شرح اشتراوس بر دو اثر اصلی ماکیاولی، یعنی شهریار و گفتارها، از یک منظر، شرحی بدیع و در عین حال خلافآمد است. به این مضامین ماکیاولیایی دقت کنید: شهریارانی که میخواهند به نحوی مطمئن، قلمروی حکمرانانی را تصاحب کنند، باید خانوادههای آن حکمرانان را نابود سازند؛ سخاوت حقیقی مبتنی بر خسیسبودن در قبال اموال خویش و گشادهدستی در قبال آن چیزی است که به دیگران تعلق دارد؛ زخمها را باید یکجا وارد آورد، چون هرچقدر که زخمها کمتر چشیده شوند، درد کمتری خواهند داشت، در حالی که منافع را باید ذره ذره اهدا کرد زیرا بدین طریق قویتر احساس میشوند.
