به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو؛ یوفا و کونکاکاف در حال بررسی پروژهای هستند که در صورت عملی شدن میتواند یکی از بزرگترین تغییرات سالهای اخیر در تقویم فوتبال ملی را رقم بزند؛ ایجاد یک لیگ ملتهای مشترک بیم اروپا و آمریکای شمالی که قرار است تمامی 96 تیم ملی عضو این دو کنفدراسیون را شامل شود.
این پروژه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد و جزئیات نهایی آن مشخص نشده، اما بر اساس اطلاعات منتشرشده در رسانههای بریتانیایی، مسابقات احتمالا از سال 2028 و پس از پایان جام ملتهای اروپا آغاز خواهد شد.
این طرح در شرایطی مطرح شده که روابط کنفدراسیونهای قارهای و فیفا به ریاست جانی اینفانتینو بسیار پرتنش شده است. یوفا و کونکاکاف در ماههای اخیر همکاری نزدیکتری داشتهاند و حتی گفته میشود دو کنفدراسیون در حال بررسی گزینهای جایگزین برای انتخابات ریاست فیفا در مارس سال آینده هستند.
اروپا و آمریکای شمالی؛ یک لیگ ملتهای متفاوت
ایده مطرحشده قرار است تا حد زیادی از ساختار لیگ ملتهای فعلی یوفا و کونکاکاف استفاده کند. تیمها در چند سطح مختلف تقسیم خواهند شد و پس از مرحله گروهی، مسابقات حذفی و در نهایت یک تورنمنت نهایی به سبک فاینال فور برگزار خواهد شد.
در بالاترین سطح، تیمهایی مثل اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان میتوانند با قدرتهای فوتبال آمریکای شمالی مثل مکزیک، آمریکا و کانادا روبرو شوند.
در چنین شرایطی، دیدارهای رسمی تیمهای بزرگ اروپایی و نمایندگان آمریکای شمالی به شکل قابل توجهی افزایش پیدا خواهد کرد؛ مسابقاتی که هم از نظر ورزشی جذابیت بالایی دارند و هم میتوانند بازار بزرگی را هدف قرار دهند.
حداقل در شکل فعلی طرح، قرار نیست برنامهریزی مسابقات تاریخهای جدیدی به تقویم ملی اضافه کند. یعنی فیفا دِیهای اضافی نخواهیم داشت. مرحله گروهی احتمالا در پنجرههای ملی سپتامبر، اکتبر و نوامبر برگزار میشود، دیدارهای حذفی در ماه مارس و تورنمنت نهایی در ژوئن برگزار خواهد شد.
به این ترتیب، مسابقات جدید قرار است جای بخشی از دیدارهای ملی فعلی را بگیرد، نه اینکه تقویم بازیکنان را بیشتر فشرده کند. همچنین تلاش خواهد شد بازیها در مناطق جغرافیایی نزدیک به هم برگزار شوند تا میزان سفرهای طولانی کاهش پیدا کند.
پروژهای با گردش مالی بالا
تمام 96 فدراسیون عضو یوفا و کونکاکاف در این پروژه حضور خواهند داشت و بخشی از درآمد حاصل از مسابقات میتواند بین آنها توزیع شود.
این برای تیمهای ملی کشورهای کوچکتر اهمیت ویژهای دارد؛ چرا که علاوه بر درآمد بیشتر، فرصت رویارویی با تیمهای قدرتمندتر را به دست خواهند آورد.
البته قدرتهای بزرگ هم دلایل اقتصادی کافی برای حمایت از این پروژه دارند. دیدار تیمهای مطرح اروپا و تیمهای ملی آمریکا، مکزیک و کانادا میتواند بازار تجاری بسیار بزرگی در آمریکای شمالی ایجاد کند.
مکزیک هم میتواند یکی از برندگان این طرح باشد. فدراسیون فوتبال این کشور در گذشته احتمال جدایی از کونکاکاف و پیوستن به کونمبول (آمریکای جنوبی) را بررسی کرده بود. این تلاش مکزیک دلایل ورزشی و اقتصادی داشت. برگزاری منظم مسابقات مقابل تیمهای قدرتمند اروپایی میتواند جذابیت چنین تغییری را برای مکزیک کاهش دهد.
یک چالش تازه برای اینفانتینو؟
این پروژه در شرایطی شکل میگیرد که اختلافات یوفا و کونکاکاف با فیفا افزایش یافته است. دو کنفدراسیون با طرح جانی اینفانتینو برای جذب سرمایهگذاران خصوصی در مسابقات فیفا مخالفت کردهاند و پس از مطرح شدن این پروژه، همکاری آنها افزایش پیدا کرده است.
