به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو؛ یوفا و کونکاکاف در حال بررسی پروژهای هستند که در صورت عملی شدن میتواند یکی از بزرگترین تغییرات سالهای اخیر در تقویم فوتبال ملی را رقم بزند؛ ایجاد یک لیگ ملتهای مشترک بیم اروپا و آمریکای شمالی که قرار است تمامی 96 تیم ملی عضو این دو کنفدراسیون را شامل شود.
این پروژه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد و جزئیات نهایی آن مشخص نشده، اما بر اساس اطلاعات منتشرشده در رسانههای بریتانیایی، مسابقات احتمالا از سال 2028 و پس از پایان جام ملتهای اروپا آغاز خواهد شد.
این طرح در شرایطی مطرح شده که روابط کنفدراسیونهای قارهای و فیفا به ریاست جانی اینفانتینو بسیار پرتنش شده است. یوفا و کونکاکاف در ماههای اخیر همکاری نزدیکتری داشتهاند و حتی گفته میشود دو کنفدراسیون در حال بررسی گزینهای جایگزین برای انتخابات ریاست فیفا در مارس سال آینده هستند.
اروپا و آمریکای شمالی؛ یک لیگ ملتهای متفاوت
ایده مطرحشده قرار است تا حد زیادی از ساختار لیگ ملتهای فعلی یوفا و کونکاکاف استفاده کند. تیمها در چند سطح مختلف تقسیم خواهند شد و پس از مرحله گروهی، مسابقات حذفی و در نهایت یک تورنمنت نهایی به سبک فاینال فور برگزار خواهد شد.
در بالاترین سطح، تیمهایی مثل اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان میتوانند با قدرتهای فوتبال آمریکای شمالی مثل مکزیک، آمریکا و کانادا روبرو شوند.
در چنین شرایطی، دیدارهای رسمی تیمهای بزرگ اروپایی و نمایندگان آمریکای شمالی به شکل قابل توجهی افزایش پیدا خواهد کرد؛ مسابقاتی که هم از نظر ورزشی جذابیت بالایی دارند و هم میتوانند بازار بزرگی را هدف قرار دهند.
حداقل در شکل فعلی طرح، قرار نیست برنامهریزی مسابقات تاریخهای جدیدی به تقویم ملی اضافه کند. یعنی فیفا دِیهای اضافی نخواهیم داشت. مرحله گروهی احتمالا در پنجرههای ملی سپتامبر، اکتبر و نوامبر برگزار میشود، دیدارهای حذفی در ماه مارس و تورنمنت نهایی در ژوئن برگزار خواهد شد.
به این ترتیب، مسابقات جدید قرار است جای بخشی از دیدارهای ملی فعلی را بگیرد، نه اینکه تقویم بازیکنان را بیشتر فشرده کند. همچنین تلاش خواهد شد بازیها در مناطق جغرافیایی نزدیک به هم برگزار شوند تا میزان سفرهای طولانی کاهش پیدا کند.
پروژهای با گردش مالی بالا
تمام 96 فدراسیون عضو یوفا و کونکاکاف در این پروژه حضور خواهند داشت و بخشی از درآمد حاصل از مسابقات میتواند بین آنها توزیع شود.
این برای تیمهای ملی کشورهای کوچکتر اهمیت ویژهای دارد؛ چرا که علاوه بر درآمد بیشتر، فرصت رویارویی با تیمهای قدرتمندتر را به دست خواهند آورد.
البته قدرتهای بزرگ هم دلایل اقتصادی کافی برای حمایت از این پروژه دارند. دیدار تیمهای مطرح اروپا و تیمهای ملی آمریکا، مکزیک و کانادا میتواند بازار تجاری بسیار بزرگی در آمریکای شمالی ایجاد کند.
مکزیک هم میتواند یکی از برندگان این طرح باشد. فدراسیون فوتبال این کشور در گذشته احتمال جدایی از کونکاکاف و پیوستن به کونمبول (آمریکای جنوبی) را بررسی کرده بود. این تلاش مکزیک دلایل ورزشی و اقتصادی داشت. برگزاری منظم مسابقات مقابل تیمهای قدرتمند اروپایی میتواند جذابیت چنین تغییری را برای مکزیک کاهش دهد.
