استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از ایلام، اقدام اخیر شورای اسلامی شهر ایلام در انتشار فراخوان عمومی برای جذب گزینههای تصدی شهرداری، گامی رو به جلو در مسیر شفافیت و مردمسالاری محسوب میشود. این رویه، هرچند دیرهنگام، اما نشانهای از عبور از روشهای سنتی و پشتپردهای انتصابات است که خود جای تقدیر دارد.
با این حال، پرسش اساسی که در میان شهروندان ایلامی و حتی کارشناسان مدیریت شهری مطرح میشود، این است: آیا تکمیل فرمهای آموزشی و سوابق مدیریتی، میتواند تضمینی بر موفقیت در یکی از پیچیدهترین و بحرانزدهترین پستهای اجرایی استان باشد؟
واقعیت میدان؛ بلبشوی پیمانکاران و امتیازخواهی فراقانونی
شهرداری ایلام، متأسفانه در سالهای اخیر به دلایل متعدد از جمله چندپارگی مدیریتی، موازیکاری نهادهای شهری و فشارهای بیرونی، به صحنه کشمکش میان پیمانکاران سفارشی و سهمخواهان فراقانونی بدل شده است. پروژههای نیمهتمام، بدهیهای انباشته و نارضایتی عمومی، تنها بخشی از خروجی این مدیریتِ شکننده است. در چنین شرایطی، شهردار آینده نه یک «کارمند ارشد»، که یک «فرمانده میدان» عمل خواهد کرد؛ کسی که باید در برابر جریاناتی که منافع خود را در تداوم وضع موجود میبینند، بایستد.
نقد جدی؛ بومیگرایی افراطی، آفت انتخاب اصلح
تأکید صرف بر بومیبودن نامزدها، هرچند از حیث آشنایی با مسائل محلی ارزشمند است، اما در شرایط کنونی میتواند به دام بومیگرایی افراطی تبدیل شود که نتیجه آن، انتخاب مدیرانی از دل همان شبکههای معیوب قبلی است. آنچه ایلام امروز به آن نیاز دارد، مدیری با افق دید ملی و حتی فراملی است که در عین احترام به بافت فرهنگی استان، اسیر روابط قومی و رانتخواهی محلی نشود. حتی اگر این مدیر، اصالتاً اهل ایلام نباشد، به شرط آنکه توان درک مسئله و عزم راسخ برای حل آن را داشته باشد، گزینهای مغتنم خواهد بود.
راهکارهای عملی برای شورای شهر؛ از «فراخوان» تا «فراخوانی …
