هشدار یک استقلالی به مدیران: سهراب را مثل جباری قربانی نکنید - پارس فوتبال

 استقلال در پایان روز اول هفته دوم، با پیروزی در قائمشهر در صدر جدول ماند. روز دوم، فقط پرسپولیس می‌توانست این جایگاه را بگیرد که همین اتفاق هم افتاد. تفاضل گل دو تیم مثبت ۵ و قرمزها به لطف گل زده بیشتر، به صدر رفتند. حالا سهراب در اوج مقبولیت و محبوبیت است و بهترین شروع ممکن را داشته اما خودش بهتر از همه می‌داند که فصل برای او در حقیقت از هفته سوم آغاز خواهد شد! یعنی یکشنبه اول شهریور …

 تیم سهراب در دو بازی اول فصل ۲۶ با بهترین قرعه روبرو و برابر دو تیم تازه صعود کرده از لیگ آزادگان، به میدان رفت که همه می‌دانیم مدتی زمان می‌خواهند تا به اوج ایده آل خود برسند. چنین تیم‌هایی معمولاً کاندید اول بازگشت به لیگ آزادگان و سقوط هستند، چرا که حتی در صورت حفظ مربی و اسکلت بازیکنان، خریدهای تقویتی مدتی زمان می‌خواهند تا با سایرین هماهنگ شوند. با از دست رفتن امتیازات با ارزش ابتدای فصل، کار آنها در دور برگشت سخت می‌شود.

 در بازی اول استقلال میزبان بود و مقابل مس شهر بابک با چهار گل به برتری رسید و به صدر رفت. تیمی که برای نخستین بار در لیگ برتر حرفه‌ای بازی و بسیاری بازیکنان، مثل سرمربی‌اش، تجربه سطح اول حرفه‌ای را نداشتند. بازی پخش مستقیم برابر غول‌های پرطرفدار در پایتخت، حتی برای بازیکنانی که سال‌ها این فضا را تجربه کرده‌اند، همیشه سخت است چه رسد به بازیکنانی که نخستین تجربه آنهاست!

 نساجی هم اگرچه تیمی ریشه‌دار و با سابقه حضور در لیگ برتر است، اما با تغییر مربی و دکترین تیمداری، به جای جذب ستاره‌های پا به سن گذاشته رنگی، یک مربی متخصص کار با جوانان آورده و خریدهای تازه او زمان می‌خواهند تا جا بیفتند. با این وجود نساجی تا دقایق آخر خوب مقاومت کرد و در نهایت با یک اشتباه خودی، ۳ امتیاز را به حریف با تجربه داد.

 اما کار سخت آبی‌ها از این هفته آغاز می‌شود. بازی های ۶ امتیازی مقابل تیم‌های مدعی که تجربه ثابت کرده برای ماندن سرمربی روی نیمکت تیم بزرگ، سه امتیازش از نان شب واجب‌تر است! سهراب با تجربه دوگانه فصل قبل، بهتر از همه می‌داند که اگر در این سه بازی پیش رو بلغزد، روی کمک هیچکس برای حفظ صندلی خود نمی‌تواند حساب کند.

 استقلال در بازی پیش رو و هفته سوم در تهران، میزبان سپاهان است. بازی ۶ امتیازی همیشگی با اهمیت مضاعف، چرا که سپاهان بعد برد هفته اول در تهران مقابل آبی‌های خوزستان، بازی قبل در نقش جهان با همان نتیجه دو بر صفر به تراکتور باخت. پس چه برای ماندن در کورس و چه برای اعاده حیثیت، محرم چاره‌ای جز کسب پیروزی مقابل برادر بزرگتر میزبان قبلی ندارد. او که آبی‌ها را برده و مثل فصل قبل، بیرون خانه بهتر از خانه نتیجه گرفته است..

 در هفته چهارم استقلال به قتلگاه فصول اخیر خود می‌رود. فولاد آره نا که در این سال‌ها همیشه خاطره تلخ آبی ها را رقم زده و این بار فقط رنگ قرمز اهواز، انگیزه ذاتی برای بردن آبی ها نیست. حمید مطهری روی نیمکت، با لشکری از بازیکنان سابق پرسپولیس درون زمین، مدیر سابق پرسپولیس و یک رامین رضاییان که به میدان خواهد آمد و می‌خواهد خیلی چیزها را به استقلال ثابت کند!

 مطهری که از لحظه تصاحب این نیمکت تا پایان هفته دوم باخت نداشته، در دو هفته نخستین برد هم نیاورده و با ثبت هر نتیجه در هفته سوم، بردن این بازی حیثیتی و اعتباری برایش از نان شب واجب‌تر خواهد بود، درست مثل محرم نوید کیا! در آبادان اگر دربی خوزستان را ببرد، برای ادامه می آید و اگر ببازد، برای جبران و اثبات جرقه بودن نتیجه و اگر مساوی، برای پایان این روند!