یک چالش تازه برای اینفانتینو؟
این پروژه در شرایطی شکل میگیرد که اختلافات یوفا و کونکاکاف با فیفا افزایش یافته است. دو کنفدراسیون با طرح جانی اینفانتینو برای جذب سرمایهگذاران خصوصی در مسابقات فیفا مخالفت کردهاند و پس از مطرح شدن این پروژه، همکاری آنها افزایش پیدا کرده است.
یوفا و کونکاکاف در ماه آوریل و در کنگره فیفا در ونکوور تفاهمنامهای برای تقویت همکاری بین دو سازمان امضا کردند و در هفتههای اخیر این همکاری در پی اختلافات بر سر مدیریت فوتبال جهان جدیتر شده است.
خ
نوز مشخص نیست لیگ ملتهای مشترک برای برگزاری به تأیید فیفا نیاز خواهد داشت یا نه. از آنجا که مسابقات قرار است در پنجرههای ملی موجود برگزار شود، برگزارکنندگان احتمالا استدلال خواهند کرد که نیازی به ایجاد تاریخهای جدید نیست. با این حال، اگر این پروژه به عنوان جایگزینی برای مسابقات تحت مدیریت فیفا تلقی شود، میتواند به موضوعی حساس تبدیل شود.
آسیا هم چشم به پروژه دوخته است
ماجرا شاید در آینده به اروپا و آمریکای شمالی محدود نماند. کنفدراسیون فوتبال آسیا هم علاقه خود را به حضور احتمالی در چنین پروژهای نشان داده است، هرچند اضافه شدن AFC در شرایط فعلی بیشتر یک هدف بلندمدت محسوب میشود.
آسیا در حال حاضر لیگ ملتهای مستقلی ندارد و نداشتن لیگ ملتها پیوستن فوری این کنفدراسیون به طرح مشترک را دشوار میکند. با این حال، ساختار مسابقات میتواند به شکلی طراحی شود که در آینده امکان گسترش آن وجود داشته باشد.
یوفا هنوز به صورت رسمی درباره این گزارشها اظهار نظر نکرده و کونکاکاف تنها بر آمادگی خود برای همکاریهای بینالمللی تأکید کرده است.
اگر این پروژه از مرحله مذاکره عبور کند و به واقعیت برسد، لیگ ملتهای مشترک اروپا و آمریکای شمالی میتواند یکی از مهمترین تغییرات تقویم فوتبال ملی در سالهای اخیر باشد؛ تغییری که پای اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان را به مسابقات رسمی مقابل آمریکا، مکزیک و کانادا باز میکند و شاید فصل تازهای از فوتبال ملی را رقم بزند. اگر آسیا هم به این پروژه بپیوندد میتوان از برگزاری یک جام جهانی جدید حرف زد.
به گزارش ورزش سه، بورنموث برای تقویت خط دروازه خود وارد مذاکره با یوونتوس شده تا میکله دیگرگوریو را به صورت قرضی به خدمت بگیرد؛ مذاکرات دو باشگاه قرار است در روزهای آینده ادامه پیدا کند و در صورت نهایی شدن این انتقال، ویلی دنیس میتواند به صورت قرضی از بورنموث جدا شود.
تقویت دروازه یکی از برنامههای بورنموث در طول تابستان بوده و این باشگاه انگلیسی دیگرگوریو را به عنوان گزینهای جدی زیر نظر گرفته است. این دروازهبان ایتالیایی در شرایطی در آستانه جدایی از یوونتوس قرار دارد که در این تابستان مورد توجه چند باشگاه دیگر هم بوده و مارسی مذاکراتی با باشگاه تورینی انجام داده است.
بورنموث در نیمه دوم فصل گذشته ترکیب مورد نظرش را در خط دروازه پیدا کرده بود؛ فریزر فورستر نقش دروازهبان سوم و همچنین مربی و راهنمای دروازهبانهای جوانتر را بر عهده داشت و کریستوس مانداس به عنوان گلر دوم رقیبی جدی برای دورژ پتروویچ بود.
اما امسال تابستان بازگرداندن مانداس از لاتزیو دیگر امکانپذیر نبود، چرا که پس از جدایی ایوان پروودل به مقصد اینتر، باشگاه ایتالیایی تمایلی به از دست دادن دروازهبانش نداشت. به همین دلیل بورنموث حتی در مقطعی بررسی میکرد که ویلی دنیس را در تیم نگه دارد تا به عنوان گزینه دوم پشت سر پتروویچ فعالیت کند.
