گزارشی از اردوی آماده‌سازی تیم‌های ملی والیبال ساحلی

به گزارش ایران ورزشی، در هفته‌های پس از پایان رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ و منتهی به آغاز فصل جدید رقابت‌های باشگاهی در فوتبال جهان، به موضوع عدم حضور بازیکنان ایرانی در کشورهای مطرح فوتبال جهان و اروپا پس از رقابت‌های جام جهانی پرداخته بودیم. جایی که برخلاف دوره‌های گذشته، خبری از انتقال بازیکنان ایرانی به لیگ‌های معتبر که خودشان را در رقابت‌های جام جهانی به‌خوبی نشان داده بودند، نبود و بازیکنان ایرانی، همچنان جایی در لیگ‌های معتبر اروپایی ندارند. هفته گذشته در یکی از مطالب این صفحه از روزنامه، این موضوع را مورد بررسی قرار دادیم که در بین ۴۵تیم برتر رده‌بندی فیفا که بخشی از آنها در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور داشتند و تعداد محدودی نیز موفق به حضور در جام جهانی نشده بودند، تنها تیم ایران است که در حال حاضر هیچ نماینده‌ای در پنج لیگ معتبر اروپایی ندارد و به نظر این روند با بازگشت مهدی طارمی به فوتبال آسیا ادامه پیدا خواهد کرد.

بهترین بازیکنان هم خواهان نداشتند!

نکته جالب در مورد شرایط بازیکنان لژیونر در فوتبال ایران این است که حتی بهترین بازیکنان ایران در جام جهانی هم با توجه به شرایط سنی خود، پیشنهادات مناسبی برای حضور در لیگ‌های معتبر دریافت نکردند. علیرضا بیرانوند پیشنهادی برای حضور در بشیکتاش ترکیه دریافت کرد اما در نهایت در لیگ ایران ماندگار شد. رامین رضاییان که بهترین بازیکن ایران در رقابت‌های جام جهانی بود، در ۳۷سالگی به بازی در فولاد و لیگ ایران ادامه داد، محمد محبی که در نخستین بازی مقابل نیوزیلند گلزنی کرد به تیم ریه‌کا در لیگ کرواسی رفت و حالا شنیده می‌شود که قرار است شاهد پیوستن مهدی طارمی به یکی از تیم‌های لیگ امارات باشیم که به احتمال قوی الوصل امارات خواهد بود. شاید حضور علیرضا جهانبخش در تیم اکسلسیور هلند باتوجه به فصل ناکامی که در بلژیک سپری کرده بود، قدمی نسبتاً قابل ‌قبول در کارنامه کاپیتان تیم ملی باشد اما جهانبخش هم در اولین بازی خود برای تیم جدیدش مقابل آیندهوون، ۱۶دقیقه به میدان رفت و او احتمالاً یکی از گزینه‌های نیمکت‌نشینی این تیم هلندی باشد.

لژیونرهای موفق؛ غایبان تیم ملی!

یکی از نکات جالبی که در خصوص شرایط بازیکنان لژیونر فوتبال ایران در این فصل وجود دارد، شرایط بهتر بازیکنانی است که در جام جهانی ۲۰۲۶ و اردوهای اخیر تیم ملی نتوانستند رضایت امیر قلعه‌نویی را جلب کنند. در لیگ امارات همچنان شاهد درخشش سردار آزمون هستیم و در فوتبال اروپا نیز آماده‌ترین لژیونر این فصل فوتبال ایران، اللهیار صیادمنش بوده که در هر بازی برای تیم جدید خود یعنی لخ‌پوزنان، کیفیت بالایی را از خود به نمایش گذاشته است. همچنین احتمال پیوستن محمدجواد حسین‌نژاد به ریوآوه در لیگ معتبر پرتغال نیز وجود دارد و همین موضوع نشان می‌دهد که چطور بازیکنان جوان غایب در تیم ملی، بیشتر توجه باشگاه‌های اروپایی را به خود جلب کرده‌اند.

