ساخت موسیقی متن سریال «بچه زرنگ» به پایان رسید؛ آغاز ماجراجویی گروه نجات جنگل

به گزارش ایلنا، متن این بیانیه به شرح زیر است:

مصوبه مجلس شورای اسلامی درباره مجازات و محرومیت دائمی فیلمسازان و فعالان حوزه فرهنگ و هنر نگرانی‌هایی جدی را در سطح جامعه سینما و اهالی فرهنگ و هنر ایجاد کرده.

البته بدیهی است حمایت از امنیت ملی و مقابله با هرگونه مداخله یا نفوذ بیگانه، ضرورت دارد، اما این ضرورت نباید بهانه‌ و دستاویزی برای ایجاد عناوین مجرمانه مبهم و قابل تفسیر و تعیین مجازات‌های سنگین و مادام‌العمر برای فعالیت‌های هنری و حرفه‌ای شود.

هنر و سینما عرصه اندیشه، روایت و بیان است و فیلمساز را نباید صرفاً به دلیل ساخت یک اثر یا نوع نگاه خود، از حق فعالیت حرفه‌ای محروم کرد. محرومیت مادام‌العمر از شغل و حرفه یا خدمات دولتی مجازاتی بسیار سنگین است که با اصل تناسب جرم و مجازات و نیز حق انتخاب شغل که در اصل ۲۸ قانون اساسی به رسمیت شناخته شده، در تعارض است.

قانون‌گذار باید توجه داشته باشد در حوزه هنر، مرز میان نقد، روایت، بازنمایی یک واقعیت، تخیل هنری با آنچه ممکن است "سیاه‌نمایی" یا عناوین مشابه آن تلقی شود، بسیار باریک است و نمی‌شود با تعابیر کلی و بدون معیارهای روشن آن را جرم‌انگاری کرد و برایش مجازات در نظر گرفت. قانون باید روشن و دقیق باشد تا هنرمند نگران نباشد چه چیزی در اندیشه و اثرش ممکن است، بعدها، جرم باشد و مستوجب مجازاتی شود که تمام آینده حرفه‌ای او را از بین ببرد.

سینمای ایران در طول دهه‌ها با تلاش کارگردانان، نویسندگان، و دیگر دست‌اندرکاران خود شکل گرفته و بخش مهمی از اعتبار فرهنگی کشور را در جهان به دست آورده است. اختلاف نظر با یک فیلم یا نقد محتوای آن، امری طبیعی است؛ اما پاسخ به یک اثر هنری نباید سلب موقت یا همیشگی امکان آفرینش از هنرمند باشد.

کانون کارگردانان سینمای ایران خواستار آن است که مفاد این مصوبه با دقت و با توجه به اصول قانون اساسی، حقوق شهروندی، حقوق حرفه‌ای هنرمندان و اصل تناسب جرم و مجازات مورد بازنگری قرار گیرد تا اختلاف نظرهای فرهنگی و هنری منتهی به ایجاد محرومیت‌های مختلف برای سینماگران و هنرمندان نشود.

سینما برای زنده ماندن، به امنیت نیاز دارد؛ اما امنیت سینما فقط امنیت ساختمان‌ها و تجهیزات نیست. امنیت واقعی سینما، امنیت اندیشه و امکان آفرینش آزاد هنری است.

کانون کارگردانان سینمای ایران انتهای پیام/

 به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، «نیو لای»، انیمیشن سه‌بعدی مستقل و کم‌هزینه چینی که در روز‌های نخست اکران با شکست تجاری روبه‌رو شده بود، حالا به لطف موجی از تمسخر و انتشار گسترده میم‌ها در شبکه‌های اجتماعی، به یکی از عجیب‌ترین پدیده‌های گیشه چین تبدیل شده است.

نقطه عطف، اما از شبکه‌های اجتماعی آغاز شد؛ کاربران با انتشار بخش‌هایی از انیمیشن و شوخی با کیفیت پایین تصاویر، حرکات شخصیت‌ها و داستان فیلم، آن را به یک سوژه وایرال تبدیل کردند. همین موج تمسخر، کنجکاوی مخاطبان را برانگیخت و تماشاگران برای دیدن این «انیمیشن عجیب» راهی سینما‌ها شدند.

فروش فیلم در مدت کوتاهی جهش کرد و مجموع درآمد آن از مرز ۲۰ میلیون یوان عبور کرد؛ به این ترتیب، اثری که قرار بود خیلی زود از چرخه اکران خارج شود، در کنار فیلم‌های پرهزینه‌ای مانند «اودیسه» کریستوفر نولان و «اسپایدرمن: یک روز کاملاً تازه» قرار گرفت.

