هزینه سیاسی یک رأی‌گیری برای برلین

صفحه اقتصاد -

بر اساس داده‌های بانک مرکزی روسیه، در دو هفته نخست اوت حدود ۳.۴ میلیارد دلار از بانک‌های روسیه خارج شده است. این رقم پس از خروج ۷.۳ میلیارد دلار در ژوئیه و ۴.۵ میلیارد دلار در ژوئن ثبت شده است.

مقام‌های مالی روسیه می‌گویند افزایش حملات پهپادی و نگرانی از احتمال استفاده دولت از سپرده‌ها برای تأمین هزینه جنگ، مردم را به نگهداری پول نقد خارج از بانک‌ها سوق داده است.

این روند در حالی ادامه دارد که بانک‌های روسیه پیش از این نیز تحت فشار بدهی و کمبود نقدینگی قرار داشتند.

  مطالعه بیشتر: واکنش زاخارووا درخصوص حمله اوکراین به کِشتی ایرانی منبع: واشینگتن پست اخبار مرتبط circle واکنش کرملین به حمله اوکراین به کشتی ایرانی circle حمایت کرملین از حق هسته‌ای صلح‌آمیز ایران و عربستان circle تاکید مسکو بر حل دیپلماتیک بحران تنگه هرمز circle آخرین وضعیت بازار رمزارزها در جهان پیشنهاد سردبیر circle تغییر محاسبات دشمنان در برابر توان دفاعی ملت ایران circle تحلیل بازار ارز امروز ۳۰ مرداد و پیش بینی قیمت دلار فردا شنبه ۳۱ مرداد circle پیش بینی قیمت طلا و سکه فردا شنبه ۳۱ مرداد / گرانی بیشتر طلا در راه است؟ circle پیش بینی بورس فردا شنبه ۳۱ مرداد / بورس طوفانی صعود می کند؟

صفحه سیاست-

کریستینا مارکوس لاسن، سفیر و نماینده دائم دانمارک در سازمان ملل و رئیس شورای امنیت در ماه اوت، پایان دومین دور رای‌گیری را تأیید کرد.

لاسن به خبرنگاران گفت نتایج این رای‌گیری از طریق نمایندگان دائم کشورهای عضو که نامزدها را معرفی کرده‌اند، به آنها اعلام خواهد شد و رئیس مجمع عمومی سازمان ملل نیز در جریان پایان رای‌گیری قرار خواهد گرفت. سازوکار انتخاب دبیرکل سازمان ملل

رای‌گیری‌های آزمایشی به‌صورت محرمانه انجام می‌شود و هدف از آن سنجش میزان حمایت اعضای ۱۵ نفره شورای امنیت از نامزدها و احتمالاً کاهش تعداد نامزدها پیش از ارائه توصیه رسمی شورای امنیت است.

هر نامزد برای کسب حمایت لازم در شورای امنیت باید دست‌کم ۹ رأی به دست آورد. با این حال، هر یک از پنج عضو دائم شورا شامل آمریکا، چین، فرانسه، روسیه و انگلیس می‌تواند با استفاده از حق وتو مانع انتخاب یک نامزد شود.

نامزد نهایی پس از توافق در شورای امنیت باید از سوی مجمع عمومی سازمان ملل منصوب شود؛ اقدامی که معمولاً پس از توافق شورای امنیت جنبه تشریفاتی دارد.

دوره دبیرکلی آنتونیو گوترش در ۳۱ دسامبر به پایان می‌رسد.

تاکنون هشت نفر به‌عنوان نامزد معرفی شده‌اند: ربکا گرینسپن، دیپلمات کاستاریکایی؛ رافائل گروسی، رئیس آرژانتینی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی؛ مکی سال، رئیس‌جمهور پیشین سنگال؛ کارولین رودریگز-بیرکت، سفیر گویان در سازمان ملل؛ ماریا فرناندو اسپینوسا، رئیس پیشین مجمع عمومی سازمان ملل از اکوادور؛ میشل باشله، رئیس‌جمهور پیشین شیلی؛ اولارا اوتونو، سیاستمدار و دیپلمات اوگاندایی؛ و ایوون آ-باکی، دیپلمات اکوادوری.

برترین‌ها: مسعود پزشکیان صبح جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵ در مجمع عمومی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران گفت: بهتر است امروز که در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و تأکید می‌کنند که آمریکا برخلاف تمام مقررات، به مدارس، بیمارستان‌ها و زیرساخت‌های ما حمله کرده و در دنیا منفور است، جنگ را پایان دهیم.

