به گزارش ایسنا، شورههای خشک روی پوست، خاک، نیش حشرات یا حتی موهای خودتان که بینیتان را قلقلک میدهند، همه این محرکها باعث میشوند که ما به خود بپیچیم و احساس خارش داشته باشیم که در بسیاری از سناریوها برای از بین بردن ماده تحریک کننده و مضر به خوبی عمل میکند.
یک مطالعه جدید روی موشها نشان میدهد که این تکانه محافظ حتی ممکن است اندام حسی اختصاصی خود را داشته باشد که همان موهای کرکمانند هستند.
در موشها، این موها بیشتر در پشت گوشها و روی پنجههای عقبی آنها رشد میکنند. پوست آنها در این مناطق بیشترین میزان پوشش را دارد.
در مقابل، انسانها تقریباً کاملاً پوشیده از موهای کرکمانند با نام علمی «موی ولوس»(Vellus hair) هستند که شبیه به پرزهای روی هلو شناخته میشوند. به نظر میرسد این نوع مو با نواحی بسیار در معرض پوست همراه است.
موی ولوس، موی کُرکی یا موی پرزی موهایی کوتاه، نازک، روشن رنگ و به سختی قابل دید هستند که در بیشتر قسمتهای بدن انسان در دوران کودکی ایجاد میشوند. استثناها در مکان رشد آنها عبارتند از لبها، پشت گوش، کف دست، کف پا، برخی از نواحی خارجی تناسلی، ناف و بافت و جای زخم.
تراکم مو (تعداد فولیکولهای مو در هر ناحیه از پوست) از فردی به فرد دیگر متفاوت است و طول هر تار موی ولوس معمولاً کمتر از ۲ میلیمتر است و فولیکول آن به غده چربی متصل نیست.
موهای ولوس به راحتی در کودکان و زنان بزرگسال که معمولاً موهای کمتری برای پوشاندن آنان دارند، مشاهده میشود.
موهای ولوس نقش مهمی در تنظیم دمای بدن ما دارند. وقتی سردمان است، سیخ میایستند و وقتی گرممان است، عرق را از پوستمان دور میکنند.
اکنون به نظر میرسد که موهای ولوس در حس کردن انواع خاصی از لمس نیز نقش دارند، به خصوص وقتی که به تحریک حس خارش در ما مربوط میشود.
تحقیقات زیادی درباره خارش ناشی از تماس مستقیم پوست با مواد محرک انجام شده است، اما نویسندگان این مطالعه جدید، به رهبری زیستشناسان دانشگاه میشیگان متوجه شدند که خارش ناشی از حرکت مو کمتر مورد بررسی قرار گرفته است.
آنها در مقاله تحقیقاتی خود که در مجله Neuron …
