راز بزرگ‌ترین الماس‌های جهان / این سنگ‌های گرانقیمت از کجا آمده‌اند؟

به گزارش سیتنا، در ادامه، به بررسی پادشاهی جدید مصر، کشف جدید و اهمیت آن می‌پردازیم.

پادشاهی جدید مصر؛ اوج قدرت و ثروت

پادشاهی جدید (۱۵۵۰ تا ۱۰۷۰ پیش از میلاد) اوج قدرت، ثروت و گسترش سرزمینی مصر باستان بود. این دوره با دودمان هجدهم و فرعون احموس آغاز شد که مصر را متحد کرد و مهاجمان هیسوس را بیرون راند.

دانشمندان تأیید کرده‌اند که فوران عظیم آتشفشانی سانتورینی (ترا) پیش از دوران سلطنت «آحموس» رخ داده است؛ بدین معنا که آغاز دودمان هجدهم و خودِ «پادشاهی نوین»، دیرتر از آن چیزی بوده که پیش‌تر تصور می‌شد.

کشف جدید؛ فوران سانتورینی پیش از احموس

تاکنون، مورخان تصور می‌کردند که فوران عظیم آتشفشان سانتورینی (در جزیره ترا، یونان) ممکن است هم‌زمان با اوایل پادشاهی جدید رخ داده باشد. اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این فوران در دوره میانی دوم و پیش از اتحاد مجدد مصر توسط احموس رخ داده است.

روش تحقیق؛ تاریخ‌گذاری رادیوکربن

محققان سه شیء باستانی را مورد بررسی قرار دادند: یک آجر گلی با مهر احموس یک پارچه کتانی تدفینی مجسمه‌های چوبی شابتی

نتایج نشان داد که فوران سانتورینی پیش از این اشیاء رخ داده است.

پژوهشگران یک خشت گلیِ مُهرشده با نام «آحموس»، یک پارچه کتانیِ کفن و تندیس‌های چوبیِ تدفینی موسوم به «شابتی» (که در تصویر دیده می‌شوند) را بررسی کردند؛ اشیایی که همگی پیوندی مستقیم با فرعون‌های شناخته‌شده و معابدشان داشتند.

اهمیت کشف

این یافته، مدل «گاه‌شماری پایین» را تأیید می‌کند که آغاز دودمان هجدهم را کمی دیرتر از تصور قبلی قرار می‌دهد. به گفته هندریک برونز، نویسنده اصلی مطالعه: «دوره میانی دوم به‌طور قابل‌توجهی طولانی‌تر از برآوردهای سنتی بوده و پادشاهی جدید دیرتر آغاز شده است.»

پیامدهای گسترده‌تر

این کشف به مورخان کمک می‌کند تا تعاملات فرهنگی و تجاری بین مصر، کرت و سایر مناطق مدیترانه را بازبینی کنند و نشان می‌دهد که حتی تمدن‌های باستانی با تکنیک‌های جدید، جدول زمانی خود را بازنگری می‌کنند.

عکسی منتشرشده در سال ۱۹۱۶ که چهار تندیس «شابتی» متعلق به دودمان دوازدهم و یک شابتی را نشان می‌دهد که او آن را به دودمان هفدهم نسبت داده است.

بازنویسی تاریخ با فناوری نوین

تاریخ‌گذاری رادیوکربن نشان داد که فوران آتشفشان سانتورینی پیش از دودمان هجدهم رخ داده و جدول زمانی پادشاهی جدید مصر را حدود یک قرن به عقب جابجا کرده است. این یافته، درک ما از تاریخ مصر باستان را متحول می‌کند.

انتهای پیام

 برخی ماشین‌ها آن‌قدر بزرگ هستند که توصیف آن‌ها به‌عنوان «وسیله نقلیه» یا «تجهیزات» تقریبا ناکافی به نظر می‌رسد. آن‌ها می‌توانند صدها متر امتداد داشته باشند، هزاران تُن وزن داشته باشند یا در مقیاسی فعالیت کنند که معمولا با تاسیسات صنعتی کامل مرتبط است.

