سید محمد آقامیری در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به رویکرد مدیریت شهری در خصوص استفاده از دوچرخه در پایتخت، اظهار کرد: تجربه سالهای گذشته نشان داده است که اجرای طرح دوچرخههای اشتراکی در تهران با استقبال شهروندان مواجه نشده و به همین دلیل نمیتوان آن را موفق ارزیابی کرد.
وی با بیان اینکه پنج عامل اصلی موجب عدم استقبال شهروندان از دوچرخه شده است، گفت: نخستین عامل، موضوع زیرساختهاست. در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، فاصله محل سکونت تا محل کار یا مراکز خرید کوتاه است و افراد در صورت تغییر محل کار نیز میتوانند محل زندگی خود را به نزدیکترین نقطه منتقل کنند؛ اما در تهران بسیاری از شهروندان فاصلهای بیش از ۲۰ کیلومتر میان محل زندگی و محل کار خود دارند و طی چنین مسافتی با دوچرخه امکانپذیر نیست. این در حالی است که فاصله شرق تا غرب تهران نیز حدود ۵۳ کیلومتر است.
آقامیری ادامه داد: دومین عامل، شرایط اقلیمی تهران است. حدود نیمی از سال به دلیل گرمای تابستان و سرمای زمستان، استفاده از دوچرخه به عنوان وسیله سفر شهری با دشواری همراه است.
عضو شورای شهر تهران با اشاره به سومین عامل عدم استقبال شهروندان از دوچرخه های اشتراکی، افزود: توپوگرافی شهر تهران نیز یکی از موانع جدی استفاده از دوچرخه است. اختلاف ارتفاع حدود ۹۰۰ متری میان شمال و جنوب شهر و شیبهای تند در بخشهایی از تهران، امکان استفاده از دوچرخه را با محدودیت جدی مواجه میکند.
وی چهارمین دلیل را مسائل پزشکی عنوان کرد و گفت: دوچرخهسواری نیازمند تنفس عمیق است و یک فعالیت هوازی محسوب میشود. از سوی دیگر، آلودگی هوای تهران که بیش از ۲۵۰ روز سال در مرز هشدار قرار دارد، استفاده از دوچرخه را برای سفرهای شهری به اقدامی غیر بهداشتی و غیر اصولی تبدیل میکند. طبق نظر پزشکان نیز دوچرخهسواری در هوای آلوده میتواند تا ۱۰ برابر بیشتر از پیادهروی برای افراد آسیبزا باشد.
آقامیری پنجمین عامل را اقتصادی دانست و تصریح کرد: در کشورهای توسعهیافته هزینه سوخت، استفاده از خودروی شخصی و حتی حملونقل عمومی بالاست و همین موضوع افراد، به ویژه جوانان، را به استفاده از دوچرخه به عنوان وسیلهای ارزانتر سوق میدهد؛ اما در تهران چنین شرایطی وجود ندارد و استفاده از دوچرخه از منظر اقتصادی نیز توجیه …
