رسانه ها و شبکه های اجتماعی منتشر شده است. با این حال، بررسی ها نشان می دهد وزارت نیرو و شرکت توزیع نیروی برق تبریز بزرگ تا زمان انتشار این گزارش، هیچ جدول عمومی و سراسری را به صورت رسمی تایید نکرده اند.

به همین دلیل کارشناسان تاکید می کنند شهروندان نباید تنها به جدول های منتشر شده در فضای مجازی اکتفا کنند. بهترین راه برای اطلاع از وضعیت واقعی هر اشتراک، بررسی برنامه خاموشی از طریق شناسه قبض در سامانه های رسمی است. جدول قطعی برق تبریز امروز چگونه استعلام می شود؟

اگر می خواهید از جدول قطعی برق تبریز امروز یا برنامه خاموشی محل سکونت خود مطلع شوید، باید شناسه قبض برق را در سامانه های رسمی وارد کنید. اطلاعات ارائه شده در این سامانه ها بر اساس موقعیت جغرافیایی هر اشتراک نمایش داده می شود و نسبت به جدول های عمومی دقت بیشتری دارد.

از آنجا که شرایط شبکه برق در محله های مختلف یکسان نیست، امکان دارد دو خیابان مجاور نیز برنامه خاموشی متفاوتی داشته باشند. به همین دلیل استعلام اختصاصی بهترین روش برای اطلاع از زمان قطعی برق است. روش های رسمی اطلاع از برنامه خاموشی تبریز

شهروندان تبریزی می توانند از چند روش رسمی برای اطلاع از برنامه خاموشی استفاده کنند. تماس با شماره ۱۲۱ مراجعه به سایت شرکت توزیع نیروی برق تبریز بزرگ استفاده از اپلیکیشن برق من وارد کردن شناسه قبض برای مشاهده برنامه خاموشی ثبت گزارش قطعی برق در سامانه خدمات غیرحضوری

استفاده از این روش ها موجب می شود اطلاعات دقیق تر و به روزتری درباره وضعیت اشتراک در اختیار مشترکان قرار گیرد.

استعلام برنامه قطعی برق از طریق سامانه برق من

یکی از دقیق ترین روش های مشاهده جدول قطعی برق امروز استفاده از سامانه و اپلیکیشن برق من است. در این سامانه ابتدا شماره تلفن همراه ثبت می شود و پس از دریافت کد تایید، کاربر وارد حساب کاربری خود خواهد شد.

سپس با وارد کردن شناسه قبض ۱۳ رقمی، برنامه خاموشی اختصاصی نمایش داده می شود. این اطلاعات بر اساس وضعیت واقعی شبکه و محل اشتراک تنظیم شده و نسبت به جدول های عمومی دقت بسیار بیشتری دارد.

علاوه بر مشاهده برنامه خاموشی، امکان پرداخت قبض، مشاهده سوابق مصرف، ثبت درخواست خدمات و اعلام مشکلات شبکه نیز در این سامانه فراهم شده است. اطلاع از قطعی برق از طریق سامانه ۱۲۱

سامانه ۱۲۱ یکی از مهم ترین راه های پاسخگویی به مشترکان برق در سراسر تبریز محسوب می شود. این سامانه به صورت شبانه روزی فعال است و اطلاعات مربوط به خاموشی های احتمالی را در اختیار شهروندان قرار می دهد.

برای استفاده از این خدمت کافی است با شماره ۱۲۱ تماس گرفته و پس از انتخاب گزینه مربوط به اطلاع از خاموشی، شناسه قبض خود را وارد کنید تا در صورت وجود برنامه خاموشی، اطلاعات لازم نمایش داده شود.

در صورتی که خاموشی خارج از برنامه اتفاق افتاده باشد نیز امکان ثبت گزارش و پیگیری از طریق همین سامانه وجود دارد. مشاهده جدول قطعی برق تبریز از طریق کد دستوری

برای افرادی که دسترسی دائمی به اینترنت ندارند، امکان دریافت اطلاعات خاموشی از طریق کد دستوری نیز فراهم شده است.

