در دنیایی که با اهداف مشخصشده توسط هوش مصنوعی، جنگ سایبری، سلاحهای هستهای و بحرانهای دائمی شکل گرفته است، انتخاب واقعی میان واقعگرایی و آرمانگرایی نیست؛ بلکه انتخاب اصلی میان «واقعگراییِ ریشهدار در قانون و کرامت انسانی» و «واقعگراییِ تهیشده از ترسی» است که در آن تنها قویترینها، سریعترینها و مجهزترینها به سلاح پیروز میشوند. پاپ لئو هشدار میدهد که اگر واقعگرایی این باشد، این واقعگراییِ عاری از واقعیت و شاید تهی از هرگونه امید به آینده است.
