رکورد تازه در هر بار پرش!

به گزارش خبرفوری، استارتاپی فرانسوی با نام «اینویتین» مدلی غیرمعمول پیشنهاد کرده است؛ زوج‌ها می‌توانند بخشی از صندلی‌های خالی جشن ازدواج خود را به افرادی بفروشند که هیچ آشنایی قبلی با عروس، داماد یا خانواده‌های آنان ندارند. در مقابل، این افراد با پرداخت مبلغی مشخص، در یک عروسی واقعی شرکت می‌کنند، غذا و موسیقی مراسم را تجربه می‌کنند و برای چند ساعت به جمعی وارد می‌شوند که تا پیش از آن کاملا برایشان غریبه بوده است.

این ایده که از سال ۲۰۲۵ توجه رسانه‌های فرانسوی و بین‌المللی را جلب کرده، فقط یک راه برای جبران هزینه‌های عروسی نیست؛ بلکه نشانه‌ای از گسترش «اقتصاد تجربه» به خصوصی‌ترین مناسبت‌های زندگی شخصی است.

یک پرسش کودکانه، آغاز یک کسب‌وکار

ایده اینویتین از پرسشی ساده آغاز شد. کاتیا لکارسکی، بنیان‌گذار این پلتفرم، زمانی که خانه‌اش در جنوب‌شرقی فرانسه را به گروهی از مهمانان عروسی اجاره داده بود، با پرسش دختر پنج‌ساله‌اش روبه‌رو شد: «چرا ما به عروسی‌ها دعوت نمی‌شویم؟»

همین پرسش او را به فکر انداخت؛ اگر کسانی که معمولا در فهرست مهمانان هیچ عروسی قرار ندارند، بتوانند برای شرکت در چنین مراسمی هزینه بپردازند، چه خواهد شد؟ از نگاه او، این سازوکار می‌توانست هم تجربه‌ای اجتماعی برای افراد تنها یا علاقه‌مند به مراسم‌های فرهنگی باشد و هم بخشی از هزینه سنگین عروسی زوج‌ها را جبران کند.

بیشتر بخوانید:

زباله‌های عروسی تیلور سوئیفت فروخته شد!

رونمایی از لباس عروس زیباترین دختربچه جهان | عکس

لباس عروس در گران‌ترین عروسی جهان «گم شد»

مُد داغ زنان مطلقه | حلقه «طلاق» در انگشت وسط!

پلتفرم اینویتین بر همین اساس شکل گرفت. زوج‌ها در سایت ثبت‌نام می‌کنند، تعداد صندلی‌های قابل عرضه را مشخص می‌کنند و تصمیم می‌گیرند مهمانان بیرونی به کدام بخش مراسم دسترسی داشته باشند؛ تنها مراسم عقد، پذیرایی، شام یا تمام جشن.

عروسی گران است؛ صندلی خالی هم هزینه دارد

هزینه برگزاری عروسی در فرانسه، به‌ویژه در شهرهای بزرگ و مناطق پرطرفدار، می‌تواند به سرعت از بودجه اولیه زوج‌ها فراتر برود. برآوردهای رسانه‌ای، هزینه متوسط یک جشن با حدود صد مهمان را نزدیک به ۲۰ هزار یورو اعلام کرده‌اند؛ رقمی که با اجاره عمارت، پذیرایی، موسیقی، لباس، گل‌آرایی و عکاسی افزایش می‌یابد.

قیمت حضور در عروسی‌های عرضه‌شده در پلتفرم نیز ثابت نیست. محل برگزاری، نوع جشن، زمان حضور و خدمات ارائه‌شده، مبلغ نهایی را تعیین می‌کند. گزارش‌های مختلف از قیمت‌هایی در بازه حدود ۱۰۰ تا ۶۰۰ یورو حکایت دارند.

