حمیدرضا گرشاسبی مدیرعامل فولاد: هیچ‌گونه مذاکره‌ای با تیوی بیفوما نداشته‌ایم

پایگاه خبری فوتبالی- یکی از ستاره‌های پرسپولیس مقابل استقلال خوزستان بیفوما بود که با پاس گل زیبای خود دلربایی کرد .

به گزارش فوتبالی، حدود یک ماه قبل چیزی نمانده بود که بیفوما از لیست پرسپولیس کنار برود و به سرنوشت بازیکنانی مثل امید عالیشاه و سروش رفیعی دچار شود . 

در اردوی ترکیه اما تارتار با این مهاجم خارجی صحبت کرد و به او روحیه داد تا شاهد گلزنی او در یکی از بازی‌های تدارکاتی با ضربه سر باشیم. گلی که انصافاً خیلی زیبا بود و تا حد زیادی نظر تارتار را عوض کرد .

در هفته دوم لیگ برتر شاهد چند حرکت تکنیکی و جذاب از بیفوما بودیم که سکوها را به وجه درآورد و در نهایت با یک پاس گل فوق العاده به شهرآبادی بیفوما به دلربایی خود ادامه داد .

مهدی تارتار حالا ادعا می‌کند که تیوی بیفوما را احیا کرده و این ادعا پر بیراه هم نیست. البته ستاره خارجی پرسپولیس این روزها نقش یک بازیکن تعویضی را ایفا می‌کند و به نوعی می‌توان او را با اورونوف مقایسه کرد اما به هر حال همین که بیفوما بهتر از فصل گذشته بازی می‌کند برای مهدی تارتار و هواداران پرسپولیس خبر خوبی است .

تارتار که قبل از حضور در پرسپولیس متهم به ارائه بازی‌های دفاعی بود و به همین دلیل هم سرمربی پرسپولیس نمی‌شد، خیلی اصرار دارد که تیمش تهاجمی بازی کند و در این راه و برای جلب رضایت هواداران پرسپولیس به بازیکنان تکنیکی مثل بیفوما نیاز دارد . 

اصلاً شاید یکی از دلایلی که بیفوما هنوز بازیکن پرسپولیس است همین قضیه باشد. به هر حال فعلاً هر دو نفر از این وضعیت راضی هستند. هم بیفوما از حضور تارتار در پرسپولیس و هم تارتار از احیا شدن بیفوما.

به گزارش “ورزش سه”، بعد از کش و قوس فراوان و بحث‌های زیادی که درباره خرید امتیاز تیم دوم برای پرسپولیسی‌ها شکل گرفته بود، اکنون گفته می‌شود این باشگاه موفق شده در مذاکره با فولاد امتیاز تیم دسته اولی خوزستانی‌ها را خریداری کند.

فولاد نوین اهواز که در این فصل راهی لیگ آزادگان شده، زیرمجموعه تیم فولاد خوزستان لیگ برتری محسوب می‌شود و از چندی پیش بحث واگذاری امتیاز آن بعد از صعود به زبان افتاده بود. از سوی دیگر باشگاه پرسپوليس نیز در مسیر برنامه‌ریزی ویژه‌ای که در نظر گرفته، مذاکرات خود را از مدت‌ها قبل بزای در اختیار گرفتن امتیاز تیمی از لیگ پایین‌تر استارت زده بود و حتی شایعه توافق با تیم هوادار تهران نیز به میان آمده بود.

اکنون اما گفته می‌شود این باشگاه در مذاکره با جنوبی‌ها موفق شده امتیاز تیم دوم آن را که در لیگ آزادگان قرار بود حاضر شود، در اختیار بگیرد. 

در این خصوص گفته می‌شود طی ساعات آتی این موضوع نهایی و رسمی و اعلام خواهد شد. اما نکته جالب‌تر ماجرا روی نیمکت و تصمیمی که برای آن در نظر گرفته‌اند، شکل خواهد گرفت.

