به گزارش ایسنا، «سالی» پوستی از جنس سیلیکون شبیه انسان، موهای بلند قهوهای و توانایی حرکت دادن دستها، سر و صورت خود را هنگام نشستن دارد. به گفته شرکت سازنده، این ربات از گفتوگوی طبیعی، حالات چهره و تعامل در لحظه بهره میبرد.
به نقل از فیز، این ربات به عنوان یک دستیار آموزشی ثابت در کلاس برنامهریزی شده و مانند یک چتبات به پرسشهای دانشآموزان و معلمان پاسخ میدهد. همچنین نسخهای دیجیتالی از آن به صورت یک آواتار آنلاین، به طور شبانهروزی در دسترس دانشآموزان خواهد بود.
با این حال، پس از مطرح شدن نگرانیهایی درباره حریم خصوصی دانشآموزان، نحوه ذخیرهسازی دادهها و امکان ردیابی کاربران، اجرای این پروژه فعلا متوقف شده است.
اما پرسش اصلی این است که تا چه اندازه به حضور روتین رباتهای انساننما یا آواتارهای مجهز به هوش مصنوعی در کلاسهای درس نزدیک شدهایم؟
رباتها برای کلاسهای درس پدیده جدیدی نیستند
«سالی» نخستین رباتی نیست که برای استفاده در کلاسهای درس پیشنهاد شده است.
پیش از این نیز رباتهای غیرانساننما، مانند «نائو» (Nao)، در کلاسهای درس آزمایش شدهاند. برای مثال، از آنها برای آموزش زبان در ژاپن، کره جنوبی، اروپا و شرق آسیا استفاده شده است. همچنین در کلاسهای فناوری برای آموزش مهارتهایی مانند برنامهنویسی به کار رفتهاند.
ابزارهایی مانند الکسا که به فرمانهای صوتی پاسخ میدهند نیز در کلاسهای ابتدایی نیوزیلند آزمایش شدهاند. نتایج نشان داد کودکان کم سن و سالتر در طرح پرسشها با قالب مناسب برای دریافت پاسخ درست مشکل داشتند، اما دانشآموزان بزرگتر محدودیتهای فناوری را آزمایش میکردند؛ از جمله با گفتن لطیفه یا تلاش برای دریافت پاسخهای غیرمعمول.
در همین حال، معلمان نیز بیش از گذشته از هوش مصنوعی مولد برای انجام کارهای اداری و صرفهجویی در زمان استفاده میکنند و چتباتها اکنون به طور منظم در مدارس استرالیا به کار گرفته میشوند. برای نمونه، ایالتهای استرالیای جنوبی و نیو ساوث ولز ابزارهای اختصاصی هوش مصنوعی مولد خود را برای دانشآموزان و معلمان معرفی کردهاند. این آشنایی روزافزون با چنین فناوریهایی احتمالا راه را برای ورود فناوریهای پیشرفتهتر و انسانمانند به کلاسهای درس هموارتر خواهد …
