به گزارش ایسنا، مصریان باستان تعداد بیشماری گربه را مومیایی کردند و حتی نخستین گورستان شناختهشده حیوانات خانگی در جهان را ایجاد کردند که یک محوطه خاکسپاری با قدمت نزدیک به دو هزار سال است که بیشتر از هر چیزی، بقایای گربههایی با قلادههای چمشگیر آهنی و گردنبندهای مُهرهای در آن نگهداری شدهاند.
اما چرا گربهها در مصر باستان تا این حد ارزشمند بودند؟ و چرا، طبق گفته «هرودوت»، تاریخنگار یونان باستان، مصریان هنگام سوگواری برای مرگ یک گربه خانگی، با هدف نشان دادن احترام، ابروهای خود را میتراشیدند؟
«لایوساینس» نوشت، بر اساس یک نمایشگاه که در سال ۲۰۱۸ درباره اهمیت گربهها در مصر باستان در موزه ملی هنر آسیا اسمیتسونین در واشنگتن دی. سی. برگزار شد، بخش اعظمی از این احترام به این دلیل بود که مصریان باستان فکر میکردند خدایانشان و حاکمان، ویژگیهای شبیه به گربهها داشتند. مشخصا، گربهها به عنوان موجوداتی دارای دوگانگیای از خلقوخوهای مطلوب دیده میشدند که از طرفی میتوانند محافظ، وفادار و پرورشدهنده باشند و از طرفی دیگر میتوانند ستیزهجو، مستقل و تندخو باشند.
برای مصریان باستان، این ویژگیها باعث میشد گربهها موجوداتی خاص و شایسته توجه به نظر برسند و همین موضوع شاید توضیح دهد که چرا آنها مجسمههایی شبیه گربهسانان میساختند. «ابوالهول» بزرگ جیزه، که طول آن ۷۳ متر است و به شکل مجسمه با چهره انسان با بدن یک شیر ساخته شده است، شاید مشهورترین نمونه از چنین سازهها باشد. با این حال، واقعیت این است که مورخان دقیقا نمیدانند که چرا مصریات باستان چنین زحمتی را برای تراشیدن مجسمه «ابوالهول» متحمل شدهاند.
همچنین الهه قدرتمند «سخمت» (Sakhmet یا Sekhmet) با سر یک شیر بر بدن یک زن به تصویر کشیده میشد. او به عنوان ایزدبانوی محافظت شناخته میشد. الهه دیگری به نام «باستت» (Bastet) نیز اغلب به شکل شیر یا گربه نمایش داده میشد و مصریان باستان معتقد بودند که گربهها برای او مقدس هستند.
احتمالا گربهها به دلیل تواناییشان در شکار موشها و مارها نیز محبوب بودند. آنها آنقدر مورد علاقه بودند که طبق گفته دانشگاه کالج لندن، مصریان باستان نامها یا لقبهایی برگرفته از گربهها برای فرزندانشان انتخاب میکردند، از جمله نام «میت» (Mitt) که …