نمونه جنیفر و پائولو، زوجی که نزدیک پاریس ازدواج کردند، نشان می‌دهد این مدل چگونه کار می‌کند. آنها ابتدا بودجه مراسم را ۱۰ هزار یورو در نظر گرفته بودند، اما هزینه‌ها از ۱۵ هزار یورو عبور کرد. این زوج پنج مهمان غریبه را از طریق پلتفرم پذیرفتند. هر یک از این افراد ۲۱۸ یورو پرداخت کرد و پس از کسر کمیسیون ۱۵ درصدی پلتفرم و هزینه غذا و نوشیدنی، حدود ۱۱۰ یورو به ازای هر مهمان برای زوج باقی ماند؛ در مجموع نزدیک به ۵۵۰ یورو.

این مبلغ شاید هزینه کل مراسم را متحول نکند، اما می‌تواند بخشی از هزینه‌های جانبی مانند گل، دکور یا لباس را پوشش دهد.

غریبه‌ها چگونه وارد یک مراسم خصوصی می‌شوند؟

اینویتین تاکید دارد که این مدل به معنای ورود بی‌ضابطه افراد ناشناس به مراسم خصوصی نیست. عروس و داماد می‌توانند پروفایل متقاضیان را بررسی کنند و درباره پذیرش یا رد آنها تصمیم بگیرند. هویت شرکت‌کنندگان نیز بررسی می‌شود و مهمانان بیرونی باید مجموعه‌ای از قواعد رفتاری را بپذیرند؛ از رعایت پوشش مراسم و حضور به‌موقع تا مصرف متعادل مشروبات الکلی و خودداری از انتشار تصاویر بدون اجازه میزبانان.

به این ترتیب، مهمان پولی قرار نیست صرفا مشتری باشد؛ او باید برای چند ساعت قواعد یک جمع خانوادگی و اجتماعی را رعایت کند.

چرا کسی برای رفتن به عروسی غریبه‌ها پول می‌دهد؟

برای بخشی از خریداران، جذابیت اصلی این تجربه، حضور در یک جشن واقعی و فرصتی برای معاشرت است. افرادی با دایره دوستان کوچک، کسانی که کمتر به مراسم عروسی دعوت می‌شوند یا گردشگرانی که می‌خواهند فرهنگ فرانسه را از نزدیک لمس کنند، مخاطبان بالقوه این مدل هستند.

برخی نیز این مراسم را فرصتی برای آشنایی با آدم‌های تازه، تجربه غذا و موسیقی محلی یا حتی بررسی محل برگزاری و خدمات عروسی برای مراسم آینده خود می‌دانند. در نمونه جنیفر و پائولو، میان مهمانان ناشناس زوجی حضور داشت که خودشان به‌تازگی ازدواج کرده بودند و می‌خواستند این بار بدون مسئولیت و فشار میزبان بودن، در عروسی دیگری شرکت کنند.

مهمان یا مشتری؟

منتقدان می‌گویند چنین مدلی ممکن است مرز میان روابط شخصی و تجارت را کمرنگ کند. از نگاه آنها، عروسی باید رویدادی خصوصی و خانوادگی باقی بماند، نه محصولی برای خرید و فروش.

اما مدافعان اینویتین معتقدند تعریف عروسی پیش از این نیز در حال تغییر بوده است. رشد مراسم‌های کوچک‌تر، فشار اقتصادی و گسترش پلتفرم‌های اشتراک‌گذاری، زوج‌ها را به بازنگری در سنت‌ها واداشته است.

