علی شریفی یزدی در گفتوگو با ایسنا، افزود: سنت به معنی ادامه اقتدار جمعی محسوب میشود و نکته دیگری که در آنجا مطرح میشود، بحث توزیع قدرت است که در خانواده سنتی عمودی است؛ یعنی پدر در بالا قرار میگیرد و بقیه زیرمجموعه او قرار میگیرند. در مقابل، در خانواده مدرن، توزیع قدرت افقی است. در این ساختار، تصمیمگیریها نه بر اساس اقتدار فردی، بلکه بر مبنای مشورت و خرد جمعی انجام میشود. در واقع اگر در خانواده سنتی، «جمعگرایی» و حفظ وضع موجود اولویت دارد، در خانواده مدرن، محور اصلی بر «فردگرایی» و استقبال از تغییر استوار است.
وی در خصوص اینکه مهمترین زمینههای اختلاف بین نسلها در خانوادههای امروزی چگونه شکل میگیرد، گفت: مطالعات نشان میدهد که شکاف میاننسلی معمولاً در سه حوزه اساسی خود را نشان میدهد؛ یکی در بحث زیست دیجیتال است، یعنی اینکه فرزندان معمولاً جهانبینی و تفکرشان را بر اساس دنیای سایبری و دنیای دیجیتال تنظیم میکنند، در حالی که والدین به میزان زیادی با این جهان غریبه هستند. حوزه دیگر، بحث سبک زندگی است که معمولاً در خانوادههای مدرن، موضوعاتی چون حریم خصوصی، آزادی، انتخاب و تصمیمگیری میتواند مبنا قرار گیرد، در حالی که در دنیای سنتی و خانوادههای سنتی، بحث بهگونه دیگری است. نکته دیگر اینکه شکاف معمولاً به مساله مدیریت زمان و اهداف برمیگردد؛ معمولاً در خانوادههای سنتی، والدین بیشتر روی مساله امنیت اقتصادی تاکید دارند، در حالی که فرزندان روی بحث خودشکوفایی و استفاده از زمان برای لذت و بحثهایی از این دست متمرکز هستند.
این روانشناس همچنین اظهار کرد: این موضوع به تغییرات تحمیلی برمیگردد. در گذشته معمولاً در طی چندین نسل، یکسری تغییرات جزئی خود را نشان میداد، در حالی که در دنیای معاصر به دلیل گسترش ارتباطات، معمولاً از طریق رسانهها و سایر ابزارهای ارتباطی، شاهد تغییرات گسترده جهانی در زمینه پوشش، نوع نگاه به ازدواج و امثال اینها هستیم که در نهایت، این موارد باعث نوعی اختلاف بین والدین و فرزندان میشود.
وی افزود: برای مثال، پدر و مادر در بحث ازدواج، به مساله آبرو و حیثیت اهمیت میدهند، در حالی که برای فرزندان، این موضوع یک امر کاملاً شخصی تلقی میشود؛ به همین دلیل، فرزندان امروز دیگر به آنچه پدر و مادرها در گذشته به عنوان …
