مسعود نجف نجفی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه در جهان امروز، دو عامل اصلی ناامنی غذایی شامل تغییرات اقلیمی و جنگ است، اظهار کرد: هر یک از این عوامل میتوانند بهتنهایی یا در تعامل با یکدیگر، امنیت غذایی کشورها را با چالشهای جدی مواجه کنند.
وی افزود: ایران در سالهای اخیر با تغییرات شدید اقلیمی مواجه بوده که پیامدهایی همچون خشکسالی، کاهش منابع آبی و تخریب خاک را به همراه داشته است. همچنین در شرایط کنونی، کشور با یکی از شدیدترین حملات نظامی مواجه شده که زیرساختهای اقتصادی و تولیدی را هدف قرار داده است.
نجفی تصریح کرد: با وجود گذشت چند ماه از این حملات، تاکنون بحران جدی و فراگیری در نظام غذایی کشور مشاهده نشده است؛ با این حال، تداوم این شرایط نیازمند مدیریت دقیق، برنامهریزی هدفمند و اتخاذ سیاستهای پیشگیرانه است.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه امنیت غذایی بر سه مولفه اصلی «فراهمی»، «دسترسی» و «پایداری» استوار است، گفت: هرگونه اختلال در این سه مولفه میتواند جامعه را با بحرانهای گسترده مواجه کند.
وی ادامه داد: آسیب به مراکز شهری، صنعتی و بهویژه زیرساختهای کلیدی مانند پتروشیمیها، کارخانههای تولید کود شیمیایی و صنایع بستهبندی، تاثیر مستقیمی بر بخش کشاورزی خواهد داشت. اگرچه در کوتاهمدت به دلیل وجود ذخایر و تامین پیشین بخشی از نهادهها، آثار این آسیبها بهطور کامل نمایان نمیشود، اما اختلال در تامین سوخت، کاهش تولید کودهای شیمیایی و مشکلات زنجیره تامین مواد اولیه، میتواند هزینه تولید را افزایش داده و دسترسی کشاورزان به نهادههای ضروری را محدود کند.
نجفی خاطرنشان کرد: در میانمدت، کاهش دسترسی به کود و نهادههای کشاورزی میتواند موجب کاهش بهرهوری در بخش کشاورزی شود. کشاورزانی که وابستگی بیشتری به کودهای شیمیایی دارند، با کاهش عملکرد در واحد سطح مواجه خواهند شد. همچنین تخریب زیرساختهای انرژی و حملونقل، هزینههای تولید را افزایش داده و ممکن است موجب کاهش سطح زیرکشت برخی محصولات شود؛ موضوعی که امنیت صنعت غذا را بهطور جدی تحت تاثیر قرار خواهد داد.
این استاد دانشگاه با اشاره به تاثیر محدودیتهای تجاری و اختلال در مسیرهای واردات و صادرات بر امنیت غذایی کشور اظهار کرد: محدودیت در فعالیت بنادر جنوبی و کاهش …