سن و سال، معیار اول انتخاب اروپایی‌ها

شرایط لژیونرهای ایرانی پس از جام جهانی ۲۰۲۶ بدون حتی یک انتقال بزرگ بیشتر از هر موضوعی، توجه ویژه باشگاه‌های بزرگ و لیگ‌های مطرح اروپایی را به بازیکنان جوان و آینده‌دار نشان می‌دهد. در واقع باشگاه‌های مطرح سطح اول فوتبال جهان، بیشتر با استفاده از داده‌های آماری و ابزارهای استعدادیابی که اکنون در اختیار این باشگاه‌ها قرار دارد، سعی در برنامه‌ریزی بلندمدت برای آینده خود دارند تا اینکه بخواهند صرفاً ستارگانی را با مبالغ گرانقیمت برای مدتی کوتاه به خدمت بگیرند. در چنین شرایطی بازیکنان تیمی که رکورد مسن‌ترین ترکیب تاریخ جام جهانی را شکسته، طبعاً مورد توجه باشگاهای سطح اول یا حتی سطح دوم فوتبال اروپا نیستند و این موضوع باعث شده تا شرایط لژیونرهای فوتبال ایران، به دوره پیش از شروع دوران کاری کارلوس کی‌روش در تیم ملی و زمان سرمربیگری مربیانی چون افشین قطبی و علی دایی در تیم ملی برگردد؛ زمانی که استخوان‌بندی اصلی تیم ملی، متشکل از بازیکنان لیگ برتر و ستارگان حاضر در کشورهای حوزه خلیج فارس بود و فوتبال ایران جایی در ویترین جهانی فوتبال نداشت.

انتهای پیام/

طبق اعلام پایگاه خبری وزارت ورزش و جوانان، این اردو از ۲۷ تا ۳۰ مردادماه در مجموعه تفریحی ورزشی سامان در سرخرود برگزار شد و ملی‌پوشان در دو بخش تئوری و عملی، آخرین برنامه‌های آماده‌سازی خود را پشت سر گذاشتند.

در بخش تئوری، مباحث فنی، قوانین و نکات مورد نیاز برای حضور در رقابت‌های پیش‌رو در سالن اجتماعات مزرعه سامان مرور شد و در بخش عملی نیز تمرینات در حاشیه دریای خزر انجام گرفت.

انتخاب سرخرود برای برگزاری این اردو، با توجه به برخی شباهت‌های جغرافیایی و شرایط محیطی منطقه با محل برگزاری رقابت‌های انتخابی جام جهانی عمان، با هدف افزایش آمادگی ورزشکاران و کمک به سازگاری بهتر آنان با شرایط مسابقه انجام شد.

ملی‌پوشان تنت‌پکینگ پس از پایان این مرحله از آماده‌سازی، خود را برای حضور در رقابت‌های انتخابی جام جهانی عمان آماده می‌کنند.

انتهای پیام/ 

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، شاید امروز نام بسیاری از بازیکنان تیم ملی والیبال زیر ۱۷ سال ایران برای هواداران این رشته چندان آشنا نباشد، اما همین نوجوان‌ها می‌توانند چند سال دیگر در ترکیب تیم ملی بزرگسالان قرار بگیرند. مسیر رسیدن به آن نقطه اما از همین روزها و از سخت‌ترین آزمون دوران ورزشی آنها عبور می‌کند؛ رقابت‌هایی که در آن هر امتیاز می‌تواند تجربه‌ای تعیین‌کننده برای آینده یک بازیکن باشد.

قهرمانی جهان زیر ۱۷ سال یکی از جدیدترین مسابقات رده‌های پایه والیبال جهان است. این رقابت‌ها تاکنون تنها یک دوره برگزار شده و حالا دومین دوره آن، بار دیگر بهترین استعدادهای نوجوان والیبال جهان را مقابل یکدیگر قرار می‌دهد. مسابقاتی که اهمیت آن تنها به کسب مدال محدود نمی‌شود و می‌تواند محلی برای شناسایی بازیکنانی باشد که در سال‌های آینده به ستاره‌های والیبال جهان تبدیل خواهند شد.

ایران یک تجربه مهم دارد

تیم ملی نوجوانان ایران در نخستین دوره این رقابت‌ها نشان داد که فاصله چندانی با قدرت‌های جهان ندارد. ملی‌پوشان ایران در آن مسابقات در مرحله‌ای حساس مقابل ایتالیا، قهرمان رقابت‌ها، قرار گرفتند و تنها دو امتیاز با حذف این تیم فاصله داشتند. نبردی نزدیک که در نهایت به سود ایتالیا به پایان رسید، اما برای والیبال ایران یک تجربه ارزشمند به همراه داشت.

نوجوانان ایران پس از آن شکست، مسیر مسابقات را ادامه دادند و با پیروزی مقابل برزیل و بلژیک، جایگاه پنجم جهان را به دست آوردند. این نتیجه نشان داد که والیبال پایه ایران ظرفیت رقابت با قدرت‌های بزرگ دنیا را دارد و می‌تواند در سطح جهانی برای رسیدن به رتبه‌های بالاتر تلاش کند.

