در یادداشتی که مصطفی بوعذار در اختیار ایسنا قرار داده، آمده است: "اربعین را نمیتوان با معادلات نظامی تحلیل کرد. این راه، پیش از آنکه یک مسیر جغرافیایی باشد، امتداد یک باور است؛ باوری که قرنها پیش در صحرای کربلا متولد شد و امروز در گامهای میلیونها عاشق جریان دارد. از همین روست که هر بار صدای تهدید بلند میشود، پاسخ آن را باید در صفهای فشرده زائرانی جستوجو کرد که با آرامش، راهی سرزمین عشق میشوند.
حملات به شلمچه و مجروح شدن شماری از هموطنان، قلب هر انسان آزادهای را به درد میآورد. تعرض به مسیری که هر سال میزبان خیل عظیم زائران حضرت اباعبدالله الحسین(ع) است، حمله به یک شلمچه؛ تلاشی است برای ایجاد هراس در دل مردمی که سالهاست با عشق، سختی این مسیر را به جان خریدهاند. اما تاریخ عاشورا بارها نشان داده است که ترس، جایی در قاموس دلدادگان حسین(ع) ندارد.
کسانی که اربعین را میشناسند، خوب میدانند این حرکت عظیم با آسایش معنا پیدا نکرده است. فلسفه عاشورا، ایستادگی در برابر ظلم و ترجیح حقیقت بر مصلحت است. طبیعی است که پیروان این مکتب نیز در بزنگاههای سخت، از باورهای خود فاصله نگیرند. شاید به همین دلیل است که هرچه تهدیدها بیشتر میشود، صفوف زائران نیز پرشورتر از گذشته شکل میگیرد؛ گویی هر قدم، پاسخی است به آنان که میخواهند اراده یک ملت را در هم بشکنند.
در این میان، نقش هنرمندان کمتر از دیگر خادمان اربعین نیست. گروههای حاضر در «هفتمین سوگواره ملی تئاتر میدانی و تعزیه اربعین حسینی» با وجود نگرانیها و مخاطرات، تصمیم گرفتند در کنار زائران بمانند و رسالت فرهنگی خود را به انجام برسانند. این …