 هفته پنجم نیز استقلال میزبان است و البته که مهم نیست کجای ایران، پذیرای حریف باشد! دربی بزرگ پایتخت و تقابل با پرسپولیس که در حال حاضر صدرنشینی را از استقلال گرفته، هیچکس نیست که در فوتبال ایران نداند این بازی هیچ ربطی به جایگاه دو تیم در جدول، بازی قبلی و بعدی، محل مسابقه، اسم بازیکنان و مربیان حاضر و خلاصه هیچ المان رایج دیگری در فوتبال برای پیروزی، ندارد!

 و برعکس، همه می دانند برنده این بازی حداقل تا نیم فصل خود را روی نیمکت بیمه کرده و بازنده، چه کار سختی برای حفظ موقعیت خود دارد. می‌بینید که سهراب تازه قرار است روزهای سخت خود را در استقلال استارت بزند! به خصوص که اسلاف او همین بازی‌های بزرگ را باختند و رفتند! اگر از آتش این ۳ بازی با امتیاز خارج شود، مسیر برایش گلستان و هیچ نیرویی نمی تواند او را بردارد. اگر هم باخت، هیچ نوشدارویی مانع از مرگش نمی شود…

 دومین برد متوالی آبی پوشان، روحیه تیم و بویژه هواداران را دو چندان کرد. علاوه بر نتیجه، استقلال زیبا هم بازی می کند و هوادار را خوشحال کرده است.

بعد دو برد حال بازی‌های مهم و بزرگ پیش روی آبی پوشان پایتخت است، از هفته‌های سوم تا پنجم برابر سپاهان، فولاد و پرسپولیس!

 بازی‌هایی که در صورت نتیجه گرفتن استقلال، بر محبوبیت سهراب بختیاری زاده خواهد افزود، تیمی که نسبت به فصل گذشته خالی از ستاره شده و در دو هفته ابتدایی این فصل، بر پایه تفکرات سرمربی تازه به دو برد متوالی برسد و کورس صدر برسد.

 حالا دیگر هواداران استقلال، مثل فصول گذشته دنبال عیار نیستند و می خواهند تیم شان هر طور شده، فقط ببرد، حتی در دقایق پایانی با حداقل نتیجه، مانند بازی  برابر نساجی. آبی‌ها باید بتوانند از موقعیت‌های خود به گل برسند و دروازه را بسته نگه دارند. ترفندی که فعلا در دو هفته ابتدایی به نتیجه رسیده است.

 اما بازی‌های پیش روی استقلال برابر سپاهان و فولاد و دربی پایتخت، به مراتب سخت تر و سنگین تر از دو هفته ابتدایی خواهد بود. آیا سهراب بختیاری زاده که برای حفظ محبوبیت و مقبولیت فعلی، باید از بازی‌های بزرگ دست پر بیرون بیاید، قادر به ادامه این روند خواهد بود؟

محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد

شما همراهان دست‌به‌قلم خبرورزشی هم می‌توانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پیش‌بینی اینکه یاسر آسانی در اسکواد نه‌چندان پرستاره استقلال به یکی از مهم‌ترین بازیکنان این تیم تبدیل شود، چندان دشوار نبود؛ اما شاید هیچ‌کس تصور نمی‌کرد همین بازیکن، خیلی زود به یکی از بزرگ‌ترین ابهام‌های حقوقی فصل استقلال تبدیل شود؛ ابهامی که مدیران باشگاه نه‌تنها برای حل آن عجله‌ای ندارند، بلکه ظاهراً ترجیح داده‌اند با بی‌خیالی از کنار آن عبور کنند.

داستان آسانی از همان ابتدا عجیب بود؛ بازیکنی که پس از یک رفت‌وبرگشت مبهم و فسخی که هنوز درباره جزئیات و اعتبار آن پرسش‌های جدی وجود دارد، بار دیگر به استقلال برگشت و گفته می‌شود مدیران باشگاه برای راضی کردن او به بازگشت، رقم سنگینی را پذیرفتند و حتی بخشی از این مبلغ را نقداً به حساب او واریز کردند. اما بازگشت آسانی پایان ماجرا نبود؛ تازه آغاز یک دردسر بزرگ‌تر بود.

دو باشگاه مس شهر بابک و نساجی نسبت به حضور این بازیکن در ترکیب استقلال اعتراض کرده‌اند و در ادامه، انتشار نامه ابلاغ فسخ قرارداد آسانی از سوی مدیر برنامه‌های او، ابهام‌های موجود را بیشتر کرده است. با این حال، واکنش مدیران استقلال به این بحران، عجیب‌تر از خود ماجراست: بازی دادن آسانی ادامه پیدا کرد؛ بدون اینکه ظاهراً تکلیف حقوقی پرونده به‌طور قطعی روشن شده باشد.

