زمانی که راهروهای اداری و نظارتهای سلیقهای، صندلی کارگردانی را از ناصر تقوایی گرفتند، جهانبینی هنری او متوقف نشد؛ این کمالگرای پرآوازه با تغییر رسانه خود، دوربین عکاسی را برای ثبت مستند و قومنگارانه تاریخ معاصر برگزید و با حضور خستگیناپذیر در سنگر آموزش، نسل جدیدی از سینماگران ایرانی را با الفبای هویت ملی، دکوپاژ و اصالت ادبیات پرورش داد.