فعلا نمی‌توان گفت فروش صندلی عروسی به روندی فراگیر در فرانسه تبدیل شده است؛ این پدیده هنوز محدود و نوپاست. با این حال، اینویتین یک پرسش مهم پیش می‌کشد: در جهانی که بسیاری از تجربه‌ها قابل رزرو و خرید شده‌اند، آیا حتی «دعوت شدن» نیز می‌تواند به یک کالا تبدیل شود؟

به گزارش شهرآرانیوز؛ انتخاب مهدکودک برای بسیاری از والدین، تنها یک تصمیم اداری یا مکانی برای نگهداری کودک در ساعات کاری است، اما واقعیت این است که این انتخاب، یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های تربیتی دوران خردسالی محسوب می‌شود. کودک بین ۲ تا ۶ سال، نه فقط از نظر جسمی که از نظر روانی، اجتماعی، اخلاقی و مذهبی در حساس‌ترین مرحله شکل‌گیری شخصیت خود قرار دارد. یک مهدکودک نامناسب می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری را وارد کند که تا سال‌ها در رفتار و باور‌های کودک باقی می‌ماند. سلامت جسمی و ایمنی؛ خط قرمز اول

امنیت فیزیکی، نخستین شرط انتخاب است. مهدکودکی که استاندارد‌های ایمنی (نرده‌های محکم، پریز‌های ایمن، وسایل بازی استاندارد و...) را رعایت نکند، کودک را در معرض خطر آسیب‌های بدنی قرار می‌دهد. همچنین رعایت بهداشت فردی و جمعی، تهویه مناسب، و کیفیت غذای سروشده، تأثیر مستقیم بر سیستم ایمنی و رشد جسمی دارد. کودکی که مدام بیمار می‌شود یا دچار سوءتغذیه است، بخش بزرگی از انرژی خود را برای بهبودی صرف می‌کند نه برای رشد ذهنی و عاطفی.

در ادامه حتما بخوانید رهبر شهید انقلاب، قهرمانی برای بچه‌های امروز رشد عاطفی و روانی؛ بنیاد اعتماد به نفس

مهدکودک، اولین اجتماع رسمی کودک خارج از خانواده است. برخورد مربیان با گریه، عصبانیت یا خجالت کودک، الگوی او برای مدیریت هیجانات می‌شود. محیطی که در آن به احساسات کودک بی‌توجهی یا با تنبیه و تحقیر پاسخ داده شود، زمینه‌ساز اضطراب، کم‌رویی یا پرخاشگری خواهد بود. در مقابل، مهدی که مربیان آن با صبر و همدلی رفتار می‌کنند، به کودک می‌آموزد که احساساتش ارزشمند است و او توانایی کنارآمدن با چالش‌ها را دارد. این سرمایه‌ای برای سلامت روان در تمام عمر است. بعد اخلاقی؛ وجدان عملی کودک را می‌سازد

کودک در این سن، مفاهیم درست و نادرست، خوب و بد، عدالت و ظلم را نه از طریق آموزش مستقیم که از طریق مشاهده رفتار بزرگسالان و جو حاکم بر محیط می‌آموزد. مهدکودکی که با عوامل اجرایی و آیین‌نامه‌هایش به تفاوت‌های فردی احترام می‌گذارد، راست‌گویی و مهربانی را در عمل تمرین می‌کند و با کودک همان‌طور رفتار می‌کند که انتظار دارد او با دیگران رفتار کند، در واقع بنیان وجدان اخلاقی کودک را می‌سازد. اگر در این سال‌ها کودک شاهد بی‌عدالتی، دروغ یا بی‌احترامی در مهد باشد، این الگو‌ها در ضمیر ناخودآگاهش حک می‌شود و بعد‌ها باور‌های اخلاقی او را شکل می‌دهد، حتی اگر خانواده در خانه کاملاً متعهد باشد. بعد مذهبی؛ شکل‌گیری اولین تصاویر ذهنی از خدا و عبادت

این بخش عمیق‌ترین و پنهان‌ترین تأثیر را بر هویت کودک می‌گذارد. کودک خردسال، مفهوم خدا، دعا، یا معنویت را از طریق حس و تجربه درک می‌کند، نه از طریق استدلال. مهدکودک باید این چنین باشد

_ با کودک با مهربانی بی‌چون‌وچرا رفتار کند (چون این اولین تصویر از رحمت الهی است).

