به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، در روزهای اخیر، یکی از خبرهای جنجالی پیرامون تیم امید ایران به احتمال حضور علیرضا بیرانوند در بازیهای آسیایی ناگویا مربوط میشد؛ موضوعی که خیلی زود با پرونده سربازی دروازهبان تراکتور گره خورد و این تصور را به وجود آورد که شاید ناگویا به مسیری برای حل این مشکل تبدیل شود.
ماجرا زمانی جدیتر شد که بحث استفاده تیم امید از سه سهمیه بازیکن بزرگسال مطرح شد. از آنجا که مدالآوران بازیهای آسیایی میتوانند از امتیازاتی برخوردار شوند، نام بیرانوند نیز در میان گزینههای احتمالی قرار گرفت و شایعات درباره دعوت او افزایش یافت.
با این حال، بررسی فهرست ثبتشده تیم امید نشان میدهد چنین سناریویی از ابتدا در برنامه کادر فنی نبوده است. فهرست ۶۰ نفره ایران برای بازیهای آسیایی ناگویا در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ ارسال شده و نام بیرانوند در آن وجود ندارد.
در همین فهرست، سه بازیکن بزرگسال نیز به عنوان گزینههای سهمیه قانونی ثبت شدهاند؛ علیرضا کوشکی، امیرحسین حسینزاده و مهدی هاشمنژاد. به این ترتیب، تیم حسین عبدی از مدتها قبل انتخاب خود را انجام داده و بیرانوند جایی در این برنامه نداشته است.
این موضوع عملاً یکی از مهمترین پرسشها را پاسخ میدهد؛ اگر قرار بود بیرانوند در ترکیب تیم امید قرار بگیرد، نام او باید از همان ابتدا در فهرست ثبتشده وجود میداشت.
از نظر فنی نیز اضافه شدن ناگهانی دروازهبان اول تیم ملی به تیم امید میتوانست با چالشهایی همراه باشد. تیم حسین عبدی در ماههای گذشته با گلرهای جوان خود از جمله ادیب زارعی، آرشا شکوری و محمد خلیفه تمرین کرده و ساختار این پست بر پایه همین نفرات شکل گرفته است.
هرچند استفاده از سهمیه بازیکن بزرگسال در بازیهای آسیایی مسئله تازهای نیست و فوتبال ایران در گذشته نیز از این امکان بهره برده، اما فلسفه این سهمیه در درجه نخست باید فنی باشد. نمونه موفق آن تیم قهرمان بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ بوسان بود که از تجربه چند بازیکن بزرگسال در کنار نسل جوان بهره گرفت.
در شرایط فعلی نیز به نظر میرسد کادر فنی تیم امید ترجیح داده از سه بازیکن بزرگسال در بخشهای مختلف زمین استفاده کند تا دست حسین عبدی از نظر تاکتیکی بازتر باشد.
نکته مهمتر، هدف بلندمدت تیم امید است. بازیهای آسیایی ناگویا تنها یکی از مراحل آمادهسازی این نسل محسوب میشود و مسیر اصلی باید به سمت ساخت تیمی رقابتی برای المپیک ۲۰۲۸ ادامه پیدا کند.
در چنین شرایطی، منتفی شدن حضور بیرانوند لزوماً اتفاق منفی برای تیم امید نیست. برنامه فنی این تیم از مدتها قبل بر اساس بازیکنان جوان و نفرات ثبتشده طراحی شده و تغییر ناگهانی آن میتوانست تعادل تیم را برهم بزند.
در نهایت، آنچه از فهرست رسمی برمیآید این است که ناگویا مقصد بیرانوند نخواهد بود و پرونده سربازی او نیز باید از مسیرهای قانونی دیگری تعیین تکلیف شود. شایعهای که طی روزهای گذشته سر و صدای زیادی ایجاد کرد، فعلاً با یک واقعیت ساده روبهرو شده است؛ نام بیرانوند در فهرست نیست.