یوفا و کونکاکاف در ماه آوریل و در کنگره فیفا در ونکوور تفاهمنامهای برای تقویت همکاری بین دو سازمان امضا کردند و در هفتههای اخیر این همکاری در پی اختلافات بر سر مدیریت فوتبال جهان جدیتر شده است.
خ
نوز مشخص نیست لیگ ملتهای مشترک برای برگزاری به تأیید فیفا نیاز خواهد داشت یا نه. از آنجا که مسابقات قرار است در پنجرههای ملی موجود برگزار شود، برگزارکنندگان احتمالا استدلال خواهند کرد که نیازی به ایجاد تاریخهای جدید نیست. با این حال، اگر این پروژه به عنوان جایگزینی برای مسابقات تحت مدیریت فیفا تلقی شود، میتواند به موضوعی حساس تبدیل شود.
آسیا هم چشم به پروژه دوخته است
ماجرا شاید در آینده به اروپا و آمریکای شمالی محدود نماند. کنفدراسیون فوتبال آسیا هم علاقه خود را به حضور احتمالی در چنین پروژهای نشان داده است، هرچند اضافه شدن AFC در شرایط فعلی بیشتر یک هدف بلندمدت محسوب میشود.
آسیا در حال حاضر لیگ ملتهای مستقلی ندارد و نداشتن لیگ ملتها پیوستن فوری این کنفدراسیون به طرح مشترک را دشوار میکند. با این حال، ساختار مسابقات میتواند به شکلی طراحی شود که در آینده امکان گسترش آن وجود داشته باشد.
یوفا هنوز به صورت رسمی درباره این گزارشها اظهار نظر نکرده و کونکاکاف تنها بر آمادگی خود برای همکاریهای بینالمللی تأکید کرده است.
اگر این پروژه از مرحله مذاکره عبور کند و به واقعیت برسد، لیگ ملتهای مشترک اروپا و آمریکای شمالی میتواند یکی از مهمترین تغییرات تقویم فوتبال ملی در سالهای اخیر باشد؛ تغییری که پای اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان را به مسابقات رسمی مقابل آمریکا، مکزیک و کانادا باز میکند و شاید فصل تازهای از فوتبال ملی را رقم بزند. اگر آسیا هم به این پروژه بپیوندد میتوان از برگزاری یک جام جهانی جدید حرف زد.
به گزارش ایران ورزشی، در هفتههای پس از پایان رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ و منتهی به آغاز فصل جدید رقابتهای باشگاهی در فوتبال جهان، به موضوع عدم حضور بازیکنان ایرانی در کشورهای مطرح فوتبال جهان و اروپا پس از رقابتهای جام جهانی پرداخته بودیم. جایی که برخلاف دورههای گذشته، خبری از انتقال بازیکنان ایرانی به لیگهای معتبر که خودشان را در رقابتهای جام جهانی بهخوبی نشان داده بودند، نبود و بازیکنان ایرانی، همچنان جایی در لیگهای معتبر اروپایی ندارند. هفته گذشته در یکی از مطالب این صفحه از روزنامه، این موضوع را مورد بررسی قرار دادیم که در بین ۴۵تیم برتر ردهبندی فیفا که بخشی از آنها در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور داشتند و تعداد محدودی نیز موفق به حضور در جام جهانی نشده بودند، تنها تیم ایران است که در حال حاضر هیچ نمایندهای در پنج لیگ معتبر اروپایی ندارد و به نظر این روند با بازگشت مهدی طارمی به فوتبال آسیا ادامه پیدا خواهد کرد.
بهترین بازیکنان هم خواهان نداشتند!
نکته جالب در مورد شرایط بازیکنان لژیونر در فوتبال ایران این است که حتی بهترین بازیکنان ایران در جام جهانی هم با توجه به شرایط سنی خود، پیشنهادات مناسبی برای حضور در لیگهای معتبر دریافت نکردند. علیرضا بیرانوند پیشنهادی برای حضور در بشیکتاش ترکیه دریافت کرد اما در نهایت در لیگ ایران ماندگار شد. رامین رضاییان که بهترین بازیکن ایران در رقابتهای جام جهانی بود، در ۳۷سالگی به بازی در فولاد و لیگ ایران ادامه داد، محمد محبی که در نخستین بازی مقابل نیوزیلند گلزنی کرد به تیم ریهکا در لیگ کرواسی رفت و حالا شنیده میشود که قرار است شاهد پیوستن مهدی طارمی به یکی از تیمهای لیگ امارات باشیم که به احتمال قوی الوصل امارات خواهد بود. شاید حضور علیرضا جهانبخش در تیم اکسلسیور هلند باتوجه به فصل ناکامی که در بلژیک سپری کرده بود، قدمی نسبتاً قابل قبول در کارنامه کاپیتان تیم ملی باشد اما جهانبخش هم در اولین بازی خود برای تیم جدیدش مقابل آیندهوون، ۱۶دقیقه به میدان رفت و او احتمالاً یکی از گزینههای نیمکتنشینی این تیم هلندی باشد.