_ لحظات سکوت، آرامش و شکرگزاری را (مثلاً پیش از غذا یا پس از بازی) به‌عنوان یک عادت لذت‌بخش، نه یک دستور خشک، تمرین کند.

_ در مناسبت‌های مذهبی، به‌جای شلوغی و تشریفات سطحی، بر معانی ساده مثل دوست‌داشتن، بخشش و کمک به دیگران تأکید کند.

_ به سؤالات فلسفی کودک (مثل «خدا کجاست؟») با پاسخ‌های متناسب با سن و سرشار از احترام، نه طرد یا پاسخ‌های ترس‌آور، پاسخ دهد.

در واقع مهد دارد نخستین نگاره ذهنی کودک از دین را ترسیم می‌کند. اگر این نگاره با ترس، اجبار، یا رفتار‌های دوگانه (حرف خوب، عمل بد) همراه شود، کودک تا سال‌ها از معنویت گریزان خواهد ماند. اما اگر مهد، فضایی باشد که کودک در آن آرامش، محبت بی‌قیدوشرط و نظم معناگرا را تجربه کند، این خاطره، ریشه ایمان قلبی او در بزرگسالی خواهد شد. هماهنگی این فضا با باور‌های خانوادگی نیز از سردرگمی هویتی کودک جلوگیری می‌کند. مهارت‌های اجتماعی و استقلال

مهدکودک خوب، بستری برای آموختن مشارکت، نوبت گرفتن، حل اختلاف با همسالان و تحمل ناکامی است. اما اگر برنامه مهد بیش از حد ساختاریافته یا برعکس، کاملاً بی‌قاعده باشد، این فرصت از بین می‌رود. محیط ایده‌آل، تعادلی بین بازی آزاد و فعالیت‌های گروهی هدف‌مند ایجاد می‌کند تا کودک بتواند هم استقلال فردی و هم همکاری جمعی را تجربه کند. این انتخاب بیش از آنچه فکر می‌کنیم سرنوشت ساز است

مهدکودک فقط یک مکان نیست؛ یک زیست‌بوم تربیتی است. در انتخاب آن، به‌جای زیبایی ساختمان یا شهرت اسمی، به این سؤالات پاسخ دهید: مربیان چگونه با کودک بهانه‌گیر یا پرخاشگر رفتار می‌کنند؟ آیا خط‌مشی اخلاقی و تربیتی مشخصی دارند؟ فضای معنوی حاکم، آرامش‌بخش است یا تنش‌زا؟ به نیاز‌های فردی و سؤالات وجودی کودکان توجه می‌شود؟ و...

به‌خاطر داشته باشیم که هزینه‌های یک انتخاب اشتباه، نه به‌صورت فوری، بلکه در قالب کاهش اعتمادبه‌نفس، مشکلات رفتاری در مدرسه، گریز از معنویت، یا ضعف در روابط عاطفی در نوجوانی و بزرگسالی، خود را نشان می‌دهد. پس این تصمیم را با وسواس، تحقیق میدانی، و گفت‌و‌گو با والدین دیگر بگیریم. سرمایه‌گذاری روی این چند سال، در واقع سرمایه‌گذاری روی شخصیت، اخلاق، ایمان و سلامت روان کودکی است که قرار است فردایی سازنده باشد و آینده فرزندمان، ارزش این دقت و وقت‌گذاری را دارد.

منبع: فارس 

در ادامه حتما بشنوید توصیه مادر رهبر شهید به همه مادران: به بچه‌هایتان دروغ نگویید تا آن‌ها هم دروغ نگویند

زلنسکی روز چهارشنبه پس از آنکه مقامات ضد فساد تحت حمایت غرب تحقیقاتی را در مورد یک طرح پولشویی ادعایی ۳.۴ میلیون دلاری که مقامات ارشد ریاست جمهوری در آن دخیل بوده‌اند، آغاز کردند، ایرینا مودرایا، معاون رئیس دفتر خود را اخراج کرد. مودرایا هرگونه تخلفی را رد کرده است. این جدیدترین مورد از رسوایی‌های فساد متعدد مربوط به مقامات نزدیک به زلنسکی است.

