به گزارش ایسنا، زوال عقل اصطلاحی کلی برای مجموعهای از اختلالات مغزی است که حافظه، قدرت تفکر، تصمیمگیری و توانایی انجام فعالیتهای روزمره را کاهش میدهند. احتمال بروز این اختلالات معمولا با افزایش سن بیشتر میشود. با توجه به پیرتر شدن جمعیت بسیاری از کشورها، شناسایی عواملی که میتوانند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهند یا زمان آغاز آن را به تأخیر بیندازند، اهمیت زیادی دارد. فشار خون بالا و دیابت از جمله عواملی هستند که با سلامت مغز ارتباط دارند، اما نقش تغذیه در دورههای بسیار ابتدایی زندگی هنوز به بررسیهای بیشتری نیاز دارد.
دوران جنینی و یک تا دو سال نخست پس از تولد، از مراحل حساس رشد بدن و مغز به شمار میآیند. در این دوره، مواد غذایی دریافتی مادر و کودک میتوانند بر فرایندهای رشد اثر بگذارند. قند افزوده، یعنی قندی که هنگام تهیه یا تولید مواد غذایی و نوشیدنیها به آنها اضافه میشود، یکی از اجزای مهم رژیم غذایی است. بررسی آثار بلندمدت دریافت این نوع قند دشوار است، زیرا برای شناخت پیامدهای آن باید وضعیت افراد از آغاز زندگی تا چند دهه بعد مطالعه شود. سهمیهبندی قند در بریتانیا در دوران جنگ جهانی دوم و سالهای پس از آن، فرصتی فراهم کرد تا گروههایی با میزان دسترسی متفاوت به قند با یکدیگر مقایسه شوند.
جیازن ژنگ از دانشگاه علم و فناوری هنگکنگ در گوانگژوی چین و همکارانش، پژوهشی درباره ارتباط محدودیت دسترسی به قند در دوران پیش از تولد و سالهای ابتدایی زندگی با احتمال ابتلا به زوال عقل در دهههای بعد انجام دادند. این محققان بررسی کردند که قرار گرفتن در دوره سهمیهبندی قند، از زمان حضور در رحم مادر تا یک یا دو سال پس از تولد، چه ارتباطی با سلامت مغز و زمان تشخیص زوال عقل در بزرگسالی دارد.
پژوهشگران اطلاعات حدود ۶۵ هزار نفر را که پیش یا پس از پایان سهمیهبندی قند در بریتانیا متولد شده بودند، بررسی کردند. قند در دوران جنگ جهانی دوم و مدتی پس از آن سهمیهبندی شده بود، اما از سال ۱۹۵۳ دوباره بهطور گسترده در دسترس قرار گرفت. شرکتکنندگان بر اساس زمان تولد و مدت قرار گرفتن در دوره سهمیهبندی به چند گروه تقسیم شدند: افرادی که پیش از تولد و در سال نخست زندگی با محدودیت قند مواجه بودند، افرادی که این محدودیت را پیش از تولد تا دو سالگی تجربه کردند …