برنامه اولیه باشگاه اما این بود که دنیس برای کسب تجربه و دقایق بیشتر راهی یک تیم دیگر شود؛ اتفاقی که فصل گذشته برای او افتاد و این دروازهبان انگلیسی در نیمفصل دوم به صورت قرضی برای لیتون اورینت بازی کرد و عملکرد قابل توجهی داشت.
در صورت نهایی شدن انتقال دیگرگوریو به بورنموث، مسیر برای دومین دوره حضور قرضی دنیس در تیمی دیگر هموار خواهد شد.
دیگرگوریو محصول آکادمی اینتر است و در دوران حضورش در این باشگاه به تیمهایی مثل رناته، نووارا، پوردنونه و مونتزا قرض داده شد. او در سال 2022 به صورت دائمی به مونتزا پیوست و پس از 144 بازی برای این تیم، در سال 2025 راهی یوونتوس شد.
این دروازهبان تاکنون 84 بار برای یوونتوس به میدان رفته و 36 کلینشیت ثبت کرده است. او همچنین در لیگ قهرمانان اروپا 14 بازی انجام داده و در پنج مسابقه دروازهاش را بسته نگه داشته است.
پایگاه خبری فوتبالی- در هفته سوم لیگ برتر سه مربی فرصت کسب تمامی امتیازات ممکن از سه بازی را دارند.
به گزارش فوتبالی، پس از انجام دو هفته از بازیهای لیگ برتر، سه تیم با کسب دو برد و حداکثر امتیازات در ردههای بالای جدول قرار گرفتند. پرسپولیس، استقلال و تراکتور سه تیم بالای جدول، در هفته سوم نیز به دنبال کسب سومین پیروزی خود هستند. البته به دلیل تقابل مستقیم پرسپولیس و تراکتور، این امکان برای هر سه تیم وجود ندارد تا بتوانند به طور همزمان امتیازات خود را به عدد 9 افزایش دهند.
پرسپولیس
تیم تارتار فراتر از حد انتظار ظاهر شد و در هر دو بازی نخست، به نتایجی دست یافت که بهترین شروع این تیم در 23 فصل اخیر است. پرسپولیس در هشت دوره مختلف لیگ برتر توانسته لیگ را با دو برد در ابتدای فصل آغاز کند اما تنها در سه دوره و با سه مربی مختلف این روند را تا هفته سوم هم ادامه داد.
در لیگ برتر سوم، وینگو بگوویچ در پایان هفته سوم توانست به سومین برد خود دست یابد. در لیگ هفتم هم افشین قطبی همین روند را تکرار کرد و در سه بازی اول 9 امتیازی شد. در لیگ برتر هفدهم هم برانکو توانست در سه بازی نخست پرسپولیس در لیگ به سه برد دست یابد و به روند خوب تیمش ادامه دهد. اکنون تارتار به دنبال آن است تا پس از ده سال، روند سه برد متوالی در سه هفته ابتدایی فصل را تکرار کند.
استقلال تهران
آبیپوشان تا کنون در شش دوره مختلف لیگ برتر کار خود را با دو برد آغاز کرده، اما تنها در دو دوره توانستند هفته سوم را با برد پشت سرگذاشته و به 9 امتیاز دست یابند و سهراب میتواند سومین مربی لقب بگیرد که در پایان هفته سوم، تیمش به حداکثر امتیازات دست یافته است.
در لیگ برتر ششم که هدایت استقلال برعهده صمد مرفاوی بود، استقلال پس از پشت سرگذاشتن ذوب آهن و مس کرمان، در هفته سوم نیز فجرسپاسی را مغلوب کرد و به امتیاز ممکن دست یافت. در لیگ برتر بیست و یکم، فرهاد مجیدی فصل را با دو برد مقابل هوادار و ذوب آهن، در هفته سوم در مصاف با تراکتور هم به برتری رسید. در این فصل هم بختیاریزاده این فرصت را دارد تا نام خود را در کنار مرفاوی و مجیدی قرار دهد.
تراکتور
داستان تراکتور و جواد نکونام متفاوت از دو تیم و مربی قبلی است. تراکتور تاکنون در هیچ دورهای حتی نتوانسته بود در دو بازی ابتدایی به دو برد دست یابد اما پرشورها با حضور جواد نکونام توانستند به این مهم دست یابند. در صورتی که جواد نکونام هفته سوم را با برد سپری کند، برای اولین بار در تاریخ باشگاه و همچنین در دوران مربیگری خودش به چنین عملکردی دست پیدا خواهد کرد و این شروع رؤیایی را برای خود رقم خواهد زد.