پزشکیان با اشاره به سخنان امام علی (ع) درباره صلح اظهار داشت: امام علی (ع) می‌فرماید صلحی را که دشمن تو را به آن دعوت می‌کند، رد نکن؛ اما از او غافل نشو و مواظب باش، چون ممکن است بخواهد به تو نزدیک شود و خدعه کند. بعد هم پیمانی که بستی، خلف پیمان نکن؛ هیچ فضیلتی بالاتر از پایبندی به پیمان نیست که متأسفانه خیلی وقت‌ها ما آن را نادیده می‌گیریم.

ساعاتی بعد خبرگزاری فارس در یادداشتی با انتقاد از اظهارات پزشکیان درمورد لزوم پایان جنگ نوشت:  ایران جنگ را آغاز نکرده که پایان دادنش با ایران باشد!

در این رابطه بخوانید: نبویان از سیگنال پزشکیان برای پایان جنگ عصبانی شد!

متن خبر فارس بدین شرح است: این روزها برخی از سیاسیون ورشکسته در فضای رسانه‌ای، از لزوم «پایان جنگ» سخن می‌گویند و حالا این ادبیات در اظهارات رئیس‌جمهور هم تکرار شده است.

پرسش ساده اما اساسی اینجاست: مگر ما شروع‌کننده جنگ بودیم که پایان دادن به آن به دست ماست؟

جنگ را دشمن تحمیل کرد. دشمن حمله کرد، دشمن ترور کرد، دشمن تأسیسات ما را زد و دشمن بود که پیمان‌ها را نقض کرد. جمهوری اسلامی ایران در مقام دفاع مشروع و با اقتدار کامل پاسخ داد و دشمن را شکست خورده به عقب راند.

حالا با این واقعیت روشن، «پایان دادن به جنگ» یعنی چه؟ یعنی چه کنیم که جنگ تمام شود؟ یعنی برویم و از دشمن متجاوز خواهش کنیم که آتش‌بس کند؟ یعنی با پذیرش خواسته‌های او، سازش کنیم تا او راضی شود دست از تجاوز بردارد؟

این رویکرد، نه تنها هیچ نسبتی با واقعیت میدان ندارد، بلکه دقیقاً همان حرفی است که برخی جریانات سیاسی ورشکسته و بی‌اعتبار در روزهای اخیر مطرح کرده‌اند. جالب آنکه همان افراد، پیشتر نیز با ادبیات انفعالی خود، زمینه‌ساز خوش‌بینی‌های بی‌نتیجه به دشمن شده بودند.

نکته مهمتر اینکه چنین مواضع ضعیف و انفعالی، نه تنها جنگی را پایان نمی‌دهد، بلکه دقیقاً همان عاملی است که دشمن را به حمله و تجاوز مجدد تشویق می‌کند. تاریخ گواه است که هرگاه ایران از موضع انفعال و عقب‌نشینی سخن گفته، دشمن جری‌تر شده و بر طمع خود افزوده است. 

نمونه بارز آن، دو جنگ اخیری است که در دوره ای صورت گرفت که دولتمردان ما بیشترین تمایل را به مذاکره و انعطاف با دشمن داشتند و هر بار نیز در حین مذاکره مورد حمله قرار گرفتیم.

دشمن همچون گرگی است که بوی ضعف را حس می‌کند و به جای عقب‌نشینی، حمله‌ای سخت‌تر را آغاز می‌کند. ادبیات «پایان جنگ» از موضع خواهش و التماس، به دشمن این پیام را می‌دهد که ایران از میدان خسته شده و برای خروج شتابزده است؛ این دقیقاً همان نقطه‌ای است که دشمن برای افزایش فشار و طراحی حمله‌ای جدید، از آن بهره‌برداری خواهد کرد.

مردم هوشیار و بصیر ایران، رئیس‌جمهور را به صداقت می‌شناسند و از ایشان انتظار دارند که فریفته ادبیات سیاسیون شکست‌خورده نشوند. تکرار این حرف‌های به‌ظاهر صلح‌طلبانه و عوامانه، نه تنها به اعتماد مردم نسبت به دولت آسیب می‌زند، بلکه به دشمن این پیام را می‌دهد که ایران برای خروج از میدان شتابزده است و او را نسبت به اقدامات خصمانه تر تشویق می‌کند.