حالا همزمان با انتشار نامه فسخ آسانی با باشگاه استقلال، حرف‌های علی تاجرنیا، رئیس هیئت مدیره استقلال، نگرانی‌ها را چند برابر کرده است. تاجرنیا به صراحت اعلام کرده که پاسخ استعلام فیفا درباره وضعیت آسانی هنوز به باشگاه نرسیده! این اظهارنظر یعنی استقلال در دو هفته ابتدایی لیگ، بازیکنی را در ترکیب اصلی خود به میدان فرستاده که هنوز وضعیت حقوقی حضورش برای باشگاه به طور قطعی روشن نشده. سؤال ساده اما مهم اینجاست: اگر پاسخ فیفا هنوز نیامده، چرا استقلال این ریسک را پذیرفته است؟

بدتر از آن اینکه فتاحی نیز در توضیح این پرونده گفته فیفا در نامه نخست پاسخ قطعی به استعلام استقلال نداده و به همین دلیل نامه دیگری ارسال شده است. او همچنین تأکید کرده که هر تیمی می‌تواند شکایت کند و اگر مدارک کافی وجود داشته باشد، باشگاه مشکلی نخواهد داشت. اما دقیقاً همین جمله، جای نگرانی دارد. «اگر مدارک کافی وجود داشته باشد» یعنی چه؟

آیا مدیران استقلال هنگام تصمیم برای استفاده از آسانی، از قانونی بودن حضور او مطمئن بوده‌اند یا صرفاً امیدوار بوده‌اند مشکلی پیش نیاید؟ فرق این دو رویکرد برای باشگاهی که با پرونده‌های حقوقی متعدد دست‌وپنجه نرم می‌کند، بسیار زیاد است.

استقلال نمی‌تواند با چنین موضوع حساسی مانند یک اختلاف معمولی قراردادی برخورد کند. وقتی دو باشگاه نسبت به حضور یک بازیکن اعتراض کرده‌اند، نامه فسخ منتشر شده و از طرف دیگر هنوز پاسخ قطعی فیفا درباره وضعیت او در دست باشگاه نیست، دیگر صحبت از یک «حاشیه» نیست؛ صحبت از یک بحران حقوقی بالقوه است.

مسأله عجیب‌تر، بی‌تفاوتی مدیریتی در قبال این بحران است. تاجرنیا در حالی از نرسیدن پاسخ فیفا صحبت می‌کند که آسانی در هر دو هفته ابتدایی لیگ در ترکیب استقلال قرار گرفته است. یعنی مدیران باشگاه ابتدا تصمیم گرفته‌اند از بازیکن استفاده کنند و حالا منتظرند ببینند آیا نهاد بین‌المللی فوتبال با تصمیم آنها موافق است یا نه! این مدل مدیریت، اگر واقعاً اتفاق افتاده باشد، چیزی جز قمار با سرنوشت استقلال نیست.

آسانی ممکن است در زمین فوق‌العاده باشد، گل بزند، پاس گل بدهد و به یکی از ستاره‌های استقلال تبدیل شود؛ اما هیچ‌کدام از اینها نمی‌تواند یک سؤال حقوقی را پاک کند. اگر فردا مشخص شود حضور او در یکی از مسابقات غیرقانونی بوده، آن‌وقت دیگر عملکرد فنی او هیچ اهمیتی ندارد و استقلال باید پاسخگوی تبعاتی باشد که می‌تواند بسیار سنگین‌تر از از دست دادن چند امتیاز باشد.

مدیران استقلال باید به جای عادی‌سازی ماجرا، خیلی شفاف پاسخ بدهند: مبنای قانونی استفاده از آسانی چه بوده است؟ وقتی پاسخ قطعی فیفا هنوز نرسیده، چه کسی مسئولیت تصمیم به بازی دادن او را پذیرفته است؟ و اگر اعتراض‌های مس شهر بابک و نساجی به یک پرونده جدی تبدیل شود، چه کسی باید پاسخگوی تبعات آن باشد؟

این همان جایی است که نقش مدیریت مشخص می‌شود؛ مدیریت فقط امضای قرارداد و پرداخت پول نیست. مدیریت یعنی پیش‌بینی بحران، گرفتن استعلام پیش از تصمیم و مهم‌تر از همه، نپذیرفتن ریسک‌های غیرضروری.

استقلال در شرایطی که با هزار و یک مشکل مالی، مدیریتی و فنی دست‌وپنجه نرم می‌کند، ظاهراً یک بحران تازه را هم به جان خریده است؛ بحرانی که فعلاً خاموش است اما ممکن است با اولین رأی یا تصمیم حقوقی، ناگهان شعله‌ور شود.

تاجرنیا و مدیران استقلال باید توضیح بدهند چرا قبل از روشن شدن تکلیف حقوقی آسانی، او را به میدان فرستادند. هوادار استقلال حق دارد بداند این تصمیم بر اساس اطمینان حقوقی گرفته شده یا صرفاً یک ریسک مدیریتی بوده است.

چون اگر فردا پاسخ فیفا برخلاف انتظار استقلال باشد، دیگر نمی‌توان همه‌چیز را به «حاشیه»، «شکایت رقیبان» یا «انتظار برای پاسخ استعلام» تقلیل داد. آن روز باید پرسید چرا وقتی هنوز جواب نیامده بود، آسانی بازی کرد؟

253 258