به گزارش ایسنا، این سامانه از همان ابتدا به طرز چشمگیری با منظومه ما متفاوت به نظر میرسد.
به نقل از دیجیتالترندز، CD-۳۵ ۲۷۲۲ ستارهای جوان با جرمی حدود نصف جرم خورشید است و به دور آن، CD-۳۵ ۲۷۲۲ B میچرخد که یک کوتوله قهوهای با جرمی تقریبا ۳۷ برابر مشتری است. کوتولههای قهوهای در قلمروی مبهم میان بزرگترین سیارات و کوچکترین ستارهها قرار میگیرند. قمر تازه شناسایی شده به دور این کوتوله قهوهای میگردد.
پژوهشگران حداقل جرم این جرم را حدود ۰.۹ برابر جرم مشتری و دوره مداری آن را تقریبا ۱۷۰ روز برآورد کردهاند.
جایگاه آن در این سلسلهمراتب کیهانی باعث میشود فعلا استفاده از اصطلاح «ماهواره فراخورشیدی» (exosatellite) انتخاب مطمئنتری باشد. در حال حاضر تعریف رسمی و پذیرفتهشدهای برای قمر فراخورشیدی (exomoon) وجود ندارد و همین مسئله، زمانی که جرم میزبان خود یک کوتوله قهوهای است، طبقهبندی آن را به طور ویژه دشوار میکند.
قمر فراخورشیدی به اجرامی گفته میشود که به دور یک سیاره فراخورشیدی میچرخد، این در حالی است که ماهواره واژه گستردهتری است و هر جرمِ طبیعی یا مصنوعیِ در حال گردش به دور جرم دیگر را میتواند شامل شود.
ستارهشناسان چگونه با استفاده از یک روش قدیمی شکار سیارات آن را کشف کردند؟
این گروه با استفاده از اندازهگیریهای سرعت شعاعی (Radial Velocity) و به کمک ابزار CRIRES+ در تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) این جرم را شناسایی کردند. این روش، تکانها و نوسانهای بسیار کوچکی را که یک جرم مداریِ نامرئی بر اثر گرانش ایجاد میکند، رصد میکند و بهطور مشهور در کشف نخستین سیاره فراخورشیدی در مدار یک ستاره شبیه خورشید نیز نقش داشت. در این پژوهش، محققان همین روش را مستقیما روی یک کوتوله قهوهای اعمال کردند.
پژوهشگران معتقدند پیشرفت ابزارهای رصدی در نهایت به آنها امکان خواهد داد همین روش را برای شناسایی قمرهای کوچکتر نیز به کار ببرند. تلسکوپ بسیار بزرگ ۳۹ متری (Extremely Large Telescope) که رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) در دست ساخت دارد، میتواند این جستوجو را به طور قابلتوجهی گسترش دهد.
در حال حاضر CD-۳۵ ۲۷۲۲ جرمی را در اختیار ستارهشناسان قرار داده است …
