به گزارش ایسنا، جهان امروز، میدان نبرد روایتها در قاب رسانههای تعاملی است؛ رسانههای نوظهوری که دیگر صرفا ابزار سرگرمی و پر کردن اوقات فراغت نیستند، بلکه در جایگاه یک «هنر - صنعت - رسانه»، به جدیترین کارخانههای الگودهی به نسل جدید تبدیل شدهاند. در این میان، بازیهای ویدئویی به دلیل ساختارشان، سهم عمدهای در قهرمانسازی برای ذهن مخاطب کودک و نوجوان دارند. انحصار تولیدات غربی و هجمه نرم رسانههای بینالمللی سبب شده تا گیمر ایرانی، اسطورهها و مبارزان بومی خود را کمتر از قهرمانهای وارداتی بشناسد.
در دوازدهمین شماره از پرونده ویژه «کودک ایرانی با کدام قهرمانان بزرگ میشود؟»، به سراغ فرزانه شریفی - معاون پژوهش بنیاد ملی بازیهای رایانهای و عضو هیئت علمی دانشگاه بینالمللی سوره - رفتهایم تا او خلاءها و راهکارهای حاکمیتی و ساختاری این حوزه را بررسی کند. شریفی در این گفتوگو با آسیبشناسی رفتارهای مقطعی در مدیریت فرهنگی، بر ضرورت توسعه «فرنچایزهای پایدار بومی» تاکید میکند و از پایان عصر تصمیمگیریهای جزیرهای در اقتصاد خلاق از طریق همگرایی بنیاد ملی بازیها و بنیاد پویانمایی خبر میدهد. بیشتر بخوانید:
رستم و سهراب از پس هالک و اسپایدرمن برمیآیند؟!
قهرمان ساختن پول میخواهد که نداریم!
خلاء جدی در تولید «فرنچایزهای بومی»
فرزانه شریفی در گفتوگو با ایسنا، با آسیبشناسی یکی از خلاءهای جدی زیستبوم بازیهای ویدئویی در کشور، اظهار کرد: یکی از نقاط کلیدی که باید بر آن سرمایهگذاری جدی انجام دهیم، تولید «فرنچایزها» (مجموعه آثار هنری پیرامون یک موضوع) و خلق هویتهای بومی مبتنی بر فرهنگ غنی ایرانی است. متاسفانه ما هنوز به نقطه تولید فرنچایزهای پایدار بومی نرسیدهایم. در کنار تربیت نسل جدید نیروی انسانی، باید نگاه توسعه فرنچایز از محصولات و روایتهای بومی را تقویت کنیم؛ هرچند که مسئولیت این خلاء به تنهایی متوجه بخش علمی یا صنعتی نیست. ما نیز در مقام حاکمیت و نهاد متولی، باید در سیاستهای حمایتی، سرمایهگذاریها و ایجاد زیرساختهای آموزشی خود، نگاه به تولید روایتهای بومی و فرهنگ داخلی را توسعه دهیم و پایدار کنیم تا زمینه برای خلق قهرمانان و هویتهای بومی منطبق با ذائقه مخاطب ایرانی فراهم شود. پایان عصر جزیرهای …