به نقل از شبکه خبری راشاتودی، یک روز پیش از آن، میخائیل فدوروف، وزیر دفاع سابق اوکراین که برکناری غیرمنتظره‌اش ماه گذشته باعث چندین هفته اعتراضات عمومی شد، ویدئویی به سبک مبارزات انتخاباتی منتشر کرد که فساد دولتی را محکوم می‌کرد و خواستار انتخابات در میانه «بحران سیستماتیک حکومتداری» شد.

دوره پنج ساله ریاست جمهوری زلنسکی در ماه مه ۲۰۲۴ به پایان رسید، اما او با استناد به حکومت نظامی اعمال شده پس از تشدید درگیری با روسیه در فوریه ۲۰۲۲، از برگزاری انتخابات جدید خودداری کرده است.

وال استریت ژورنال این آشفتگی را «بزرگترین چالش» برای «حفظ ریاست جمهوری» زلنسکی از سال ۲۰۲۲ خواند و نوشت به نظر می‌رسد فدوروف در بحبوحه ناامیدی فزاینده از رسوایی‌های فساد مکرر، خود را به عنوان یک رقیب اصلی مطرح می‌کند.

روزنامه فایننشال تایمز با استناد به تحلیلگری که نتیجه گرفت «بحران سیاسی آشکار است»، خاطرنشان کرد که فهرست رو به رشد متحدان زلنسکی که درگیر تحقیقات فساد شده‌اند، در کاهش رتبه محبوبیت او نقش داشته و نگرانی حامیان غربی کی‌یف را برانگیخته است.

واشنگتن پست هم مداخله فدوروف را «چالشی قابل توجه و مستقیم» برای اقتدار زلنسکی توصیف کرد.

روزنامه تلگراف نوشت زلنسکی «با مجموعه‌ای از رسوایی‌های فساد طولانی مدت» آسیب دیده است و تحقیقات ادامه دارد.

این روزنامه استدلال کرد که او رقبای قدرتمندی را برای خود جمع کرده است که زمانی عمیقا به او وفادار بودند و گفت که به نظر می‌رسد «به طور فزاینده‌ای محتمل» است که او نتواند اوکراین را به دوران صلح هدایت کند.

گاردین، فدوروف را به عنوان یک «حریف سیاسی قدرتمند» توصیف کرد. کارشناسانی که این روزنامه به آنها استناد کرد، فساد را نشانه‌ای از مشکلات عمیق‌تر «حکومت بد» خواندند و هشدار دادند که خستگی عمومی و عدم توضیح تصمیمات زلنسکی، یک «جعبه باروت بی‌نقص» ایجاد کرده است.

لوموند گفت که فدوروف با درخواست انتخابات، «از خطی عبور کرده است» که هیچ سیاستمدار بزرگ اوکراینی از سال ۲۰۲۲ جرأت عبور از آن را نداشته است. این روزنامه گفت که او به دنبال بهره‌برداری از انباشت بحران‌ها، از جمله رسوایی‌های مکرر فساد است.

مجله اشپیگل هم به نقل از یک تحلیلگر سیاسی اوکراینی نوشت که چالش فدوروف را «درخواستی برای نقش رهبر اپوزیسیون» توصیف کرد. این مجله گفت که زلنسکی اکنون از زمان تشدید درگیری با اولین «مخالف عمومی و مستقیم» خود روبه‌رو است.

زلنسکی علنا به اتهامات فدوروف پاسخ نداده است. سخنرانی عصر چهارشنبه او بر مسائل نظامی و انتصاب وزیر دفاع جدید متمرکز بود و به فشارهای سیاسی فزاینده نپرداخت.

انتهای پیام