کاربران می توانند با شماره گیری کد دستوری مربوط به خدمات برق، شناسه قبض خود را وارد کرده و برنامه احتمالی خاموشی را مشاهده کنند. این روش سریع بوده و بدون نیاز به اینترنت قابل استفاده است. اطلاع رسانی پیامکی خاموشی برق

یکی دیگر از روش های اطلاع رسانی، ارسال پیامک برای مشترکان است. در بسیاری از ساختمان های چند واحدی، پیامک برنامه خاموشی تنها برای اشتراک عمومی ساختمان ارسال می شود.

به همین دلیل مدیران ساختمان ها باید شماره تلفن همراه خود را در سامانه شرکت برق ثبت و به روز رسانی کنند تا اطلاع رسانی ها بدون مشکل انجام شود.

همچنین امکان ثبت یا حذف شناسه قبض از طریق سامانه پیامکی نیز برای مشترکان فراهم شده است. چرا جدول قطعی برق ۱۴۰۵ به صورت عمومی منتشر نمی شود؟

یکی از سوالات پرتکرار شهروندان این است که چرا مانند برخی سال های گذشته، جدول واحدی برای همه مناطق تبریز منتشر نمی شود.

دلیل این موضوع تفاوت شرایط شبکه برق در مناطق مختلف است. بار مصرف، وضعیت پست های برق، میزان مصرف مشترکان و شرایط فنی شبکه در هر منطقه با منطقه دیگر تفاوت دارد. به همین علت برنامه خاموشی برای هر اشتراک به صورت اختصاصی تنظیم می شود.

به همین دلیل ممکن است در یک محله خاموشی اعمال شود اما خیابان مجاور هیچ گونه قطعی برق نداشته باشد. زمان قطعی برق تبریز چگونه تعیین می شود؟

در صورت نیاز به مدیریت مصرف، خاموشی ها معمولا در بازه های حدود دو ساعته برنامه ریزی می شوند. البته این زمان بندی قطعی نیست و ممکن است با توجه به شرایط شبکه کاهش یا افزایش پیدا کند.

در برخی روزها نیز با وجود قرار داشتن نام یک منطقه در جدول، به دلیل کاهش مصرف یا بهبود شرایط تولید برق، خاموشی اجرا نمی شود. بنابراین توصیه می شود مشترکان هر روز وضعیت اشتراک خود را از طریق سامانه های رسمی بررسی کنند.

راهکارهای کاهش مصرف برق برای جلوگیری از خاموشی

کارشناسان صنعت برق معتقدند همکاری مردم نقش مهمی در کاهش خاموشی ها دارد. هرچه مصرف برق در ساعات اوج کمتر باشد، احتمال اعمال خاموشی نیز کاهش پیدا می کند.

برخی از مهم ترین راهکارهای مدیریت مصرف عبارتند از: تنظیم دمای کولر روی دمای استاندارد خاموش کردن وسایل برقی غیرضروری استفاده از لامپ های کم مصرف انتقال استفاده از وسایل پرمصرف به ساعات غیر اوج خاموش کردن روشنایی های اضافی استفاده بهینه از وسایل سرمایشی

اجرای همین اقدامات ساده می تواند تاثیر قابل توجهی در پایداری شبکه برق داشته باشد. توصیه مهم به شهروندان درباره جدول قطعی برق تبریز امروز

با توجه به انتشار گسترده اخبار و جدول های مختلف در فضای مجازی، توصیه می شود شهروندان اخبار مربوط به جدول قطعی برق تبریز امروز و جدول قطعی برق فردا شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ را تنها از منابع رسمی دنبال کنند.

اطلاعات منتشر شده در شبکه های اجتماعی ممکن است مربوط به روزهای گذشته یا مناطق دیگر باشد و موجب سردرگمی مشترکان شود. بنابراین بهترین راه، استعلام مستقیم برنامه خاموشی از طریق شناسه قبض، سامانه برق من، سایت شرکت توزیع نیروی برق تبریز بزرگ و تماس با شماره ۱۲۱ است.

در نهایت رعایت الگوی صحیح مصرف برق، همکاری شهروندان و کاهش مصرف در ساعات اوج می تواند به حفظ پایداری شبکه برق کشور کمک کرده و احتمال اعمال خاموشی های گسترده را کاهش دهد. همچنین توصیه می شود شهروندان برای جلوگیری از بروز مشکلات احتمالی، پیش از آغاز فعالیت های مهم، وضعیت قطعی برق امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ و آخرین جدول قطعی برق ۱۴۰۵ را از طریق سامانه های رسمی بررسی کنند.

