جاده گلحصار برای ساکنان این روستا تنها یک مسیر ارتباطی نیست؛ جادهای است که سالهاست با نگرانی، خاطرات تلخ و مطالبهای قدیمی گره خورده است. هر بار که خبر وقوع تصادفی در این محور منتشر میشود، یک پرسش بار دیگر میان مردم تکرار میشود؛ «این جاده چه زمانی ایمن خواهد شد؟»
مسیر حدود سه کیلومتری از ابتدای جاده قم تا میدان گلحصار، سالهاست یکی از مهمترین مطالبات عمرانی و ایمنی مردم بخش کهریزک به شمار میرود. نبود رفیوژ میانی، روشنایی ناکافی، کیفیت نامناسب بخشی از آسفالت و تردد همزمان خودروهای سبک و سنگین، شرایطی را ایجاد کرده که به گفته ساکنان، عبور روزانه از این مسیر را با نگرانی همراه کرده است.
با ورود به جاده، نخستین چیزی که جلب توجه میکند، نبود جداکننده میانی در بخشهایی از مسیر است؛ موضوعی که به اعتقاد رانندگان، احتمال برخوردهای رخبهرخ را افزایش داده است. در ساعات شب نیز روشنایی محدود جاده، دید رانندگان را کاهش میدهد و این نگرانی را دوچندان میکند. مردم میگویند شاید کسی که برای نخستین بار از این مسیر عبور میکند، این مشکلات را عادی بداند، اما برای ساکنان گلحصار، هر متر از این جاده یادآور حادثهای است که برای یکی از همسایهها، بستگان یا دوستانشان رخ داده است.
در میدان گلحصار، کمتر کسی را میتوان یافت که خاطرهای از حوادث این جاده نداشته باشد. یکی از جوانان روستا که هر روز برای رفتن به محل کار از این مسیر عبور میکند، میگوید: وقتی از خانه خارج میشویم، اولین نگرانیمان همین جاده است. سالهاست مسئولان میآیند، بازدید میکنند، قول میدهند، اما هنوز همان مشکلات پابرجاست.
کاسب قدیمی روستا نیز با اشاره به تصادفهای متعدد این محور میگوید: هر چند وقت یکبار دوباره حادثهای رخ میدهد. مردم دیگر از شنیدن وعده خسته شدند. اگر قرار بود هر سال بخشی از این مسیر ساماندهی شود، امروز این همه مشکل باقی نمیماند.
راننده تاکسی خط گلحصار هم معتقد است مشکل جاده تنها به آسفالت محدود نمیشود. به گفته او، شبها روشنایی ضعیف مسیر، نبود رفیوژ و حجم بالای تردد خودروها، خطر را چند برابر میکند و کوچکترین خطای رانندگی میتواند حادثهای جبرانناپذیر رقم بزند.
مرور مطالبات مردم نشان میدهد خواسته آنان پیچیده نیست؛ ایجاد رفیوژ میانی، بهسازی …
