سینمای تاریخی در ایران همواره با چالشهای متعددی روبهرو بوده که مهمترین آن ذائقه مخاطب است چراکه این ذائقه طی سالهای اخیر بهسمت کمدیهای بدنه و تجاری سوق پیدا کرده که پیوند میان تاریخ و سرگرمی را دشوار میسازد. در این میان، فیلم «تاکسیدرمی» به کارگردانی محمد پایدار مسیری متفاوت را برگزیده است. این فیلم نه یک اثر تاریخی کلاسیک و عصاقورت داده است، نه یک کمدی صرف برای خنداندن لحظهای بلکه اثری است که تلاش میکند با بهرهگیری از ساختارهای روایی پستمدرن، برگی نادیده از تاریخ معاصر ایران را ورق بزند. تاکسیدرمی سراغ واقعهای میرود که شاید بسیاری از ما از آن بیاطلاع باشیم؛ واقعهای که در روزهای پرالتهاب منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی رخ میدهد و شخصیت محوری آن فردی کمتر شناخته شده در افکار عمومی یعنی عبدالرضا پهلوی (برادر ناتنی محمدرضا پهلوی) است. انتخاب این شخصیت به خودی خود هوشمندانه است …
