«خانم قاضی» جای «آقای قاضی» می‌نشیند؟ / هنوز حضور بهزاد خلج قطعی نیست!

به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از «آرت‌نیوزپیپر»، نقاشی دیواری بنکسی، هنرمند ناشناس بریتانیایی، که سپتامبر سال ۲۰۲۵ بر دیوار ساختمان دادگاه‌های سلطنتی لندن ظاهر شد، در نهایت با هزینه‌ای بالغ بر ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوند از این ساختمان حذف شد.

این اثر، قاضی‌ای را با کلاه‌گیس سنتی و ردای سیاه نشان می‌داد که در حال ضربه‌زدن با چکش قضاوت به یک معترضِ روی زمین بود. لکه‌های خون نیز روی پلاکاردی که معترض در دست داشت دیده می‌شد.

بنکسی پس از انتشار تصویر این اثر در صفحه اینستاگرام خود، با درج عنوان «دادگاه‌های سلطنتی، لندن» اصالت آن را تأیید کرد.

نقاشی دیواری بنکسی بر ساختمان دادگاه‌های سلطنتی لندن که قاضی‌ای را در حال ضربه‌زدن با چکش قضاوت به یک معترض نشان می‌دهد؛ این اثر پس از مدت کوتاهی پوشانده و سپس برای حفظ نمای تاریخی ساختمان حذف شد

 

هزینه ۵۰ هزار پوندی برای پاک‌کردن نقاشی

بر اساس اطلاعاتی که وزارت دادگستری بریتانیا در پاسخ به درخواست دسترسی به اطلاعات عمومی در اختیار رسانه‌ها قرار داده، ۵۰ هزار پوند برای تلاش جهت پاک‌کردن رنگ از دیوار ساختمان هزینه شده است.

این ساختمان در خیابان کری لندن قرار دارد و به دلیل ارزش تاریخی و معماری خود در فهرست بناهای حفاظت‌شده بریتانیا قرار گرفته است.

تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد که برای حذف نقاشی از سطح سنگی ساختمان از مواد شیمیایی و روش‌های تخصصی پاک‌سازی استفاده شده است.

در کنار هزینه پاک‌سازی، ۳۵ هزار و ۳۰۰ پوند دیگر برای تأمین امنیت محل و پرداخت اضافه‌کاری کارکنان هزینه شده است. در نتیجه، هزینه مستقیم و جانبی حذف اثر به ۸۵ هزار و ۳۰۰ پوند رسیده است.

نیروهای امنیتی و کارکنان دادگاه‌های سلطنتی لندن در جریان پوشاندن و حذف نقاشی دیواری بنکسی؛ مقام‌های بریتانیایی حفاظت از ویژگی تاریخی ساختمان را دلیل حذف این اثر عنوان کردند

تلاش برای حذف اثز بنکسی  

 

استدلال مقام‌های قضایی برای حذف اثر

سرویس دادگاه‌ها و دیوان‌های بریتانیا پس از آشکارشدن نقاشی اعلام کرده بود که ساختمان دادگاه‌های سلطنتی یک بنای ثبت‌شده و حفاظت‌شده است و این نهاد موظف است ویژگی و سیمای اصلی آن را حفظ …

به گزارش هم‌میهن آنلاین، هیوا سیفی‌زاده که در جریان تک‌خوانی در «عمارت روبرو» در اسفند ۱۴۰۳ بازداشت شده بود، اعلام کرد در دادگاه بدوی برای او حکم چهار سال حبس صادر شده است.

سیفی‌زاده با انتشار یک ویدیو در حساب اینستاگرامش ضمن اعلام این خبر گفت: «من به جرم تشویق به فساد و فحشا به چهار سال حبس تعزیری محکوم شدم….کدام رفتار مشخص من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده؟ اساسا خواندن شعر سعدی یا آواز ایرانی چطور می‌تواند مصداق تشویق به فساد و فحشا باشد؟»

 

 

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

رخلاف بسیاری از خوانندگان پاپ که فعالیت حرفه‌ای خود را با انتشار آلبوم آغاز می‌کنند، مسیر بانی بیشتر بر انتشار تک‌آهنگ و حضور پررنگ در فضای موسیقی دیجیتال استوار بوده است.