گفته می‌شود این باشگاه قصد دارد برای سرمربیگری با کاپیتان اسبق و محبوب خود به توافق دست یابد. سیدجلال حسینی کاپیتان پرافتخار و دست نیافتنی سرخ‌ها که بعد از دوران بازی به عنوان مربی در کادرفنی یحیی گل‌محمدی حاضر شده بود و در ادامه مسیر دروی جام‌ها، در این بخش نیز نام خود را در تاریخ این باشگاه قرار داده بود، اکنون بعد از دو فصل دوری، با پیشنهاد جالبی مواجه شده است.

شنیده‌ها حاکی از این است که قرمزهای تهرانی قصد دارند در صورتی که توافق امضای واگذاری امتیاز فولاد نوین را طی ساعات آتی دریافت و اعلام کنند، بلافاصله از سرمربی ویژه و محبوب خود نیز روی نیمکت این تیم رونمایی کنند. جایی که قرار است سیدجلال حسینی میراث بزرگ کشف، استعدادیابی و پرورش نسل آتی این باشگاه را در دسته پایین‌تر عهده‌دار شود. 

موضوعی که گفته می‌شود طی ساعات آتی رسمی و نهایی خواهد شد و این باشگاه برنامه نسل جدید خود را برای موفقیت استارت می‌زند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پرسپولیس بعد از کنار رفتن رضا درویش و تیم مدیریتی او، روزهای سختی را پشت سر گذاشت؛ تیمی که فصل گذشته با وجود تغییرات روی نیمکت و حضور اوسمار، نتوانست از بحران خارج شود و با مجموعه‌ای از بازیکنان پا به سن گذاشته و پرحاشیه، به تیمی معمولی تبدیل شد. حتی حضور در تورنمنت سه‌جانبه نیز نتوانست تصویری امیدوارکننده از آینده سرخ‌ها ارائه کند. تابستان امسال اما ورق برگشت.

پیمان حدادی در فصل نقل‌وانتقالات عملکردی قابل قبول داشت. او در انتخاب سرمربی به سراغ یک گزینه داخلی امتحان‌پس‌داده و پرسپولیسی رفت و برخلاف برخی سناریوهای پرهزینه، وارد پروژه جذب مربی خارجی نشد. در بازار بازیکنان نیز خبری از خریدهای هیجانی و ستاره‌های گرانقیمت نبود و سیاست باشگاه به سمت جوان‌گرایی، نوسازی و ساختن تیمی برای آینده رفت. پرسپولیس پوست‌اندازی کرد و استارت امیدوارکننده‌ای در لیگ زد؛ درست در همین نقطه اما ظاهراً عده‌ای یاد صندلی مدیریت افتاده‌اند!

حالا که بحران‌های اصلی پشت سر گذاشته شده، تیم بسته شده و هواداران نسبت به شرایط فنی و نقل‌وانتقالاتی رضایت نسبی دارند، بعضی جریان‌های پشت پرده ظاهراً به دنبال آن هستند که در شرایط آرام، حاصل زحمات دیگران را مصادره کنند و به صندلی مدیریت باشگاه برسند؛ لقمه‌ای آماده که بدون تحمل هزینه‌های دوران بحران، در اختیارشان قرار گیرد. در مرکز این تحرکات، یک عضو پرنفوذ هیأت‌مدیره قرار دارد؛ فردی که پیش از این نیز دست‌کم دو بار برای در اختیار گرفتن سکان مدیریتی پرسپولیس خیز برداشته و حالا سومین پروژه خود را کلید زده. این پروژه را می‌توان «کودتای خاموش» گذاشت؛ کودتایی که قرار نیست با سروصدا آغاز شود، بلکه از تغییرات تدریجی، جابه‌جایی افراد و مهندسی ترکیب قدرت در هیأت‌مدیره عبور می‌کند.

