لیلا افشار دانشآموخته ایرانشناسی و رئیس این کارگروه در گفتوگو با ایسنا از پتانسیلهای اقلیمی و قومیتی کرمان برای تبدیل شدن به قطب گردشگری غذا میگوید.
وی اظهار کرد: گردشگری خوراک یا گاستروتوریسم، در جهان از سال ۲۰۰۱ میلادی به طور جدی مطرح شد. ریشه واژه «گاسترو» معنای شکم است، اما نباید آن را با «شکمچرانی» ساده اشتباه گرفت. وقتی از توریسم صحبت میکنیم، یعنی قرار است تجربهای جدید به گردشگر اضافه کنیم.
افشار گفت: در این نوع گردشگری، لذت بردن از طعم غذا تنها هدف نیست؛ بلکه گردشگر به دنبال تجربهای محور است. او میخواهد با فرهنگ غذایی، داستانهای پشت هر غذا، دستور پختهای اصیل و روال تولید مواد اولیه آشنا شود. ما در این کارگروه بر مفهوم «از مزرعه تا سفره» یعنی علم تهیه و مصرف مواد غذایی سفره تأکید داریم؛ از انواع آشها و آبگوشتها گرفته تا شیرینیها و دمنوشهای محلی.
این دانشآموخته ایرانشناسی بیان کرد: پیشنهاد تشکیل این کارگروه را در مهرماه ۱۴۰۳ مطرح کردیم. اگرچه اتاق بازرگانی حمایتهای خوبی از این ایده داشته، اما برای تبدیل شدن کرمان به مقصد اول گردشگری خوراک، نیازمند همکاری جدیتر اداره میراث فرهنگی و شهرداری هستیم.
وی افزود: هدف ما این است که گردشگر با سفر به کرمان، نه فقط بازدیدکننده بناهای تاریخی، بلکه بخشی از چرخه تهیه و تولید غذای بومی باشد؛ از تجربه پخت کماچ سهن گرفته تا حضور در جشنوارههای محصولات محلی. امیدواریم با همدلی میان بخش خصوصی و نهادهای دولتی، شاهد رونق این شاخه از صنعت گردشگری در استان باشیم.
افشار در ادامه اعلام کرد: استان کرمان سه اقلیم کاملاً متمایز دارد: اقلیم بیابانی و کویری، اقلیم معتدل کوهستانی در مرکز و اقلیم گرم و مرطوب (شبهاستوایی) در جنوب. این تفاوت اقلیمی باعث شده که ما نه تنها پوشش گیاهی و جانوری متنوعی داشته باشیم، بلکه مردمشناسی و فرهنگ غذایی متفاوتی را نیز تجربه کنیم.
وی ادامه داد: از سوی دیگر تساهل و تسامح مردم کرمان باعث شده این خطه در طول تاریخ پذیرای اقوام مختلفی باشد. مهاجران، فرهنگ غذایی خود را به کرمان آوردند و آن را با اقلیم بومی تطبیق دادند؛ به همین دلیل است که مثلاً «بزقرمه» یا «کمه» در نقاط مختلف استان رد پای این دو …