به گزارش آفتاب نیوز،

در رویدادی کم‌نظیر که تحلیل‌گران بازار سینما را شگفت‌زده کرده، یک انیمیشن سه‌بعدی کم‌هزینه و مستقل به نام «نیو لای» (Niu Lai / 牛来) طی روز‌های اخیر به پربحث‌ترین سوژه گیشه سینما‌های چین و رسانه‌های سینمایی جهان تبدیل شده است؛ اثری که بدون هیچ‌گونه بودجه تبلیغاتی یا پشتیبانی کمپانی‌های بزرگ، مسیری سورئال را از یک شکست کامل تا یک پدیده فرهنگ‌ساز طی کرد.

فلاپ مطلق در ۱۰ روز نخست

این انیمیشن ۸۶ دقیقه‌ای که کل پروسه تولید آن به صورت مستقل و تنها توسط یک تیم دو نفره (یک مادر و پسر) پیش رفته است، در اواخر ماه گذشته میلادی (اوایل اوت) روی پرده سینما‌ها رفت. پروژه در ۱۰ روز نخست اکران با افتضاحی تجاری رو‌به‌رو شد؛ فروش کل آن حتی به ۱۰۰۰ دلار هم نرسید و در برخی روز‌ها تنها ۳۰ دلار (کمتر از بلیط چند صندلی) می‌فروخت. اکثر سالن‌های نمایش‌دهنده اثر خالی از تماشاگر بودند و کمتر کسی تصور می‌کرد این پروژه حتی نامش در رسانه‌ها ثبت شود.

قدرت وایرال شدن؛ از مسخره‌بازی تلگرامی تا صف‌های طولانی گیشه

نقطه عطف داستان از اواسط ماه اوت و در شبکه‌های اجتماعی چین (مانند ویبو و تیک‌تاک) شکل گرفت. کاربران با برش دادن بخش‌هایی از گرافیک فوق‌العاده ضعیف، رندرینگ آماتوری، حرکات مکانیکی کاراکتر‌ها و صداگذاری عجیب اثر، شروع به ساختن میم (Memes) کردند. لقب «بدترین انیمیشن سال» به سرعت روی فیلم نشست، اما همین موج تمسخر، موج دیگری از «کنجکاوی جمعی» را به راه انداخت.

مردم برای خندیدن دسته‌جمعی و تجربه دیدن این «شاهکار ضعیف» به سمت سینما‌ها هجوم بردند. استقبال به قدری ناگهانی و غیرمنتظره بود که بسیاری از سینما‌ها که اصلا پوستر رسمی یا مواد تبلیغاتی برای فیلم نداشتند، مجبور شدند کارمندان خود را مامور کنند تا با مداد و آبرنگ روی کاغذ پوستر دست‌ساز بکشند و بر دیوار سالن‌ها بچسبانند.

سبقت از کریستوفر نولان و اسپایدرمن در فروش روزانه

طی بازه‌ای کوتاه، فروش روزانه فیلم جهشی عجیب و ۱۹۰۰ برابری را تجربه کرد و مجموع فروش آن از مرز ۱۷ میلیون یوان (حدود ۲.۵ میلیون دلار) عبور کرد. در اوج این موج، انیمیشن «نیو لای» توانست در جداول فروش روزانه چین، نه‌تنها از بلاک‌باستر جدید کمپانی مارول یعنی «اسپایدرن: یک روز کاملا تازه»

اگرچه مجموع فروش کل و جهانی «اودیسه» اصلا قابل قیاس با این انیمیشن کوچک نیست، اما حضور یک اثر دست‌ساز ۲ هزار دلاری بالای سر پروژه‌های چندصد میلیون دلاری هالیوود، تیتر اول مجلات سینمایی شد.

تحلیل جامعه‌شناختی: خستگی از هوش مصنوعی و آثار صیقل‌خورده

منتقدان و جامعه‌شناسان فرهنگی این بن‌بست‌شکنی را ناشی از دو مؤلفه می‌دانند: نخست، تبدیل شدن سینما به یک «کمدی تعاملی و جمعی» برای نسل جوان، و دوم، دل‌زدگی مخاطبان از تصاویر کامپیوترمحور و بی‌روح هوش مصنوعی (AI). تماشاگران نقص‌ها و کیفیت نازل، اما «انسانی و بااصالت» این پروژه دو نفره را به آثار صیقل‌خورده و استودیویی ترجیح داده‌اند و سینما رفتن برای این فیلم را به یک ترند رفتاری تبدیل کرده‌اند.