افسانه غنیزاده در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه یکی از مهمترین معضلات در آموزش عالی ما نظام مدرکگرایی است، اظهار کرد: مدرکگرایی به ابزاری برای گرفتن شغل و ارتقای آن تبدیل شده و زمانی که مدرک اخذ میشود، دانشجو احساس میکند به پایان راه، یعنی داشتن شغل، دست یافته است و یادگیری متوقف میشود. واحدهای درسی دانشگاه با هم ارتباط و پیوستگی ندارند، پس یادگیری موقتی خواهد بود و بهصورت پیوسته و مادامالعمر پیش نمیرود.
غنیزاده افزود: بر اساس نظر بسیاری از اساتید علوم تربیتی، اگر هدف غایی سیستم تعلیم و تربیت ما از ابتدا مبتنی بر توسعه اندیشیدن، استدلال منطقی، تصمیمگیری مستقل و خودتنظیمی باشد، بسیاری از مسائل قطعاً خودبهخود حل خواهد شد. استفاده از روشهای خودارزیابی در سیستم آموزشی، بهخصوص در آموزش عالی، بهجای آزمون پایانی صرف، یکی از راهکارهای این مسئله است. میتوانیم به دانشجو آموزش دهیم که چگونه خودارزیابی داشته باشد و یادگیری تدریجی خود را در طول ترم بهصورت منطقی و واقعگرایانه ارزیابی کند و نقاط ضعف و قوت خود را بشناسد.
وی با اشاره به اینکه در بسیاری از سیستمهای آموزشی روز دنیا این روش یک روش ارزیابی محوری است، ادامه داد: به این معنا که خودارزیابی مقدم است بر آزمونی که استاد از دانشجویان میگیرد. راهحل دیگر، پروژههای مسئلهمحور است. باید سعی کنیم دانشجو را با مسائل واقعی جامعه درگیر کنیم تا احساس کند این یادگیری نه صرفاً برای کسب نمره، بلکه برای حل مسئله است.
این استاد دانشگاه با تأکید بر اهمیت چگونه اندیشیدن و تفکر انتقادی تصریح کرد: زمانی که از تفکر انتقادی بحث میشود، درواقع فقط هدف این نیست که دانشجو یا دانشآموز یاد بگیرد که چطور انتقاد کند؛ این موضوع اصلاً ارتباطی با انتقاد کردن ندارد، بلکه ما باید درست اندیشیدن و منطقی فکر کردن را به دانشجویان بیاموزیم. تأکید من بر یادگیری دانشآموزان است، چون این روشها باید از ابتدا به کار گرفته شوند. درست اندیشیدن مبتنی بر قدرت تحلیل و استدلال است.
وی ادامه داد: متأسفانه در مدارس ما بعضی از معلمان و بسیاری از دروس بر حفظیات متمرکز هستند. یادگیری سطحی نقطه مقابل تفکر انتقادی است. راهکارهای بسیار و تکنیکهای مدرنی وجود دارد که معلمان میتوانند در کلاسها …