مسأله فقط علاقه یک عضو هیأت‌مدیره به صندلی مدیرعاملی نیست؛ پرسش اصلی این است که آیا قرار است ساختار مدیریت پرسپولیس به تدریج به یک ساختار موازی تبدیل شود؟ ساختاری که در آن یک فرد، فراتر از جایگاه رسمی خود، در سیاست‌گذاری، امور اجرایی، رسانه، انتصابات، عزل‌ونصب‌ها و حتی تصمیمات مربوط به تیم‌های پایه و فوتبال زنان صاحب نفوذ باشد؟ اگر پاسخ مثبت است، این دیگر اختلاف‌نظر مدیریتی نیست؛ تلاش برای قبضه کردن قدرت در باشگاهی است که متعلق به هواداران است، نه یک فرد یا یک جریان خاص.

شنیده‌ها از آن حکایت دارد که همزمان با انتشار بعضی اخبار درباره احتمال تغییرات مدیریتی در پرسپولیس، تلاش‌هایی برای تغییر موازنه قدرت در باشگاه آغاز شده. سناریو ظاهراً ساده است؛ ابتدا تغییر بعضی افراد، سپس چینش نیروهای همسو در تعدادی از کرسی‌های هیأت‌مدیره و در نهایت شکل‌گیری اکثریتی که بتواند تصمیمات کلیدی باشگاه را در مسیر مورد نظر این عضو پرنفوذ هدایت کند. اگر چنین پروژه‌ای واقعاً در حال اجرا باشد، سؤال بزرگ این است که هدف از این همه تلاش چیست؟

پاسخ را شاید بتوان در همان صندلی مدیریتی جست‌وجو کرد؛ صندلی‌ای که بعضی افراد برای رسیدن به آن ظاهراً بارها نقشه کشیده‌اند و حالا بهترین زمان را برای اجرای سناریوی تازه مناسب دیده‌اند؛ زمانی که تیم فوتبال از بحران عبور کرده، نقل‌وانتقالات به پایان رسیده و مدیر فعلی می‌تواند ثمره تصمیماتش را در زمین ببیند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که باید مراقب بود؛ مبادا کسی بخواهد در روزهای سخت کنار گود بایستد، اما وقتی تیم ساخته شد و شرایط آرام گرفت، برای تصاحب فرمان باشگاه وارد میدان شود.

از سوی دیگر، اگر واقعاً مدیرعامل یا هیأت‌مدیره پرسپولیس ضعیف هستند و تغییر آنها ضرورت دارد، راه درست کاملاً روشن است: عملکرد همه اعضای هیأت‌مدیره باید بررسی شود، نقاط ضعف مشخص شود و درباره ادامه فعالیت یا پایان کار هرکدام تصمیم گرفته شود.

اینکه یک عضو هیأت‌مدیره با اتکا به ارتباطات و نفوذ خود تلاش کند ترکیب قدرت را تغییر دهد تا در نهایت خودش به قدرت بلامنازع باشگاه تبدیل شود، نه اصلاح مدیریتی است و نه اقدامی در راستای منافع پرسپولیس.

پرسپولیس پیش از این نیز هزینه ساختارهای موازی، چندصدایی مدیریتی و جنگ قدرت درون باشگاه را پرداخته. نتیجه این مدل مدیریت چیزی جز حاشیه، بی‌ثباتی، تصمیمات متناقض و فرسایش سرمایه اجتماعی باشگاه نبوده است. اکنون سؤال این است: آیا قرار است دوباره همان مسیر تکرار شود؟

عضو پرنفوذ هیأت‌مدیره که حالا برای سومین بار چشم به صندلی مدیریت دوخته، باید بداند که پرسپولیس آزمایشگاه پروژه‌های قدرت نیست. اگر ادعایی درباره ناکارآمدی مدیریت فعلی وجود دارد، باید شفاف و رسمی مطرح شود و اگر قرار است تغییری اتفاق بیفتد، باید بر اساس کارنامه باشد، نه مهندسی پشت پرده. هواداران پرسپولیس حق دارند بدانند چه کسانی در روزهای آرام باشگاه، در حال طراحی تغییرات هستند و چه کسی قرار است از این تغییرات سود ببرد. پرسپولیس مدیر می‌خواهد، نه مالک پشت پرده؛ اصلاح می‌خواهد، نه کودتای خاموش.