به گزارش خبرگزاری مهر، آیین رونمایی از «دیوان عاقل شاهجهانآبادی»، با حضور سفیر هند در ایران، شاعران و پژوهشگران ادبیات فارسی در تالار فرهنگ سازمان برگزار شد. در این نشست، سروش آیینه، شاعر و استاد موسیقی، بهمن بنیهاشمی، شاعر و پژوهشگر ادبیات فارسی، و هومن یوسفدهی، مصحح اثر و پژوهشگر تاریخ و ادبیات، درباره ویژگیهای ادبی دیوان، جایگاه عاقل شاهجهانآبادی در سبک هندی و اهمیت انتشار این اثر سخن گفتند. دبیری نشست را احسانالله شکراللهی، رئیس اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، بر عهده داشت.
احسانالله شکراللهی، دبیر نشست، درباره کشور هند و تشابهات فرهنگی با ایران گفت: «حقیقتاً هند همه جهان است؛ همه ادیان رایج دنیا بهنوعی در هند حضور دارند، اقوام گوناگون و شیوههای متنوع زندگی در این کشور دیده میشوند و اقلیمهای متفاوتی در آن وجود دارند. شاید از بسیاری جهات، تنها هند با ایران قابل مقایسه باشد؛ از تنوع اقلیمی، قومی و دینی گرفته تا همزیستی باشکوه این گروهها در کنار یکدیگر.»
وی تأکید کرد: «بر این اساس، هندشناسی نوعی جهانشناسی است. اگر بخواهیم هند را بشناسیم، چارهای نداریم جز آنکه یکی از مهمترین محورهای شناخت این کشور، یعنی ادبیات فارسی، را مطالعه کنیم. بخش بزرگی از تاریخ دوران میانه هند به زبان فارسی نوشته شده است و برجستهترین ادیبان ایران و هند در این دوره، در هند میزیستند یا از حمایت پادشاهان هندی برخوردار بودند. بر ماست که این گنجینه مشترک را پاس بداریم، احیا کنیم و با کیفیتی شایسته به انتشار برسانیم.»
شکراللهی با اشاره به جایگاه بیدل دهلوی در سبک هندی گفت: « واقعیت این است که عاقل و بسیاری دیگر از شاعران آن دوره در پیرامون بیدل بالیدند. اگر امروز عاقل را میشناسیم، این شناخت میتواند به ما در شناخت بهتر بیدل کمک کند. قدر بیدل آنگونه که باید شناخته نشده است و لازم است بیدلشناسی را در ایران جدیتر بگیریم.»
بهمن بنیهاشمی، شاعر و پژوهشگر ادبیات فارسی، در آغاز سخنان خود با قدردانی از تلاشهای هومن یوسفدهی در حوزه تصحیح متون، او را از پرکارترین پژوهشگران این حوزه دانست و گفت: «حجم فعالیتهای پژوهشی ایشان بسیار قابل توجه است؛ کاری که برای بسیاری از پژوهشگران ممکن است سالها زمان ببرد، …
