ندا رضویزاده در گفتوگو با ایسنا درباره جایگاه تورهای یکروزه در توسعه گردشگری اظهار کرد: بر اساس تعریف سازمان جهانی گردشگری ملل متحد(UNWTO)، یکی از مهمترین شروط گردشگر بودن این است که فرد حداقل یک شبانهروز و کمتر از یک سال در مقصد اقامت داشته باشد. در مقابل، نوع دیگری از گشتوگذار با عنوان «بازدیدکننده یکروزه» وجود دارد که شب را در مقصد نمیماند و همان روز به مبدأ بازمیگردد. اگرچه این نوع سفر در تعریف رسمی «گردشگری» قرار نمیگیرد، اما هر دو شکل سفر را میتوان گونهای از گذران اوقات فراغت دانست که برای بازدیدکنندگان، جامعه مقصد و حتی مبدأ گردشگرفرست، کارکردها، هزینهها و مزایای خاص خود را دارند.
وی افزود: مقصدهایی که در فاصله کوتاهی از مراکز شهری و پرامکانات قرار دارند، مانند روستاها یا مناطق خوشآبوهوای اطراف شهرهای بزرگ، میتوانند از سفر بازدیدکنندگان یکروزه منافع اقتصادی قابل توجهی کسب کنند. عرضهکنندگان مواد غذایی، اماکن تفریحی، تولیدکنندگان و فروشندگان صنایعدستی و سایر ارائهدهندگان خدمات، ازجمله گروههایی هستند که میتوانند محصولات و خدمات خود را به جمعیت بیشتری از بازدیدکنندگان عرضه کنند.
سفرهای کوتاه؛ راهکاری برای کاهش فشار گردشگری بر مشهد
عضو هیئت علمی پژوهشکده گردشگری جهاددانشگاهی با اشاره به آثار اجتماعی و اقتصادی توسعه سفرهای یکروزه بیان کرد: رونق این نوع سفرها، در صورتی که با برنامهریزی و تدبیر همراه باشد، علاوه بر کمک به رونق اقتصادی مناطق کمتر برخوردار استان، از منظر جامعهشناختی نیز به تقویت احساس تعلق ساکنان این مناطق منجر میشود. این دو عامل میتوانند تا حدی در کاهش روند مهاجرت به شهرهای بزرگ مؤثر باشند. همچنین مدیریت صحیح سفرهای یکروزه میتواند در زمان اوج سفر به شهرهایی مانند مشهد، بخشی از جریان گردشگران را به مقاصد نزدیک هدایت کرده و از ازدحام و فشار بر منابع و زیرساختهای این شهر بکاهد.
توسعه گردشگری باید بر توانمندیها و ابتکارات محلی استوار شود
رضویزاده درباره نقش دولت در توسعه گردشگری اظهار کرد: توسعه گردشگری بیش از آنکه به حمایتهای مستقیم دولت وابسته باشد، باید بر توانمندیها و ابتکارات محلی استوار شود. البته دستگاههای اجرایی نیز میتوانند با اقداماتی مانند بهبود زیرساختهای حملونقل، …