بهمن اکبری|اعلام «عمليات اقتصادي خردكننده» را از سوي ترامپ نبايد تنها تكرار سياست تحريم‌هاي اقتصادي عليه ايران دانست. آنچه در اظهارات اخير رييس‌جمهور امريكا، وزير خزانه‌داري و معاون او برجسته شده، نشانه حركت واشنگتن از تحريم مستقيم ايران به سوي فشار بر شبكه اقتصادي پيرامون ايران است؛ يعني هدف قرار دادن بانك‌ها، شركت‌هاي كشتيراني، خريداران نفت، واسطه‌هاي مالي و كشورهايي كه همچنان حاضرند با تهران تجارت كنند.اگر تحريم‌هاي پيشين عمدتا بر «قطع دسترسي ايران» متمركز بود، مرحله جديد مي‌كوشد هزينه «تعامل با ايران» را براي ديگران افزايش دهد. به تعبير دقيق‌تر، امريكا مي‌خواهد ايران را نه تنها از بازارهاي جهاني، بلكه از شبكه‌هاي رسمي و نيمه‌رسمي مبادلات بين‌المللي نيز منزوي كند. اين تغيير رويكرد، از يك واقعيت مهم نيز حكايت دارد: فشار نظامي به‌تنهايي نتوانسته اهداف سياسي مورد نظر واشنگتن را محقق سازد و اكنون اقتصاد به ميدان اصلي منازعه تبديل شده است.

    ۱. مساله اصلي؛ تحريم بيشتر يا معماري جديد فشار؟: ايران نزديك به پنج دهه تجربه مواجهه با تحريم‌هاي امريكا را پشت سر گذاشته است. تحريم براي اقتصاد ايران پديده‌اي تازه نيست، بلكه به بخشي از محيط راهبردي آن تبديل شده است.از اين‌رو، پرسش درست اين نيست كه «آيا تحريم‌هاي جديد به ايران آسيب مي‌زند؟» پاسخ روشن است: بله، فشار اقتصادي مي‌تواند هزينه‌هاي قابل توجهي ايجاد كند.پرسش اساسي‌تر اين است: آيا تحريم‌هاي جديد قادر خواهند بود رفتار راهبردي ايران را تغيير دهند؟ اين دو مساله نبايد با يكديگر خلط شود. تحريم مي‌تواند رشد اقتصادي را كاهش دهد، هزينه مبادلات را افزايش دهد، درآمدهاي نفتي را محدود كند، نرخ سرمايه‌گذاري را پايين آورد و فشار بر معيشت را تشديد كند؛ اما تبديل اين آسيب اقتصادي به امتياز سياسي و تغيير رفتار راهبردي مساله‌اي است كاملا متفاوت.تجربه چند دهه گذشته نشان داده است كه ميان «تحريم موثر» و «تحريم موفق» فاصله وجود دارد.

    ۲. ويژگي مهم دوره جديد؛ هدف گرفتن كشورهاي ثالث: بر اساس گزارش بي‌بي‌سي، اسكات بسنت، وزير خزانه‌داري امريكا تهديد كرده است كه هر كشوري كه با ايران تجارت كند، از جمله در حوزه انتقال پول، خريد نفت يا حمل‌ونقل دريايي، ممكن است با تحريم مواجه شود.اين همان نقطه‌اي است كه دوره جديد را از تحريم‌هاي كلاسيك متمايز مي‌كند.واشنگتن مي‌خواهد محاسبه هزينه - فايده كشورهاي ثالث را تغيير دهد. اگر يك بانك چيني، شركت تركيه‌اي، شبكه تجاري عراقي يا شركت كشتيراني منطقه‌اي احساس كند كه همكاري با ايران مي‌تواند دسترسي آن به دلار، نظام مالي امريكا يا بازارهاي غربي را تهديد كند، ممكن است حتي بدون موافقت سياسي با واشنگتن، از همكاري با تهران عقب‌نشيني كند.در نتيجه، ميدان واقعي جنگ اقتصادي ديگر فقط ايران نيست، بلكه شبكه روابط اقتصادي ايران با جهان است.

