حمله جسورانه یک سنجاب به مار برای نجات دوستش

جوان آنلاین: بنابر اعلام انجمن سکته مغزی ایران، دکتر بابک زمانی، رئیس انجمن سکته مغزی ایران، در حاشیه هفدهمین کنگره کشوری و بین‌المللی سکته مغزی و نورواینترونشن ایران با انتقاد از وضعیت زنجیره درمان سکته مغزی در کشور گفت: ایران هنوز یک زنجیره کامل برای اقدامات درمانی این بیماری ندارد و حتی در مقایسه با کشور‌هایی مانند ترکیه نیز به‌شدت عقب هستیم، بنابراین تکمیل این زنجیره باید مورد توجه جدی نظام سلامت قرار گیرد.

به گزارش ایسنا، وی افزود: در مرحله حاد سکته مغزی، بیماران باید هرچه سریع‌تر به بیمارستان منتقل شوند و امکان دسترسی بیماران واجد شرایط به درمان‌های پیشرفته‌ای مانند ترومبکتومی و خارج کردن لخته از عروق مغزی فراهم باشد. همچنین ایجاد واحد‌های تخصصی سکته مغزی و توسعه آمبولانس‌های مجهز به سی‌تی اسکن و واحد‌های سیار سکته مغزی از نیاز‌های مهم کشور است.

زمانی با اشاره به خلأ موجود در مراقبت از بیماران پس از مرحله حاد اظهار کرد: بیمار مبتلا به سکته مغزی پس از عبور از مرحله حاد در بسیاری از موارد نباید مستقیماً به منزل منتقل شود، بلکه باید مدتی در مراکز توانبخشی تحت نظر باشد و پس از فراهم شدن شرایط لازم به منزل منتقل شود، چرا که برخی بیماران ممکن است سال‌ها با درجاتی از ناتوانی زندگی کنند.

وی تأکید کرد: برای کارایی درمان سکته مغزی، هیچ‌یک از اجزای این زنجیره را نمی‌توان به تنهایی در نظر گرفت و ایجاد واحد‌های سکته مغزی، تأمین امکانات، تهیه آمبولانس‌های مجهز، دسترسی به درمان‌های مداخله‌ای و فراهم کردن خدمات توانبخشی همگی در کنار یکدیگر ضروری هستند.

در ادامه، دکتر مهدی فرهودی - نایب‌رئیس انجمن سکته مغزی ایران، با تأکید بر اهمیت زمان در درمان این بیماری گفت: در سکته مغزی هر دقیقه اهمیت دارد و هرچه بیمار سریع‌تر به مرکز درمانی مناسب برسد، شانس نتیجه بهتر و کاهش ناتوانی بیشتر خواهد بود. زمان معمول برای درمان ترومبولیز حدود ۴.۵ ساعت است، اما هرچه درمان زودتر انجام شود، نتیجه بهتر خواهد بود.

وی افزود: اختلال ناگهانی تعادل، اختلال دید، انحراف صورت، ضعف یک‌طرفه بدن و اختلال تکلم پنج علامت مهم سکته مغزی هستند و با بروز حتی یکی از این علائم باید سریعاً با ۱۱۵ تماس گرفته شود تا بیمار به مرکز درمان سکته مغزی منتقل شود.

 F-35 در سه گونه مختلف تولید می‌شود که هر سه، روی کاغذ، حداکثر سرعتی در حدود ماخ ۱٫۶ یا ۱,۹۳۰ کیلومتر‌بر‌ساعت دارند. تفاوت‌های طراحی میان نسخه متعارف F-35A، نسخه عمودپرواز F-35B و نسخه ناونشین F-35C از نظر آیرودینامیک، وزن و توان پیشران قابل توجه است؛ این در حالی است که این هواپیماها حدود ۷۰ تا ۹۰ درصد اشتراک دارند. پیشینیان نسل پنجمی آن، یعنی F-22 Raptor که آن هم توسط بخش Skunk Works لاکهید مارتین طراحی شده است، همچنان شکارچی رأس دنیای نبردهای هوایی تاکتیکی محسوب می‌شود و به‌طور محسوسی از F-35 سریع‌تر است.

علاوه‌بر این، شماری از پلتفرم‌های نسل چهارم مانند F-15 Eagle و حتی نسخه‌های نسل ۴٫۵ آن یعنی F-15EX، سرعتی به‌مراتب بالاتر از F-35 دارند. اگر نگاهی به هواپیماهای قدیمی‌تر و حتی ناوگان کشورهای رقیب بیندازیم، جنگنده روسی MiG-35 می‌تواند با موتورهای بسیار قدرتمند خود لایتنینگ را پشت سر بگذارد. دلیل اصلی این موضوع آن است که برای دستیابی به پنهان‌کاری بالا و قابلیت‌های چندمنظوره با هزینه‌ای معقول، مصالحه‌هایی در طراحی F-35 انجام شده است.

F-35 در سه گونه مختلف تولید می‌شود که هر سه، روی کاغذ، حداکثر سرعتی در حدود ماخ ۱٫۶ یا ۱,۹۳۰ کیلومتر‌بر‌ساعت دارند. تفاوت‌های طراحی میان نسخه متعارف F-35A، نسخه عمودپرواز F-35B و نسخه ناونشین F-35C از نظر آیرودینامیک، وزن و توان پیشران قابل توجه است؛ این در حالی است که این هواپیماها حدود ۷۰ تا ۹۰ درصد اشتراک دارند.

جایگاه F-35 در مقایسه با رقبا

مقایسه F-35 با برترین جنگنده‌های مورد استفاده در اغلب نیروهای هوایی جهان نشان می‌دهد که این هواپیما از نظر سرعت، عملاً کندترین جنگنده در میان آن‌هاست. حتی در میان زرادخانه ایالات متحده و متحدانش نیز Lightning II فاصله زیادی با یک جنگنده «سریع و پرشتاب» دارد. با وجود این محدودیت‌های عملکردی، F-35 جایگزین پلتفرم‌هایی مانند F-15، F-16 و Eurofighter Typhoon شده و انتظار می‌رود با خروج تدریجی جنگنده‌های قدیمی، این روند در آینده نیز ادامه یابد.

در جدول زیر، برای ارائه تصویری کلی از مقایسه عملکردی، تعدادی از جنگنده‌های غربی و همچنین پلتفرم‌های روسی و چینی در کنار یکدیگر آورده شده‌اند. این داده‌ها از ترکیب اطلاعات عمومی منتشرشده توسط …