به گزارش ایسنا به نقل از آی‌ای، از یک بیل مکانیکی ۱۴ هزار و ۱۹۶ تُنی که در معادن روباز حرکت می‌کند گرفته تا یک شتاب‌دهنده عظیم ذرات، این‌ها هفت مورد از بزرگ‌ترین ماشین‌هایی هستند که تاکنون ساخته شده‌اند. در این فهرست به ‌جای رتبه‌بندی صرفا بر اساس یک معیار، مقیاس فیزیکی کلی، جرم و اهمیت مهندسی در نظر گرفته شده است. ۱. برخورددهنده بزرگ هادرونی در سرن

برخورددهنده بزرگ هادرونی (LHC) به ‌طور رسمی از سوی رکوردهای جهانی گینس به ‌عنوان بزرگ‌ترین ماشین ساخته ‌شده توسط بشر شناخته شده است و محیط آن حدود ۲۶.۶ کیلومتر است. این شتاب‌دهنده در زیر مرز فرانسه و سوئیس، در نزدیکی ژنو، ساخته شده و از ۱٬۲۳۲ آهنربای دوقطبی ابررسانا برای هدایت پرتوهای ذرات در مسیر حلقه عظیم خود استفاده می‌کند.

این شتاب‌دهنده در سال ۲۰۰۸ آغاز به کار کرد و از آن زمان تاکنون برای آزمایش‌هایی با هدف بررسی ساختار بنیادی ماده مورد استفاده قرار گرفته است؛ از جمله کشف بوزون هیگز. برخلاف سایر ماشین‌های این فهرست، عظمت آن به جابه‌جایی زمین یا بار مربوط نمی‌شود. هدف آن کنترل ذراتی است که با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند. ۲. باگر ۲۹۳ در آلمان

باگر ۲۹۳ بی‌شک یکی از تماشایی‌ترین ماشین‌های روی زمین است. این بیل مکانیکی چرخ‌پره‌ای ۱۴ هزار و ۱۹۶ تُن وزن دارد، حدود ۲۲۰ متر طول و ۹۴.۵ متر ارتفاع دارد. گینس آن را هم به ‌عنوان سنگین‌ترین وسیله نقلیه زمینی و هم بزرگ‌ترین ماشین صنعتی متحرک جهان به رسمیت شناخته است.

چرخ بیل آن حدود ۲۱.۶ متر قطر دارد و ۱۸ سطل را حمل می‌کند که هرکدام قادرند هزاران لیتر مواد را در خود جای دهند. این ماشین می‌تواند روزانه حدود ۲۴۰ هزار مترمکعب خاک را جابه‌جا کند. حرکت آن فوق‌العاده آهسته است، اما ابعاد عظیم آن به دستگاه اجازه می‌دهد به ‌طور پیوسته لایه‌های رویی زمین را از معادن روباز خارج کند. ۳. پایونیرینگ اسپیریت یا کشتی ساخت‌وساز فراساحلی

پایونیرینگ اسپیریت با ۳۸۲ متر طول و ۱۲۴ متر عرض، کمتر شبیه یک کشتی معمولی و بیشتر شبیه یک سکوی صنعتی عظیم متحرک است. گینس آن را با ظرفیت ناخالص ۴۰۳ هزار و ۳۴۲ تُن، به ‌عنوان بزرگ‌ترین کشتی جهان از نظر ظرفیت ناخالص ثبت کرده است، در حالی که شرکت بهره‌بردار آن، آلسیز، آن را بزرگ‌ترین کشتی ساخت‌وساز جهان می‌نامد.

طراحی غیرمعمول دو بدنه‌ای این کشتی به آن اجازه می‌دهد از روی سکوهای فراساحلی عبور کند و سازه‌های عظیم را به ‌صورت یکپارچه جابه‌جا کند. سیستم بالابری آن، طبق مشخصات فعلی، قادر است سازه‌های فوقانی با وزن حداکثر ۴۸ هزار تُن را بلند کند. این کشتی همچنین برای نصب خطوط لوله فوق ‌سنگین طراحی شده است و به همین دلیل یکی از بزرگ‌ترین ماشین‌هایی محسوب می‌شود که تاکنون برای ساخت‌وساز فراساحلی ساخته شده‌اند. ۴. پل نقاله روباری F60 آلمان

F60  عملا یک پل متحرک به طول ۵۰۰ متر است که برای استخراج معادن سطحی ساخته شده است. این ماشین بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ در آلمان ساخته شد و ۵۰۲ متر طول، ۲۰۴ متر عرض و تقریبا ۸۰ متر ارتفاع دارد. هدف از طراحی آن، برداشتن و انتقال لایه‌های باطله یا خاک و سنگ‌های رویی معدن روی ذخایر زغال‌سنگ قهوه‌ای بود و این دستگاه در کنار بیل‌های مکانیکی عظیم فعالیت می‌کرد.