در این مطلب، زندگی بهنام بانی، تاریخ و محل تولد، تحصیلات، شروع فعالیت موسیقی، همکاری او با حامد برادران، مسیر رسیدن به شهرت، نخستین کنسرت، آثار شاخص و وضعیت فعالیت‌های موسیقی او را بررسی می‌کنیم. اطلاعات مربوط به آهنگ های منتشرشده نیز با تکیه بر فهرست‌های رسمی پلتفرم‌های موسیقی بررسی شده است. برای نمونه، ماهان موزیک ، موزیکدل و اسپاتیفای، در حال حاضر آهنگ های مانند «کجای این شهری»، «شب عشق»، «ستاره میشی»، «بی معرفت»، «زخم کاری»، «ماه عسل» و «بارون» را در سایت خود ثبت کرده است. بهنام بانی کیست ؟

بهنام بانی خواننده ایرانی موسیقی پاپ است که در ۱۱ مهر ۱۳۶۶ متولد شده است. درباره محل تولد او در منابع فارسی اختلاف وجود دارد؛ برخی منابع او را متولد تهران معرفی کرده‌اند، در حالی که منابع دیگری محل تولدش را دامغان ثبت کرده‌اند. نسبت خانوادگی او با دامغان و سال‌های تحصیلش در شاهرود در منابع مختلف تکرار شده، اما برای پرهیز از ارائه اطلاعات متناقض به‌عنوان واقعیت قطعی، محل تولد را بهتر است با ذکر همین اختلاف گزارش کرد.

بانی از کودکی به موسیقی علاقه داشت. طبق اطلاعات منتشرشده درباره زندگی او، پدرش نوازنده آکاردئون بود و همین موضوع نقش مهمی در آشنایی زودهنگام او با موسیقی داشت. بانی از حدود ۱۰ سالگی تمرین موسیقی را آغاز کرد و بعدها آموزش جدی‌تری را نزد استادان موسیقی دنبال کرد.

او در رشته مهندسی عمران تحصیل کرد و دوران دانشگاه را در شاهرود گذراند. مسیر تحصیلی بانی در حالی شکل گرفت که علاقه اصلی او همچنان موسیقی بود؛ ترکیبی که بعدها باعث شد فعالیت هنری را به‌صورت جدی دنبال کند. تولد و دوران کودکی بهنام بانی

بهنام بانی متولد ۱۱ مهر ۱۳۶۶ است. علاقه او به خوانندگی از سال‌های کودکی شکل گرفت و خودش نیز در روایت‌هایی از دوران کودکی به نقش پدرش در این مسیر اشاره کرده است.

یکی از نکات …

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی صندوق اعتباری هنر، در این برنامه که شامگاه چهارشنبه ۲۸ مرداد مردادماه برگزار شد، هنرمندان و فعالان فرهنگی این استان با مدیرعامل و مدیران صندوق به گفت‌وگو نشستند و مسائل، دغدغه‌ها و دیدگاه‌های خود را در فضایی صمیمانه و صریح مطرح کردند.

مدیرعامل صندوق در ابتدای سخنان خود با ابلاغ سلام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: اصفهان برای فرهنگ و هنر ایران یک نام آشنا و ریشه‌دار است و خوشبختانه از ظرفیت‌های ارزشمند و زیرساخت‌های خوبی برخوردار است. آنچه برای ما اهمیت دارد این است که این ظرفیت و خدمات، در سراسر استان و میان هنرمندان شهرستان‌ها نیز به یک اندازه در دسترس باشد.

مدیرعامل صندوق اعتباری هنر تأکید کرد: حضور ما در اصفهان برای شنیدن مسائل هنرمندان است؛ اینکه بدانیم هنرمند در شهرستان چه دغدغه‌ای دارد، چه خدمتی برایش دسترس‌پذیر نیست و صندوق در کجا می‌تواند نقش مؤثرتری ایفا کند.

پوراحمدی ضمن تشریح خدمات صندوق بیان کرد: صندوق اعتباری هنر خدمات خود را در قالب ۴۰ طرح و در ۵ بخش اصلی خدمات بیمه تأمین اجتماعی، بیمه درمان تکمیلی، تسهیلات و طرح تکریم و کمک مستمری ارائه می دهد.

