به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، حمله به پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ [۱۶ آذر ۱۳۲۰]، با غافلگیری کامل همراه بود و درنتیجه، حضور نیروی دریایی ایالات متحده در اقیانوس آرام به طور چشمگیری تضعیف شد. اگرچه برخی منتقدان، [فرانکلین] روزولت را متهم کردند که با شتاب بخشیدن به این درگیری، «درِ پشتی برای ورود به جنگ» ایجاد کرده است، اما حمله پرل هاربر مردم آمریکا را بسیج کرد و در آنها عزمی راسخ برای به سرانجام رساندن موفقیتآمیز جنگ بیدار ساخت. این امر یکی از پیشفرضهای اصلی را که ژاپنیها تصمیم خود را بر پایه آن استوار کرده بودند، باطل کرد. آنها انتظار داشتند که وقتی متصرفات جدیدشان را مستحکم کنند، دموکراسیهای «سست» از بازپسگیری [آن مناطق]، که بیتردید از نظر خون و مال بسیار پرهزینه میبود، رویگردان شوند. درعوض، قدرت دریایی ایالات متحده در اقیانوس آرام به طور چشمگیری گسترش یافت و پیش از آنکه ژاپن بتواند به طور مؤثر از این ثروتها بهرهبرداری کند، زنجیره دفاعیاش درهم شکسته شد. …
سایت خبرآنلاین / ۱۴۰۵/۰۵/۰۸
لجاجت در اوج قدرت؛ چگونه ژاپن در جنگ جهانی دوم تمامِ بردهای اولیه خود را به حریف واگذار کرد؟
ژنرالها همچنان بر ادامه جنگ اصرار داشتند؛ آنها اطمینان داشتند که یک پیروزی بزرگ یا حتی یک نبرد فرسایشی طولانی، بهترین راه برای دستیابی به شرایط صلح شرافتمندانه خواهد بود. همچنین، سخن گفتنِ متفقین از «تسلیم بیقید و شرط»، دلیل مضاعفی برای ادامه نبرد به دست ژاپنیها میداد.

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.










