شیراز شامگاه پنجشنبه هشتم مرداد با قلوب لرزان و چشمانی اشکبار، میزبان بازگشت قهرمانی بود که آسمان را میدان نبرد و شهادت را سرنوشت خود برگزید.
پیکر مطهر شهید خلبان مجید کاظمی، خلبان متهور جنگندههای سوخو-۲۴، که پس از ماهها دوری و احراز شهادت، از خلیج فارس به آغوش وطن بازگشته بود، در میان جمعیتی انبوه که برای آخرین بار با او وداع میکردند، به «آشیانه» بازگشت.
میدان امام حسین (ع) شیراز، امشب تنها یک مکان جغرافیایی نبود؛ بلکه به تلاقیگاه عشق و حماسه تبدیل شده بود. مردم قدرشناس این شهر، در حالی که عطر شهادت فضای میدان را پر کرده بود، با اندوهی عمیق اما با افتخاری بیپایان، پیکر این فرزند شجاع را بدرقه کردند.
بازگشت عقاب تیزپرواز آسمان از اعماق خلیج فارس، یادآور این حقیقت بود که خون شهید هرگز گم نمیشود و هر پرواز متهورانه، در نهایت به آرامش ابدی در خاک وطن ختم میشود.
در این مراسم، سکوت حزنانگیز جمعیت با تکبیرهای بلند در هم میشکست و هر چه کسی داشت، در راه ادای احترام به این عقاب آسمان نثار میکرد. حضور گسترده اقشار مختلف جامعه، از جوانانی که با نگاهی تحسینآمیز به تابوت شهید مینگریستند تا سالمندگانی که با اشکهایشان خاطرات جنگ رمضان را زنده میکردند، نشان داد که مجید کاظمی نه تنها یک خلبان، بلکه نمادی از عزت و غیرت ملی است که امروز به آغوش خانواده و مردمش بازگشته است.
عهد وفاداری در سایه حمایت مردم
امیر ابوالقاسم رضایی، فرمانده ارشد ارتش در استانهای فارس و کهگیلویه و بویراحمد، در جمعیتی که برای وداع با شهید در میدان امام حسین(ع) شیراز گرد آمده بودند، با تأکیدی ویژه بر پیوند عمیق ارتش و ملت، اظهار کرد: مردم شریف ایران بیش از ۱۵۰ شب است که در میدان هستند و این حمایت بیدریغ، باعث شده است همرزمان من در نیروهای مسلح، با روحیهای مضاعف بتوانند از حیثیت، عزت و تمامیت ارضی ایران عزیز دفاع کنند.
وی با بیان اینکه امروز افتخار میکنیم که هر آنچه در وجودمان است و این جان ناقابل را تقدیم مردم شریف ایران کنیم، افزود: روایت شهید کاظمی، روایت فرزندان شجاع این مردمی است که پای عهدشان ایستادهاند؛ عهدی که بر اساس پایبندی همیشگی در مسیر ایران، اسلام و راه شهدا بسته شده است.
تکرار تاریخ؛ از شهید دوران تا مجید کاظمی
فرمانده ارشد ارتش در استانهای فارس با اشاره به ایثارگریهای خلبان کاظمی در مأموریتهای حساس، تصریح کرد: شهید مجید کاظمی مأموریتی که به او سپرده شده بود را با شجاعتی مثالزدنی به انجام رساند و امروز عزیز دل مردم و خانواده شریفش شده است. او از همان لحظاتی که برای عزت این ملت پرواز کرد، عزیز دل ایران شد.
رضایی در ادامه سخنان خود، شهادت وی را یادآور اساطیر نیروی هوایی دانست و گفت: امروز شهید کاظمی مجدداً به کسانی که شهید دوران، بابایی، فکور و دیگران را ندیده بودند، یادآوری کرد که کماکان انسانهایی هستند که از هیچ چیزی هراس ندارند و جانشان را فدای ایران میکنند. با شهادت او، یاد و راه شهید دوران و شهید اسکندری دوباره تکرار شد.
وی در پایان با قرائت پیام فرمانده ارتش، سوگند یاد کرد که نیروی هوایی قهرمان و تمامی همرزمانش تا آخرین قطره خون در مسیر این شهید گام بردارند و آرزو کردند که خونشان فدای این ملت و خاک پاک ایران شود.
صدای مردم؛ روایت عشق در میدان وداع
در میان جمعیتی که با اندوهی عمیق پیکر شهید را تماشا میکردند، صدای دلتنگی و افتخار به گوش میرسید. رضا قاسمی، جوانی که با چشمانی اشکبار در میان جمعیت بود، به خبرنگار ایسنا گفت: ما با این شهید زندگی نکردیم، اما وقتی شنیدم از خلیج فارس بازگشته است، حس کردم یکی از برادرانم بازگشته است. او به ما یاد داد که شجاعت یعنی عبور از تمام ترسها برای اینکه نام ایران در آسمانها بدرخشد.
سید حسن اکبری، یکی از بازنشستگان نظامی که با لباس قدیمی ارتش در مراسم حضور داشت، با صدای گرفته به ایسنا گفت: من دوران جنگ رمضان را دیدم و میدانم چه معنایی دارد که خلبانی جانش را در مسیر وطن بگذارد. مجید کاظمی ثابت کرد که نسل جدید خلبانان ما هم همان روحیه شهید دوران را دارند. امروز او به آشیانه بازگشت، اما نامش را در تاریخ آسمانهای ایران حک کرد.
مریم نظری، زنی میانسال که با سربندی سیاه در مراسم حضور گرفته بود، در حالی که پرچم ایران به دست داشت، به ایسنا گفت: قلبم برای خانوادهاش میسوزد، اما میدانم که او حالا در جایگاه بهتری است. ما امروز با یک خلبان وداع نمیکنیم، بلکه با کسی وداع میکنیم که خواب ما را در شبهای ناامن آرام کرد. او بهترین رفیق برای تمام ماست.
شهادت؛ پروازی به سوی ابدیت
به گزارش ایسنا، مراسم وداع با شهید خلبان مجید کاظمی، بیش از آنکه مراسمی برای سوگ باشد، به جشنوارهای از عزت و اقتدار بدل شد. شهادت او، پیامی روشن به دشمنان بود که هرچه بیشتر تلاش کنند تا عقابهای آسمان ایران را بزنند، این ارادهها تکثیر میشوند و هر شهید، هزاران مجید کاظمی دیگر میپروراند.
روح بزرگ شهید کاظمی اکنون با فراغ بالی بیشتر، در کنار خانواده و مردمی است که او را به گرمی در آغوش کشیدند. آن شهید سعید رفت تا ثابت کند که مرگ در راه وطن، در حقیقت آغاز یک زندگی جاودانه است؛ زندگیای که در آن، شهید نه تنها زنده است، بلکه به عنوان بهترین رفیق، در کنار دوستان و همرزمانش، راه را برای رسیدن به قلههای افتخار هموار میکند.
انتهای پیام