F60  می‌توانست مناطق بسیار وسیع معدنی را پوشش دهد و هم ‌زمان مواد استخراج ‌شده را به ‌طور پیوسته منتقل کند. اگرچه عمر عملیاتی آن کوتاه بود و بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ فعالیت کرد، این ماشین همچنان یکی از خارق‌العاده‌ترین نمونه‌های مهندسی صنعتی متحرک در جهان به شمار می‌رود. امروزه این سازه بازنشسته به‌ عنوان یک اثر صنعتی حفظ شده است. ۵. خودروی حمل موشک شماره ۲ ناسا در ایالات متحده

خودروی حمل موشک شماره ۲ ناسا (CT-2) ممکن است کُندترین ماشین این فهرست باشد، اما تعداد کمی از ماشین‌ها می‌توانند ترکیبی مشابه از جرم و هدف را ارائه کنند. گینس در سال ۲۰۲۳ آن را به ‌طور رسمی به ‌عنوان سنگین‌ترین وسیله نقلیه دارای موتور جهان به رسمیت شناخت؛ وزن آن حدود ۶.۶۵ میلیون پوند، معادل تقریبا سه هزار و ۲۰ تُن است.

ناسا مفهوم خودروی حمل‌ موشک را در دهه ۱۹۶۰ برای انتقال موشک‌های سترن ۵ از ساختمان مونتاژ وسایل نقلیه به سکوهای پرتاب ساخت. امروزه CT-2 از برنامه آرتمیس ناسا پشتیبانی می‌کند و می‌تواند باری تا وزن ۱۸ میلیون پوند را حمل کند. این وسیله به ‌جای جاده‌های معمولی، روی زنجیرهای عظیم و مسیرهای ویژه‌ای که برای حرکت آن ساخته شده‌اند، حرکت می‌کند. ۶. بیگ ماسکی ایالات متحده

بیگ ماسکی دیگر وجود ندارد، اما در هر فهرست از ماشین‌های غول‌پیکر تاریخ شایسته حضور است. این دستگاه حفاری زنجیره‌ای که در سال ۱۹۶۹ تکمیل شد، حدود ۱۳ هزار و ۲۰۰ تُن وزن داشت و بزرگ‌ترین بیل مکانیکی کششی بود که تاکنون ساخته شده است.

سطل آن می‌توانست تقریبا ۳۲۵ تُن خاک را در خود جای دهد، در حالی که کفشک‌های حرکتی هیدرولیکی به دستگاه اجازه می‌دادند در اطراف معدن جابه‌جا شود. بیگ ماسکی می‌توانست حدود ۱۷ هزار و ۵۰۰ تن خاک را در هر ساعت جابه‌جا کند. این ماشین تا سال ۱۹۹۱ فعالیت کرد و سرانجام در سال ۱۹۹۹ برچیده شد. ابعاد عظیم آن نشان می‌دهد که چگونه نیازهای معادن سطحی در قرن بیستم، مهندسی ماشین‌آلات سنگین را به ‌شدت تحت تاثیر قرار داد. ۷. کاترپیلار 6090 FS  بیل مکانیکی معدن

کاترپیلار 6090 FS رویکرد متفاوتی را برای رسیدن به ابعاد بسیار بزرگ نشان می‌دهد؛ این ماشین قدرت حفاری عظیمی را در یک بیل مکانیکی معدنی نسبتا جمع‌وجور متمرکز کرده است. وزن عملیاتی این دستگاه حدود هزار تُن است، چهار هزار و ۵۰۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند و ظرفیت بار سطل آن می‌تواند به ۱۰۳ تن برسد. ظرفیت سطل نیز بسته به پیکربندی می‌تواند به ۵۵ مترمکعب برسد.