    ۳. نقطه قوت امريكا؛ دلار، شبكه مالي و تحريم ثانويه: مهم‌ترين مزيت ساختاري امريكا در اين جنگ، حجم تجارت دوجانبه امريكا و ايران نيست، بلكه قدرت شبكه‌اي اقتصاد امريكاست.امريكا از سه اهرم برخوردار است: نخست، نقش دلار در تجارت و ذخاير جهاني؛ دوم، جايگاه نظام مالي امريكا و دسترسي به شبكه‌هاي بانكي بين‌المللي؛ سوم، توانايي اعمال تحريم ثانويه عليه شركت‌ها و موسسات خارجي.از اين‌رو ممكن است واشنگتن بتواند بدون محاصره كامل ايران، هزينه تجارت با ايران را افزايش دهد.اما همين جا يك محدوديت مهم نيز وجود دارد: هر چه امريكا از تحريم به عنوان ابزار فراگيرتر استفاده كند، انگيزه ساير كشورها براي كاهش وابستگي به دلار و ايجاد مسيرهاي مالي مستقل نيز افزايش مي‌يابد.بنابراين تحريم همزمان مي‌تواند يك ابزار فشار كوتاه‌مدت و عاملي براي فرسايش تدريجي قدرت شبكه‌اي امريكا در بلندمدت باشد.

    ۴. ايران چرا هنوز ظرفيت مقاومت اقتصادي دارد؟: يكي از نكات مهم گزارش اين است كه ايران طي سال‌هاي گذشته توانسته سازوكارهاي متعددي براي كاهش اثر تحريم ايجاد كند.«ناوگان سايه»، واسطه‌هاي تجاري، شركت‌هاي پوششي، مسيرهاي مالي غيرمستقيم، شبكه‌هاي تهاتري، ارزهاي غيردلاري و استفاده از روابط اقتصادي با كشورهاي غيرغربي، بخشي از اين سازوكارها است.اما نبايد در اين زمينه نيز دچار اغراق شد.دور زدن تحريم به معناي بي‌اثر شدن تحريم نيست. معمولا هر چه شبكه تحريم پيچيده‌تر شود، هزينه مبادله، تخفيف فروش، هزينه حمل‌ونقل، ريسك بيمه و هزينه انتقال پول افزايش مي‌يابد. بنابراين ايران ممكن است بتواند نفت بفروشد، اما الزاما نمي‌تواند آن را با همان قيمت، همان سرعت و همان هزينه‌اي كه در شرايط عادي انجام مي‌داد، به بازار عرضه كند. از اين‌رو، هدف تحريم الزاما «صفر كردن صادرات ايران» نيست، بلكه مي‌تواند گران‌تر، پرريسك‌تر و دشوارتر كردن تجارت ايران باشد.

    ۵. حلقه تعيين‌كننده؛ چين: در ميان كشورهاي ثالث، چين مهم‌ترين متغير معادله است.اگر امريكا بتواند كشورهاي منطقه و شركت‌هاي كوچك‌تر را تحت فشار قرار دهد، اما چين همچنان بخش قابل توجهي از نفت ايران را خريداري كند و مسيرهاي مالي و تجاري جايگزين را حفظ كند، عمليات اقتصادي امريكا با محدوديت جدي روبه‌رو خواهد شد.چين تنها يك خريدار نفت نيست، بلكه بخشي از معماري در حال شكل‌گيري اقتصاد غيرغربي است.پكن از يك سو نمي‌خواهد درگير رويارويي مستقيم با امريكا شود و از سوي ديگر، بعيد است به ‌سادگي اجازه دهد واشنگتن قواعد تجارت ميان چين و ايران را تعيين كند. از اين نگاه، جنگ اقتصادي عليه ايران به‌طور غيرمستقيم به آزموني براي روابط چين و امريكا نيز تبديل مي‌شود.

