یک ماه پس از رخداد زلزله ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ منجیل، هنوز ساختارهای مدیریت بحران تشکیل نشده بود. در هفتههای اول، به دلیل نبود ساختارهای مدیریت بحران، فرایند عملیات با موانع ساختاری جدی مواجه شد: در بحران، ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول رسانهها به نقل از مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، کانون زلزله را به اشتباه «دیلمان» اعلام کردند و در شامگاه اولین روز پس از زلزله، بخش فارسی رادیو صدای آمریکا کانون زلزله را به نقل از سازمان زمینشناسی ایالات متحده در «دریای کاسپین» اعلام کرد. هر دو این محلها اشتباه بود و کانون زلزله بین «منجیل و رودبار» قرار داشت.
