چهارمحال و بختیاری، سرزمین چشمهها و رودهای خروشان، هر سال با آغاز فصل گرما میزبان هزاران گردشگر و طبیعتگرد است که برای فرار از گرمای شهرها، دل به آبهای زلال و طبیعت بکر این استان میسپارند، اما همین رودخانههایی که میتوانند نماد زندگی، طراوت و نشاط باشند، در سایه بیاحتیاطی و نادیده گرفتن هشدارها، گاهی به صحنه حوادثی تلخ و جبرانناپذیر تبدیل میشوند، حوادثی که تنها در چند ثانیه، یک تفریح خانوادگی را به عزایی همیشگی بدل میکنند.
چهارمحال و بختیاری اگرچه هیچ ساحل و دریایی ندارد، اما رودخانههای پرآب، جریانهای تند و بسترهای فریبنده آن از جمله کارون و زایندهرود، هر سال قربانیان بسیاری میگیرند و افزایش چشمگیر آمار غرقشدگی در این استان در سالجاری، زنگ خطری است که دیگر نمیتوان از کنار آن بیتفاوت عبور کرد، بسیاری از این حوادث نه به دلیل ناآشنایی با شنا، بلکه حاصل اعتماد بیش از حد، شنا در مناطق ممنوعه، بیتوجهی به هشدارها و تصور اشتباه از آرام بودن ظاهر آب است، در حالیکه جریانهای زیرسطحی و عمق نامشخص رودخانهها، حتی شناگران ماهر را نیز گرفتار میکنند.
این آمار نگرانکننده تنها یک عدد در گزارشهای رسمی نیست، پشت هر حادثه، خانوادهای داغدار، آیندهای ناتمام و اندوهی ماندگار نهفته است، از همین رو، ضرورت دارد گردشگران، مسافران و حتی ساکنان بومی، هشدارهای ایمنی را جدی بگیرند و از شنا در رودخانهها، کانالها و نقاط غیرمجاز بهطور جدی پرهیز کنند، در کنار مسئولیت دستگاههای متولی برای افزایش نظارت، نصب علائم هشداردهنده و فرهنگسازی، این حقیقت را نیز نباید فراموش کرد که گاهی یک تصمیم عجولانه و چند دقیقه بیاحتیاطی، بهایی به سنگینی جان انسان دارد؛ بهایی که هیچگاه قابل …