    ۶. تنگه هرمز؛ مهم‌ترين نقطه اتصال اقتصاد و امنيت: پيوند دادن فشار اقتصادي با حمل‌ونقل دريايي، اهميت تنگه هرمز را دوچندان مي‌كند.هرگونه افزايش فشار بر صادرات نفت، كشتيراني يا بنادر ايران مي‌تواند اثرات فراتر از مرزهاي ايران داشته باشد، زيرا بازار انرژي جهان، كشورهاي آسيايي و حتي اقتصادهاي اروپايي به ثبات جريان انرژي در خليج‌فارس حساسند. بنابراين اگر عمليات اقتصادي امريكا به گونه‌اي طراحي شود كه امنيت كشتيراني در خليج‌فارس را تحت اأثير قرار دهد، واشنگتن با يك تناقض راهبردي روبه‌رو خواهد شد: فشار بر ايران ممكن است همزمان هزينه انرژي و حمل‌ونقل جهاني را افزايش دهد.در چنين شرايطي، بخشي از هزينه تحريم از ايران به اقتصاد جهاني منتقل مي‌شود.

    ۷. آسيب‌پذيري واقعي ايران كجاست؟: با وجود ظرفيت سازگاري ايران، نبايد آسيب‌پذيري‌هاي اقتصاد كشور را دست‌كم گرفت.مهم‌ترين نقاط آسيب عبارتند از: كاهش درآمد ارزي؛ دشوارتر شدن انتقال منابع مالي؛ افزايش هزينه تجارت خارجي؛ كاهش سرمايه‌گذاري خارجي و داخلي؛ افزايش نااطميناني اقتصادي؛ فشار بر ارزش پول ملي؛ افزايش هزينه واردات كالاهاي واسطه‌اي و سرمايه‌اي؛ تشديد فشار تورمي؛ كاهش قدرت خريد خانوارها و افزايش هزينه‌هاي مبادله براي بخش خصوصي. از اين رو، بزرگ‌ترين خطر «فروپاشي ناگهاني اقتصاد» نيست، بلكه فرسايش تدريجي ظرفيت توليد و رفاه اجتماعي است.اقتصاد تحريم‌زده ممكن است به حيات خود ادامه دهد، اما با رشد پايين‌تر، سرمايه‌گذاري كمتر و هزينه اجتماعي بيشتر.

    ۸. جنگ اقتصادي جديد، جنگ تاب‌آوري است: به نظر مي‌رسد منطق جديد واشنگتن بر اين فرض استوار است كه ايران از نظر اقتصادي بيش از امريكا آسيب‌پذير است و بنابراين، ادامه فشار مي‌تواند تهران را به نقطه‌اي برساند كه هزينه مقاومت از هزينه توافق بيشتر شود.اما اين محاسبه تنها زماني درست است كه طرف مقابل نتواند سازوكارهاي جايگزين ايجاد كند.در مقابل، ايران نيز بايد از منطق «مقاومت منفعل» به «مقاومت فعال» عبور كند.تحريم را نمي‌توان فقط با فروش نفت بيشتر يا ايجاد چند مسير مالي جديد خنثي كرد. پاسخ موثر، نيازمند بازآرايي ساختار اقتصاد خارجي ايران است.در اين چارچوب، پنج محور اهميت ويژه دارد: 

يكم؛ تنوع‌بخشي واقعي به شركاي اقتصادي و كاهش وابستگي به چند بازار محدود.

دوم؛ توسعه تجارت با ارزهاي محلي و سازوكارهاي تسويه غيردلاري.

سوم؛ تقويت كريدورهاي زميني و دريايي منطقه‌اي براي كاهش آسيب‌پذيري تجارت.

چهارم؛ كاهش هزينه‌هاي داخلي اقتصاد، زيرا نمي‌توان همه ناكارآمدي‌هاي داخلي را به تحريم نسبت داد.

پنجم؛ تبديل ديپلماسي اقتصادي به بخشي از راهبرد امنيت ملي. در جنگ اقتصادي، سفارتخانه و رايزني اقتصادي تنها نهادهاي تشريفاتي نيستند، بلكه بخشي از «شبكه تاب‌آوري اقتصادي» كشورند.