لژیونرهای موفق؛ غایبان تیم ملی!
یکی از نکات جالبی که در خصوص شرایط بازیکنان لژیونر فوتبال ایران در این فصل وجود دارد، شرایط بهتر بازیکنانی است که در جام جهانی ۲۰۲۶ و اردوهای اخیر تیم ملی نتوانستند رضایت امیر قلعهنویی را جلب کنند. در لیگ امارات همچنان شاهد درخشش سردار آزمون هستیم و در فوتبال اروپا نیز آمادهترین لژیونر این فصل فوتبال ایران، اللهیار صیادمنش بوده که در هر بازی برای تیم جدید خود یعنی لخپوزنان، کیفیت بالایی را از خود به نمایش گذاشته است. همچنین احتمال پیوستن محمدجواد حسیننژاد به ریوآوه در لیگ معتبر پرتغال نیز وجود دارد و همین موضوع نشان میدهد که چطور بازیکنان جوان غایب در تیم ملی، بیشتر توجه باشگاههای اروپایی را به خود جلب کردهاند.
سن و سال، معیار اول انتخاب اروپاییها
شرایط لژیونرهای ایرانی پس از جام جهانی ۲۰۲۶ بدون حتی یک انتقال بزرگ بیشتر از هر موضوعی، توجه ویژه باشگاههای بزرگ و لیگهای مطرح اروپایی را به بازیکنان جوان و آیندهدار نشان میدهد. در واقع باشگاههای مطرح سطح اول فوتبال جهان، بیشتر با استفاده از دادههای آماری و ابزارهای استعدادیابی که اکنون در اختیار این باشگاهها قرار دارد، سعی در برنامهریزی بلندمدت برای آینده خود دارند تا اینکه بخواهند صرفاً ستارگانی را با مبالغ گرانقیمت برای مدتی کوتاه به خدمت بگیرند. در چنین شرایطی بازیکنان تیمی که رکورد مسنترین ترکیب تاریخ جام جهانی را شکسته، طبعاً مورد توجه باشگاهای سطح اول یا حتی سطح دوم فوتبال اروپا نیستند و این موضوع باعث شده تا شرایط لژیونرهای فوتبال ایران، به دوره پیش از شروع دوران کاری کارلوس کیروش در تیم ملی و زمان سرمربیگری مربیانی چون افشین قطبی و علی دایی در تیم ملی برگردد؛ زمانی که استخوانبندی اصلی تیم ملی، متشکل از بازیکنان لیگ برتر و ستارگان حاضر در کشورهای حوزه خلیج فارس بود و فوتبال ایران جایی در ویترین جهانی فوتبال نداشت.
انتهای پیام/
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، کریستیانو رونالدو در نخستین بازی رسمی خود پس از جام جهانی، بار دیگر در ترکیب النصر درخشید و موفق به گلزنی شد.
النصر در دیدار برابر الریاض نمایش هجومی خوبی ارائه داد و در ادامه این مسابقه، رونالدو موفق شد گل چهارم تیمش را به ثمر برساند. این گل برای ستاره پرتغالی اهمیت ویژهای داشت؛ چرا که شمار گلهای دوران حرفهای او را به عدد ۹۷۷ رساند. کد ویدیو دانلود ویدیو فیلم اصلی
رونالدو که همچنان یکی از مهمترین چهرههای فوتبال جهان به شمار میرود، پس از حضور در جام جهانی، در نخستین بازی رسمی خود برای النصر بار دیگر توانایی گلزنیاش را به نمایش گذاشت و نقش خود را در خط حمله این تیم ایفا کرد.
رسیدن به ۹۷۷ گل در دوران حرفهای، یک رکورد قابل توجه برای رونالدو محسوب میشود و او همچنان به دنبال نزدیک شدن به رکورد تاریخی هزار گل است؛ هدفی که در سالهای اخیر بارها درباره آن صحبت کرده است.
انتهای پیام/
