به گزارش ایسنا، در سالهای اخیر، توجه به مواد اولیهای که هم کارایی مناسبی داشته باشند و هم فشار کمتری به محیط زیست وارد کنند، در بسیاری از صنایع افزایش یافته است. صنعت نساجی و تولید انواع منسوجات نیز از این روند جدا نیست. در این میان، الیاف طبیعی و منابع تجزیهپذیر بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفتهاند، زیرا میتوانند جایگزینهایی برای برخی مواد رایج باشند و در عین حال با روندهای نوین تولید هماهنگتر عمل کنند. یکی از این مواد، بامبو است؛ گیاهی که سالها در برخی کشورهای آسیای شرقی مانند چین و ژاپن در تولید محصولات مختلف به کار رفته و امروزه با پیشرفت فناوری، استفاده از الیاف آن در نقاط مختلف جهان گسترش یافته است. این روند نشان میدهد که بامبو دیگر فقط یک ماده سنتی نیست، بلکه بهتدریج به گزینهای جدی در صنایع مدرن تبدیل شده است.
اهمیت بررسی بامبو فقط به طبیعی بودن آن محدود نمیشود. این گیاه رشد بسیار سریعی دارد و میتواند با نیاز کمتر به آب و زمین زراعی، نسبت به برخی الیاف دیگر مزیتهایی داشته باشد. همچنین گفته شده که بامبو معمولاً به کودهای شیمیایی و آفتکشها نیاز چندانی ندارد و از این نظر نیز برای حفظ اکوسیستم مفیدتر است. از نظر ویژگیهای مصرفی هم الیاف بامبو سبک، نرم و لطیف هستند و جذب رطوبت بالایی دارند. براقیت طبیعی، رنگپذیری مناسب، مقاومت خوب و برخی ویژگیهای شناختهشده مانند خاصیت ضدباکتریایی و ضدقارچی نیز باعث شده این ماده در حوزه نساجی بیشتر مورد توجه قرار گیرد. با توجه به چنین ویژگیهایی، بررسی کاربرد بامبو در فرش دستباف، که یکی از مهمترین محصولات سنتی و هنری ایران است، میتواند از نظر کیفیت، تنوع مواد اولیه و پاسخ به سلیقههای جدید بازار اهمیت داشته باشد.
فاطمه عزیز عربی از دانشکده هنر دانشگاه بیرجند به همراه یک همکار دانشگاهی و با همراهی دانشگاه هنر شیراز، پژوهشی را درباره امکان استفاده از نخ بامبو در ساختار زمینه فرش دستباف انجام دادهاند. این پژوهش بهطور کلی بر این موضوع متمرکز بوده که آیا میتوان از نخ بامبو، با توجه به ویژگیهای فیزیکی و مکانیکی آن، در بخشهایی از فرش دستباف بهره گرفت یا نه. در این مطالعه، پژوهشگران بهویژه به این مسئله توجه کردهاند که کیفیت لایه زمینه فرش، که در دوام، استحکام و رضایت خریدار نقش مهمی دارد، …