    ۹. پارادوكس تحريم حداكثري: امريكا با گسترش تحريم‌ها ممكن است در كوتاه‌مدت فشار بيشتري ايجاد كند، اما همزمان با يك پارادوكس مواجه است: هر چه تحريم‌ها فراگيرتر شوند، انگيزه ايران و شركاي آن براي ساختن شبكه‌هاي جايگزين بيشتر مي‌شود.در جهان پساجنگ اوكراين، رقابت چين و امريكا و گسترش بريكس، اين مساله اهميت بيشتري يافته است.  

بسياري از كشورها ديگر نمي‌خواهند تمام مبادلات خارجي خود را به يك شبكه مالي وابسته كنند.بنابراين، تحريم‌هاي جديد مي‌تواند ناخواسته به شتاب‌دهنده «چندقطبي ‌شدن اقتصاد جهان» تبديل شود.البته اين روند به معناي پايان هژموني دلار نيست، اما مي‌تواند به تدريج از انحصار آن در برخي مبادلات بكاهد.

    ۱۰. آيا عمليات اقتصادي ترامپ موفق خواهد شد؟: بايد به اين پرسش پاسخ مشروط داد. اگر هدف امريكا افزايش هزينه‌هاي اقتصادي ايران باشد، احتمالا اين عمليات مي‌تواند موفقيت قابل توجهي داشته باشد. اگر هدف كاهش درآمدهاي نفتي و محدود كردن دسترسي ايران به شبكه مالي بين‌المللي باشد، موفقيت نيز محتمل است، هرچند نه مطلق. اما اگر هدف نهايي وادار كردن ايران به تغيير رفتار راهبردي يا پذيرش توافق مطلوب واشنگتن باشد، مساله بسيار پيچيده‌تر، زيرا موفقيت تحريم به سه متغير بستگي دارد: «ظرفيت تحمل ايران»، «ميزان همكاري كشورهاي ثالث» و «هزينه‌اي كه اقتصاد جهاني حاضر است براي اجراي سياست امريكا بپردازد».در اين ميان، چين، كشورهاي خليج‌فارس، تركيه، عراق، هند و شبكه‌هاي تجاري آسيايي نقش تعيين‌كننده‌اي خواهند داشت.

     از تحريم ايران به جنگ بر سر شبكه‌ها

آنچه اكنون در حال شكل‌گيري است، تنها «تحريم بيشتر» نيست، بلكه نوعي است از «جنگ اقتصادي شبكه‌اي».امريكا مي‌كوشد ايران را از شبكه مالي، انرژي و حمل‌ونقل جهاني دورتر كند و همزمان هزينه همكاري ديگران با ايران را افزايش دهد. ايران نيز تلاش خواهد كرد شبكه‌هاي جايگزين خود را گسترش دهد.در چنين شرايطي، برنده الزاما كشوري نيست كه بيشترين تحريم را وضع مي‌كند يا بيشترين تحريم را تحمل مي‌كند، بلكه كشوري است كه بتواند شبكه اقتصادي مقاوم‌تر، متنوع‌تر و كم‌هزينه‌تري ايجاد كند.از اين نگاه، عمليات اقتصادي جديد ترامپ را بايد نه تنها يك اقدام عليه ايران، بلكه آزموني براي معماري اقتصاد جهاني در حال گذار از نظم تك‌مركزي به نظم چندمركزي دانست.امريكا هنوز از قدرتمندترين اهرم‌هاي مالي جهان برخوردار است؛ اما ايران نيز ديگر ايرانِ پيش از تحريم‌هاي چند دهه اخير نيست. تهران تجربه، شبكه و سازوكارهاي سازگاري انباشته‌اي در اختيار دارد.مساله نهايي بنابراين چنين صورت‌بندي مي‌شود: آيا فشار اقتصادي جديد مي‌تواند ظرفيت اقتصادي ايران را بشكند يا تنها آن را به سمت يك اقتصاد بسته‌تر، غيررسمي‌تر و شرقي‌تر سوق خواهد داد؟پاسخ اين پرسش بيش از آنكه در تعداد تحريم‌هاي جديد امريكا نهفته باشد، به كيفيت حكمراني اقتصادي ايران، ميزان انسجام شركاي خارجي و توان تهران براي تبديل «اقتصاد تحريم» به «اقتصاد تاب‌آور و رقابت‌پذير» بستگي دارد.سرانجام، خطر اصلي براي ايران نه تحريم به‌تنهايي، بلكه تركيب تحريم خارجي با ناكارآمدي داخلي است، گزاره‌اي كه دولت چهاردهم به دنبال رفع و بهبود آن است و فرصت اصلي نيز نه در انكار اثر تحريم، بلكه در تبديل فشار خارجي به محركي براي اصلاح ساختار اقتصادي، تنوع‌بخشي به روابط خارجي و بازتعريف جايگاه ايران در شبكه‌هاي نوظهور اقتصاد جهاني قرار دارد.