پوراحمدی در تشریح وضعیت ارائه خدمات صندوق در استان اصفهان بیان کرد: صندوق اعتباری هنر در حال حاضر بیش از ۱۰۰ هزار عضو دارد که از این میان ۴ هزار و ۷۰۰ نفر، هنرمندان اصفهانی هستند. از این تعداد، بیش از ۳ هزار و ۸۰۰ نفر از خدمات بیمه تأمین اجتماعی، ۲ هزار نفر از خدمات بیمه تکمیلی بهره‌مندند و ۱۷ نفر از هنرمندان دارای نشان درجه یک هنری تحت پوشش طرح تکریم هستند.

مدیرعامل صندوق اعتباری هنر ادامه داد: اصفهان از نظر زیرساخت‌ها و ظرفیت‌های فرهنگی و هنری شرایط ارزشمندی دارد، اما گستردگی استان و حضور هنرمندان در شهرستان‌های مختلف، ضرورت توجه به دسترسی برابر آنان به خدمات و حمایت‌ها را بیشتر می‌کند. بر همین اساس، یکی از اهداف حضور میدانی صندوق، شناخت مسائل هنرمندان در نقاط مختلف و تسهیل دسترسی آنان به خدمات است.

پوراحمدی با اشاره به اجرای طرح «فرا تهران» نیز اظهار داشت: این طرح با تاکید وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی با شعار «ایران فقط تهران نیست» و با هدف گسترش ارتباط مستقیم صندوق با جامعه فرهنگ و هنر استان‌ها …

سروشکل صاحبان عزا پس از چهل روز از درگذشت عزیزانشان، هیچ شباهتی به روز خاک سپاری ندارد. همه در لباس‌های آراسته و ظاهری مرتب، میزبان مراسمی آرام‌اند. دیگر خبری از آن شیون‌های دردناک نیست. دیگر خبری از آن اشک‌های بی اختیار نیست.

دیگر کسی به اندازه روز‌های اول با نشستن کنار مزار عزیزش، خود را به خاک‌ها نمی‌اندازد. بالأخص اگر آن که از دنیا رفته، سنی و سالی از او گذشته باشد. نوه داشته باشد. نتیجه داشته باشد. فصل‌های زیادی را دیده باشد. لذت دنیا را برده باشد. میوه اش را از فراز‌های مختلف زندگی چیده باشد.

ما، اما امروز، صاحبان عزایی هستیم که حتی پس از چهل روز، هنوز با ملاقات مزار عزیزمان بی اختیار گریه می‌کنیم. هنوز باور نکرده‌ایم. هنوز با خودمان می‌گوییم این چه خاکی است که سرد نمی‌شود. هنوز کمر راست نکرده‌ایم. به سنگ مزارش نگاه می‌کنیم و هنوز خیلی هایمان باور نمی‌کنیم. ما میزبان چهلمین روز از تدفین آقایی هستیم که میزبان و میهمان، همه عزادارند. همه دست روی شانه‌های هم گذاشته‌اند.

از بلندگو‌ها صدای تلاوت قرآن می‌آید و انگار هنوز کسی روی دست‌های جمعیت در حال حرکت است. ما فقط توی این چهل روز، از در به دری و سردرگمی نجات پیدا کردیم و هربار دلمان گرفت، آمدیم رواق دارالذکر. وگرنه دل همان دل است. دلتنگ. بی قرار. مبهوت و خشمناک. کسی باید به صورت‌های نمناک اشک آلود، گلاب بپاشد. صورت‌هایی که اغلب آفتاب سوخته پیاده روی‌های اربعین و مشهد است.

در ادامه حتما بخوانید چند روز پس از چهل و هشتم

صورت‌هایی که روزی ناباورانه به تیتر قرمز خبرفوری صفحه تلویزیون خیره مانده بود و پلک نمی‌زد و فکر می‌کرد این خبر به زودی تکذیب می‌شود. اما حالا روز‌ها از اعلام آن خبر بزرگ می‌گذرد و ما هنوز زنده‌ایم. هنوز با مشت‌های گره کرده در میدان‌ها حاضریم. پیراهن هایمان دیگر سیاه …