به گزارش ایسنا، بیماری آلزایمر و دیگر انواع زوال عقل، همزمان با افزایش سن جمعیت، شیوع بیشتری پیدا کردهاند. زوال عقل اصطلاحی کلی برای کاهش تواناییهایی مانند حافظه، یادگیری، توجه، تصمیمگیری و حل مسئله است؛ کاهشی که ممکن است انجام فعالیتهای روزمره را دشوار کند. زنان و همچنین افراد دارای اضافهوزن یا چاقی، با احتمال بیشتری برای ابتلا به چنین مشکلاتی روبهرو هستند. به همین دلیل، شناسایی روشهای ساده و قابل اجرا برای محافظت از سلامت مغز در دوران سالمندی اهمیت زیادی دارد. این روشها در صورت اثبات اثربخشی میتوانند در کنار مراقبتهای پزشکی و توصیههای معمول مربوط به سبک زندگی به کار گرفته شوند.
رژیم غذایی و سایر عوامل مربوط به سبک زندگی از مدتها پیش با خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط دانسته شدهاند، بااینحال، پژوهشهای اندکی مستقیماً بررسی کردهاند که آیا تغییر هدفمند این عوامل واقعاً میتواند خطر را کاهش دهد یا عملکرد شناختی را بهبود بخشد. بیشتر برنامههای کاهش وزن بر مقدار کالری دریافتی تمرکز دارند، اما زمان خوردن غذا نیز ممکن است مهم باشد. «غذاخوردن محدود به زمان» به الگویی گفته میشود که فرد تمام وعدهها و خوراکیهای روزانه خود را در یک بازه مشخص، برای مثال هشت تا ۹ ساعت، مصرف میکند و در باقی ساعات چیزی نمیخورد. پژوهشگران در یک مطالعه جالب کوشیدهاند روشن کنند که آیا کوتاهکردن این بازه، در مقایسه با پنجره معمول حدود ۱۲ساعته، میتواند مزیتی فراتر از کاهش وزن ایجاد کند.
سو شپسیز، محقق و متخصص تغذیه و استاد دانشگاه راتگرز و چند تن از همکارانش، در یک پژوهش مقدماتی، ارتباط میان محدودکردن پنجره روزانه غذاخوردن و تغییر بعضی تواناییهای شناختی را در زنان مسن دارای اضافهوزن یا چاقی ارزیابی کردهاند.
در این کارآزمایی بالینی، ۴۷ زن ۵۰ تا ۷۹ ساله دارای اضافهوزن یا چاقی شرکت کردند. به همه شرکتکنندگان توصیه شد میزان انرژی دریافتی خود را روزانه ۵۰۰ کالری کاهش دهند. از میان آنان، ۲۶ نفر موظف شدند خوردن تمام غذاهای خود را به کمتر از ۹ ساعت در روز محدود کنند. سایر شرکتکنندگان پنجره معمول غذاخوردن، یعنی حدود ۱۲ ساعت در روز، را حفظ کردند.
افراد گروه غذاخوردن محدود به زمان، عموماً فقط از ساعت ۱۰ صبح تا ۶ عصر غذا میخوردند و میانگین پنجره غذاخوردن …