حميدرضا صالحي

 بحث اصلاح الگوي مصرف بنزين بار ديگر به يكي از مسائل اصلي سياستگذاري انرژي تبديل شده است. موضوعي كه از يك طرف با حجم بالاي يارانه پنهان و ناترازي در توليد و مصرف رو‌به‌‌رو است و از سوي ديگر، به دليل فشارهاي اقتصادي موجود، هرگونه تصميم قيمتي درباره آن مي‌تواند تبعات اجتماعي و تورمي گسترده‌‌اي ايجاد كند. در چنين شرايطي، اصلاح بنزين نه با تصميمي شتاب‌‌زده، بلكه با گفت‌وگوي شفاف با مردم، رعايت عدالت در توزيع يارانه و ارايه برنامه‌‌اي همزمان براي توسعه خودروهاي كم‌ مصرف، هيبريدي و برقي امكان‌پذير است. سال‌هاست مساله بنزين و ساير حامل‌‌هاي انرژي در ايران به تعويق افتاده و هر دولت، بخشي از دشواري تصميم‌گيري را به دولت بعد منتقل كرده است. اكنون نتيجه اين تاخير، انباشت مشكلاتي است كه حل آنها نسبت به گذشته پيچيده‌‌تر شده است. در شرايطي كه اصلاحات انرژي مي‌توانست سال‌ها پيش و با هزينه اجتماعي كمتر آغاز شود، امروز هر تصميم درباره بنزين مستقيما با معيشت مردم، نرخ تورم، هزينه حمل‌ونقل و حتي اعتماد عمومي ارتباط پيدا كرده است. برآوردها درباره حجم يارانه بنزين در ايران، از رقمي بيش از ۱۰۰ ميليارد دلار حكايت دارد، رقمي كه ايران را در شمار بالاترين كشورها از نظر پرداخت يارانه انرژي قرار مي‌دهد. اين وضعيت در ظاهر به معناي ارزان بودن بنزين براي مصرف‌‌كننده است، اما در عمل، توزيع اين يارانه به ‌هيچ‌وجه عادلانه نيست. شهروندي كه خودرو ندارد يا مصرف محدودي دارد، عملا از يارانه‌اي مشابه فردي برخوردار مي‌شود كه چند خودرو در اختيار دارد و مصرف بسيار بيشتري انجام مي‌دهد. بنابراين مساله تنها قيمت بنزين نيست؛ مساله اصلي، نحوه توزيع منابع عمومي و سهم گروه‌هاي مختلف از اين يارانه است. در چنين شرايطي، هرگونه افزايش قيمت بايد با پاسخ روشن به چند پرسش اساسي همراه باشد. مردم حق دارند بدانند چرا قيمت بنزين بايد تغيير كند، منابع حاصل از آن چگونه هزينه خواهد شد و چه ساز وكاري براي حمايت از خانوارهاي كم‌ درآمد در نظر گرفته شده است. همچنين بايد مشخص شود آيا افزايش قيمت براي همه مصرف‌كنندگان يكسان خواهد بود يا افراد پرمصرف و دارندگان چند خودرو، سهم بيشتري از هزينه اصلاحات را پرداخت خواهند كرد. نمي‌توان از عدالت سخن گفت، اما يارانه را بدون توجه به ميزان مصرف و سطح درآمد ميان همه توزيع كرد. اعتماد عمومي در اين ميان اهميت تعيين‌‌كننده دارد. دولت نمي‌تواند صرفا با اعلام چند سناريو، انتظار همراهي جامعه را داشته باشد. اصلاحات اقتصادي زماني امكان موفقيت پيدا مي‌كند كه مردم در جريان ضرورت‌‌ها، اهداف و پيامدهاي آن قرار بگيرند. جامعه بايد بداند درآمدهاي ناشي از اصلاح قيمت قرار است به كجا بازگردد؛ آيا بخشي از آن صرف تقويت حمل‌ونقل عمومي مي‌شود، به بهداشت و رفاه اختصاص مي‌يابد يا براي جبران هزينه‌هاي دهك‌هاي پايين درآمدي به كار گرفته خواهد شد. وعده كلي درباره بازگشت درآمدها كافي نيست؛ دولت بايد سازوكار اين بازگشت را شفاف و قابل ارزيابي اعلام كند.افزايش قيمت بنزين بدون در نظر گرفتن پيامدهاي اقتصادي آن، مي‌تواند به رشد هزينه حمل‌ونقل و در نتيجه افزايش قيمت كالاها و خدمات منجر شود. 

