لفته سه برادران در گفت و گو با ایسنا، خطاب به پیشکسوتان و تاکید بر حفظ این جایگاه از سوی آنان، اظهارکرد: در سنت دیرپای پهلوانی این سرزمین، زورخانه تنها جایگاه آزمودن بازوان نیست؛ محراب تهذیب نفس، مدرسه اخلاق و مأمن جوانمردی است. در این آیین ریشهدار، هیچ رسمی بیحکمت و هیچ نوایی بیمعنا نیست. از میان همه آواهای زورخانه، طنین زنگ، والاترین پیام تکریم و احترام است؛ اما این زنگ، هرگز در ستایش مدال، مقام، شهرت و قدرت به صدا درنمیآید.
او با بیان این که زنگ زورخانه را نه برای آن مینوازند که کسی سالیانی در میدان قهرمانی تاخته است، نه برای آن که بارها پیراهن تیم ملی را بر تن داشته است، ادامه داد: زنگ زورخانه را برای انبوه جامها، نشانها، اعتبار نام و آوازهای که روزگاری بر زبانها جاری بوده است هم به صدا در نمی آورند؛ زنگ زورخانه، تنها در برابر «معرفت» سر تعظیم فرود میآورد.
این پیشکسوت فوتبال، قهرمانی را فتح میدان دانست و خاطر نشان کرد: ولی پهلوانی در فرهنگ ایرانی، منزلتی فراتر از قهرمانی است و به معنای فتح دلهاست؛ قهرمان بر سکوی افتخار میایستد اما پهلوان در قله اخلاق جای میگیرد. قهرمان را تاریخ ورزش ثبت میکند ولی پهلوان را وجدان بیدار مردم به یاد میسپارد.
او هممچنین خطاب به پیشکسوتان با تاکید بر این که شما امانتداران فرهنگ ورزش …