حالا اما یک نسل تازه وارد میدان شده است؛ نسلی که می‌خواهد داستان خود را در بزرگ‌ترین صحنه والیبال پایه جهان بنویسد.

نسلی که از آسیا به جهان رسید

تیم جدید ایران با پشتوانه نایب‌قهرمانی آسیا راهی مسابقات جهانی شده است. این نتیجه اگرچه قهرمانی نبود، اما نشان داد که نسل جدید نیز از کیفیت لازم برای حضور در بالاترین سطح برخوردار است. حالا آزمون اصلی در برابر تیم‌هایی است که بهترین استعدادهای نوجوان خود را به میدان فرستاده‌اند.

در میان بازیکنان ایران، نام آیدین پوزش به عنوان بهترین پاسور آسیا و آژوان نمازی به عنوان بهترین دریافت‌کننده قدرتی قاره بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفته است. حضور این بازیکنان می‌تواند یکی از نقاط قوت ایران در مسابقات جهانی باشد، اما شاید مهم‌تر از نام‌های فردی، چیزی باشد که در عملکرد تیمی این نوجوانان دیده می‌شود.

این تیم تنها مجموعه‌ای از چند استعداد مطرح نیست؛ بلکه گروهی از بازیکنان است که باید در کنار یکدیگر برای رسیدن به یک هدف مشترک تلاش کنند. هماهنگی، اعتماد متقابل و توانایی حفظ تمرکز در لحظات حساس، عواملی هستند که می‌توانند سرنوشت ایران را در برابر تیم‌های قدرتمند جهان مشخص کنند.

هر امتیاز، یک تجربه برای آینده

برای بازیکنان این رده سنی، حضور در مسابقات جهانی تنها یک رقابت ورزشی نیست. آنها در این مسابقات با فشار مسابقات بین‌المللی، فضای سالن‌های بزرگ، حریفان متفاوت و شرایطی روبه‌رو می‌شوند که شاید در سال‌های آینده بارها در دوران حرفه‌ای خود تجربه کنند.

به همین دلیل، حتی یک مسابقه سخت یا یک شکست نزدیک هم می‌تواند بخشی از مسیر پیشرفت آنها باشد. تجربه‌ای که شاید امروز چندان به چشم نیاید، اما در آینده می‌تواند در تصمیم‌گیری یک بازیکن در لحظه‌ای حساس از یک مسابقه بزرگ به کار بیاید.

والیبال ایران در سال‌های اخیر همواره برای ساختن نسل بعدی تیم ملی تلاش کرده است و مسابقات رده‌های پایه یکی از مهم‌ترین مسیرها برای شناسایی این استعدادهاست. بازیکنانی که امروز در رده زیر ۱۷ سال بازی می‌کنند، اگر مسیر رشدشان به درستی ادامه پیدا کند، می‌توانند در سال‌های آینده به ترکیب تیم‌های ملی جوانان، امید و در نهایت بزرگسالان برسند.

شروع یک مسیر طولانی

شاید چند سال دیگر، زمانی که تیم ملی بزرگسالان ایران در یک مسابقه مهم به میدان می‌رود، برخی از چهره‌های امروز تیم زیر ۱۷ سال نیز در میان ملی‌پوشان باشند. شاید نام آیدین پوزش، آژوان نمازی یا دیگر بازیکنان این نسل آن زمان برای همه هواداران والیبال آشنا باشد.

اما برای رسیدن به آن روز، مسیر طولانی در پیش است. آنها باید از مراحل مختلف رده‌های پایه عبور کنند، در مسابقات داخلی و بین‌المللی تجربه کسب کنند و مهم‌تر از همه، روند پیشرفت خود را حفظ کنند.

به همین دلیل، رقابت‌های قهرمانی جهان زیر ۱۷ سال را نباید فقط با نتیجه نهایی یا جایگاه ایران در جدول ارزیابی کرد. این مسابقات فرصتی برای دیدن آینده والیبال ایران است؛ آینده‌ای که شاید امروز هنوز نام‌هایش ناشناخته باشد، اما هر ست، هر امتیاز و هر مسابقه می‌تواند بخشی از داستان شکل‌گیری آن باشد.

نسلی که حالا در آستانه بزرگ‌ترین آزمون دوران نوجوانی خود قرار گرفته، تنها برای امروز بازی نمی‌کند. آنها برای ساختن تجربه، اعتبار و شاید جایگاهی در آینده تیم ملی ایران به میدان می‌روند. آینده والیبال ایران ممکن است همین حالا، در همین نسل و از همین مسابقات جهانی آغاز شده باشد.

انتهای پیام/