 اين فشار براي خانوارهاي كم‌درآمد كه سهم بيشتري از درآمد خود را صرف نيازهاي ضروري مي‌كنند، سنگين‌تر خواهد بود. به همين دليل، سياست قيمتي بايد بخشي از يك بسته جامع باشد، نه اقدامي منفرد كه تنها با هدف كاهش مصرف يا جبران كسري منابع اجرا شود. يكي از اركان اين بسته، اصلاح صنعت خودرو است. نمي‌توان از مردم خواست مصرف بنزين را كاهش دهند، اما همچنان خودروهايي با فناوري قديمي و مصرف بالا توليد و عرضه كرد. دولت بايد خودروسازان را به استفاده از موتورهاي كم‌مصرف، هيبريدي و برقي ملزم كند و از ظرفيت همكاري‌هاي صنعتي و فناوري با كشورهايي مانند چين بهره بگيرد. امروز موتورهاي هيبريدي با مصرف بسيار پايين در دسترس هستند و مي‌توانند مصرف سوخت را به شكل محسوسي كاهش دهند. پرسش اساسي اين است كه چرا چنين فناوري‌هايي با سرعت بيشتري وارد چرخه توليد داخلي نمي‌شوند. توسعه خودروهاي برقي نيز نيازمند سياست حمايتي روشن است. اگر قرار است مردم از خودروهاي بنزيني پرمصرف به سمت خودروهاي برقي يا هيبريدي حركت كنند، بايد امكان اقتصادي اين انتخاب فراهم شود. كاهش تعرفه واردات، ارايه تسهيلات خريد، توسعه زيرساخت شارژ و پرداخت يارانه مستقيم يا غيرمستقيم، از جمله اقداماتي است كه مي‌تواند قيمت تمام‌ شده اين خودروها را براي مردم كاهش دهد. تجربه برخي كشورها، از جمله فرانسه نشان مي‌دهد دولت‌ها براي ترغيب شهروندان به خريد خودروهاي برقي، بخشي از هزينه خريد را تقبل كرده‌اند. چنين سياستي در ايران نيز مي‌تواند به‌جاي فشار صرف بر مصرف‌كننده، مسير اصلاح را از طريق تغيير فناوري هموار كند.بنابراين اصلاح بنزين بايد از يك تصميم قيمتي به يك برنامه ملي براي اصلاح حكمراني انرژي تبديل شود. دولت چهاردهم براي عبور از اين مرحله، بيش از هر چيز به گفت‌وگوي مستقيم با مردم، شفافيت در هزينه‌كرد منابع، حمايت از اقشار آسيب‌پذير و برنامه‌اي عملي براي نوسازي ناوگان حمل‌ونقل نياز دارد. افزايش قيمت، اگر بدون عدالت و بدون ارايه گزينه‌هاي جايگزين اجرا شود، نه‌تنها ناترازي را حل نمي‌كند، بلكه فاصله ميان دولت و جامعه را افزايش خواهد داد. اصلاح واقعي زماني رخ مي‌دهد كه مردم احساس كنند هزينه تصميم‌ها عادلانه توزيع مي‌شود و درآمدهاي حاصل از آن، به جاي گم شدن در ساختارهاي بودجه‌اي، به بهبود زندگي و رفاه عمومي بازمي‌گردد.