علیرضا ایزدی، مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی کشور که برای شرکت در چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر بوسان کره جنوبی بهسر میبرد، به دنبال ثبت الموت به عنوان سیامین میراث جهانی ایران در یونسکو درباره اهمیت پرونده «دژ الموت و استحکامات وابسته» ، در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: الموت سالهاست، بیش از دهها سال، در حوزه بازخوانی و عملیات باستانشناسی مورد توجه قرار گرفته است. اما به واسطه وضعیت سوقالجیشی، استراتژیک، اقلیمی و مسائل اینچنینی، و موقعیت قرارگیری آن، به هر حال سختیهای خاص خودش را دارد. پس از حداقل ۲۰ سال کار باستانشناسی، بازخوانی و لایهبرداری در دستور کار قرار گرفت و با این شرایط، آمادهسازی پرونده برای ارسال، کار بسیار سختی بود، چون قلعه الموت، و همانطور که در نام پرونده آمده، «قلعه الموت و استحکامات وابسته»، شامل قلعه اصلی و ۶ قلعه مرتبط با مجموعه قلعه اصلی است؛ مجموعهای که یکی از بینظیرترین سازههای معماری به شمار میرود و با توجه به شرایط توپوگرافی منطقه، در نظر گرفتن اقلیم، ناهمواریها و مسائل اینچنینی شکل گرفته است.
او افزود: ما پرونده را ارسال کردیم، ارزیابان به ایران آمدند، در قزوین و الموت، نزدیک به دو هفته بررسیهای میدانی را انجام دادند. بعد از آن، مکرراً سؤال و جوابهایی در خصوص قلعه الموت و مسائل مرتبط با آن داشتیم، چون علاوهبر سازه که ارزش برجسته جهانی و معیارهای ارزشمند معماری را دارد، موضوعاتی مانند تأثیر اقلیم بر شکلگیری این بنا، تأثیر مسائل دفاعی و جنگی در شکلگیری آن و سایر استحکامات، نقش این استحکامات و زنجیره ارتباطی آنها برای بقا و پایداری قلعه و دیگر استحکامات وابسته، همه و همه هر کدام روایت شگرفی از نوع تمدن و تفکر ایرانی ـ اسلامی این منطقه است. ما تمامی پاسخهای لازم را، چه در پاسخ به پرسشهای ارزیابان، چه ایکوموس و چه خود کمیته میراث جهانی، ارسال کردیم. به نظر من، این یکی از مهمترین پروندههای ماست که ویژگیهای خاص خود را دارد.
ایزدی درباره اقدامات پس از ثبت جهانی «الموت» توضیح داد: درباره الموت، نگاه کلی این است که موضوعات مختلف، از جمله گردشگری و باستانشناسی در سایتهایی مانند الموت، همواره مورد توجه جامعه جهانی قرار دارد. ایکوموس هم سالهاست روی این موضوعات تأکید دارد. پس از …