این ماشین برخلاف بیل مکانیکی چرخ‌پره‌ای که به ‌طور مداوم در معدن حفاری می‌کند، کامیون‌های غول‌پیکر حمل مواد را در هر نوبت با یک سطل بارگیری می‌کند. این دستگاه نشان می‌دهد که تجهیزات مدرن معدنی چگونه به سمت ظرفیت بار بسیار بالا، قدرت هیدرولیکی و بهره‌وری زیاد تکامل یافته‌اند.

این ماشین‌ها نشان می‌دهند که «بزرگ بودن» می‌تواند معانی بسیار متفاوتی داشته باشد. برخورد دهنده بزرگ هادرونی به این دلیل عظیم است که برای حرکت ذرات به مسیری ۲۶.۶ کیلومتری نیاز دارد؛ باگر ۲۹۳ به این دلیل عظیم است که جابه‌جایی کوه‌ها به ماشین‌آلات خارق‌العاده‌ای نیاز دارد؛ و خودروی حمل موشک ناسا به این دلیل عظیم است که باید برخی از بزرگ‌ترین فضاپیماهای بشر را حمل کند. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر السا فیروز آذر: در یک پارتی مرا دزدیدند خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : ترلان پروانه: پسره غیرتی بازی در می آورد بیشتر بخوانید: چرا بیشتر خودروسازان سراغ موتور ۲ لیتری چهار سیلندر می‌روند؟ تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

به گزارش سیتنا، در ادامه، به بررسی سحابی شیر، تصاویر جدید جیمز وب و جزئیات این جرم آسمانی می‌پردازیم.

سحابی شیر چیست؟

سحابی NGC 2392 که به «سحابی شیر» معروف است، یک سحابی سیاره‌نما (Planetary Nebula) است که در فاصله ۵۰۰۰ سال نوری از زمین و در صورت فلکی جوزا (Gemini) قرار دارد. این سحابی زمانی شکل گرفت که ستاره مرکزی آن مرد و لایه‌های بیرونی خود را به فضا پرتاب کرد و یک کوتوله سفید (White Dwarf) از خود به جای گذاشت.

تصاویر جدید جیمز وب

تلسکوپ جیمز وب با دو دوربین خود، NIRCam (دوربین فروسرخ نزدیک) و MIRI (ابزار فروسرخ میانی)، این سحابی را در نور فروسرخ (Infrared) به تصویر کشیده است. این تصاویر جزئیات بی‌نظیری از ساختار سحابی را نشان می‌دهند: چهره شیر: هسته مرکزی (کوتوله سفید) که مانند بینی دکمه‌ای شیر است، با تابش شدید خود، حبابی از گاز یونیزه ایجاد کرده که چهره شیر را شکل می‌دهد. یال شیر: بخش‌های هاله‌مانند اطراف سحابی که مانند یال شیر هستند و از گاز و غبار تشکیل شده‌اند. تافت‌های مو مانند: ساختارهای کوچکی که شبیه تافت‌های مو یا دنباله‌های دنباله‌دار هستند و در واقع توده‌های متراکم غبارند که در برابر تابش ستاره مرکزی مقاومت کرده‌اند.

سرنوشت سحابی شیر

ستاره‌شناسان تخمین می‌زنند که این سحابی در حدود ۱۰,۰۰۰ سال آینده به‌طور کامل در فضا پراکنده شود. اگرچه این مدت در مقیاس کیهانی کوتاه است، اما نشان‌دهنده تغییرات مداوم در این جرم آسمانی است.

اهمیت این کشف برای ستاره‌شناسی

تصاویر جدید تلسکوپ جیمز وب از سحابی شیر، جزئیات بی‌نظیری از ساختار این جرم آسمانی را آشکار کرده است. این تصاویر به ستاره‌شناسان کمک می‌کنند تا فرآیندهای پیچیده مرگ ستارگان و شکل‌گیری سحابی‌های سیاره‌نما را بهتر درک کنند. سحابی شیر با چهره خیره‌کننده خود، یکی از زیباترین جرم‌های آسمانی است که تاکنون به تصویر کشیده شده است.

انتهای پیام

گزارش از حمزه فاتح