به گزارش ایسنا، حمله به یک کشتی ایرانی در دریای خزر و پذیرش مسئولیت آن از سوی اوکراین، فصل تازهای از تنشهای ناشی از جنگ روسیه و اوکراین را پیش روی ناظران قرار داده است؛ رخدادی که از نگاه بسیاری از تحلیلگران، میتواند فراتر از یک عملیات نظامی محدود ارزیابی شود و پرسشهای تازهای را درباره دامنه جغرافیایی جنگ، امنیت دریای خزر و آینده روابط بازیگران منطقهای و فرامنطقهای مطرح کند.
از زمان آغاز جنگ روسیه و اوکراین در سال ۲۰۲۲، تهران و کییف بارها بر سر اتهامهای مطرحشده درباره همکاریهای نظامی ایران و روسیه با یکدیگر اختلافنظر داشتهاند که در این میان در اقدامی غیرمنتظره و غیرقانونی، بامداد شنبه 2 مردادماه شاهد حمله اوکراین به یک کشتی ایرانی در دریای خزر بودیم، موضوعی که میتواند سطح تنشها را میان دو کشور از عرصه سیاسی و دیپلماتیک به حوزههای امنیتی و دریایی نیز گسترش دهد؛ مسئلهای که با توجه به موقعیت راهبردی دریای خزر، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
دریای خزر به دلیل همجواری پنج کشور ساحلی و جایگاه آن در معادلات انرژی، تجارت و امنیت منطقه، همواره یکی از مناطق حساس ژئوپلیتیکی به شمار رفته است. از این رو، هرگونه اقدام نظامی یا امنیتی در این پهنه آبی، صرفنظر از اهداف و انگیزههای آن، میتواند پیامدهایی فراتر از روابط دوجانبه ایران و اوکراین داشته باشد و مورد توجه دیگر کشورهای ساحلی نیز قرار گیرد
در همین ارتباط، برخی کارشناسان معتقدند حمله اخیر میتواند نشانهای از تلاش برای گسترش دامنه جنگ و پیوند دادن پروندههای امنیتی مرتبط با ایران، روسیه و اوکراین باشد؛ هرچند درباره اهداف و پیامدهای این اقدام، دیدگاههای متفاوتی وجود دارد.
در همین چارچوب، عفیفه عابدی، کارشناس مسائل بینالملل، در گفتوگو با ایسنا به بررسی ابعاد سیاسی، حقوقی و امنیتی این تحولات پرداخته است.
«عفیفه عابدی» در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به پذیرش مسئولیت حمله به یک کشتی ایرانی در دریای خزر از سوی اوکراین، اظهار کرد: هدف قرار دادن یک کشتی ایرانی در دریای خزر را نمیتوان صرفاً یک حادثه یا یک اقدام تاکتیکی ارزیابی کرد. این اقدام میتواند نشانهای از تلاش کییف برای تغییر دامنه و ماهیت جنگ روسیه و اوکراین و گسترش تدریجی آن به بازیگران و جغرافیای جدید باشد.
اوکراین …
