به گزارش ایسنا، روزنامه الاخبار لبنان نوشت چندین هفته است که رژیم صهیونیستی شاهد بحثهای داغی درباره جایگاه تلآویو در محاسبات راهبردی آمریکا است. در همین راستا، دو دیدگاه متضاد از سوی پژوهشگران اسرائیلی و متخصص در حوزه سیاست خارجی و روابط راهبردی مطرح شده است. دیدگاه نخست توسط «روی کیبریک» مدیر بخش پژوهش در اندیشکده «میتفیم» (مؤسسه سیاست خارجی منطقهای اسرائیل) در مقالهای در وبگاه روزنامه «تایمز اسرائیل» منتشر شده است.
محور اصلی استدلال کیبریک این است که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی طی سالیان متمادی، مهمترین سرمایه راهبردی این رژیم یعنی «رابطه ویژه» با ایالات متحده را از بین برده است؛ وی با اتخاذ سیاستهای داخلی و خارجی خود، پایههای حزبی، مردمی و ارزشی این رابطه را تضعیف کرده و در نهایت تلآویو را به یک «بار راهبردی» بدل ساخته است؛ وضعیتی که این رژیم را از حق وتو و جایگاهش در میز مذاکره محروم کرده است. نویسنده سپس به شرح چند مقطع کلیدی در این روند میپردازد. از جمله این عوامل میتوان به آسیب دیدن روابط وی با باراک اوباما، رئیسجمهور پیشین آمریکا که ناشی از امضای توافق هستهای با ایران توسط اوباما بود و همچنین روی آوردن وی به احزاب ارتدوکس به بهای تضعیف جریانهای اصلاحطلب و محافظهکار اشاره کرد. افزون بر این، وی با سازماندهی اقداماتی برای تضعیف دستگاه قضایی و ویرانی غزه، تصویر رژیم صهیونیستی را در اذهان آمریکاییها از یک شریک قابل اعتماد به «تکیهگاهی سست و زیانبار» تغییر داد که واشنگتن را به ورطه جنگهای غیرضروری میکشاند. نتیجه آنکه تلآویو قدرت وتوی خود را در قبال طرحهای آمریکا از دست داده است.
در مقابل، دیدگاه دومی نیز وجود دارد که توسط «موشه العاد»، ژنرال بازنشسته و پژوهشگر مسائل خاورمیانه، در مقالهای در شبکه 12 عبری مطرح شده است مبنی بر اینکه این رژیم نه تنها باری بر دوش ایالات متحده نیست، بلکه یک دارایی راهبردی بیجایگزین محسوب میشود. بر اساس این دیدگاه، هر رئیسجمهوری در آمریکا صرفنظر از مواضعی که در جریان کمپین انتخاباتی خود اتخاذ کرده است پس از آگاهی از ارزیابیهای وزارت جنگ آمریکا(پنتاگون) و شورای امنیت ملی، ناگزیر به همین نتیجه میرسد. العاد با استناد به اظهارات مقامات عالیرتبه دولتی و نظامی آمریکا که بر …
