عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - برخی از سلاح های دوران جنگ سرد وحشتناک بودند، برخی زیبا بودند، و بعد هواپیمایی مثل بارتینی بریف وی وی ای-14 (Bartini Beriev VVA-14) وجود داشت؛ ماشینی که گویی از پیوند یک بشقاب پرنده و یک زیردریایی متولد شده بود و برای تعقیب و نابودی زیردریایی های حامل موشک هسته ای آمریکا ساخته شده بود. این پرنده که روی موج های دریا می لغزید و وعده پرواز عمودی و جهش از روی سطح آب را می داد، امروزه بدون بال و زنگ زده در دشتی خارج از شهر مسکو قرار دارد.
این ماشین یکی از عجیب ترین هواپیماهایی است که قرن بیستم به خود دیده و ذهن پشت آن نیز دست کمی از خود ماشین نداشت. طراح آن، رابرت بارتینی، یک اشراف زاده ایتالیایی بود که به رویاپرداز هوانوردی شوروی تبدیل شد؛ کسی که همکارانش به شوخی او را «آدم فضایی» می نامیدند. هواپیمای VVA-14 شاهکار مهندسی عجیب او بود؛ پرنده ای که قرار بود همه کارها را هم زمان انجام دهد، اما در نهایت تقریبا هیچ کدام را انجام نداد.
این داستان اژدهای سه سر اتحاد جماهیر شوروی است: اینکه قرار بود چه باشد، چرا هرگز به هدفش نرسید و چگونه تنها بازمانده آسیب دیده اش به عنوان تکه ای فلز قراضه در بزرگ ترین مجموعه هواپیماهای شوروی در جهان رها شد.
شکارچی زیردریایی؛ زاییده وحشت جنگ سرد
ساخت VVA-14 پاسخی به یک کابوس بسیار مشخص بود. در سال 1961، آمریکا تجهیز ناوگان زیردریایی های خود را به موشک های بالستیک «پولاریس» آغاز کرد؛ یک بازدارنده هسته ای که می توانست پنهان از دید، در هر نقطه ای از اقیانوس های جهان کمین کند. اتحاد جماهیر شوروی به وسیله ای نیاز داشت که بتواند این زیردریایی ها را پیدا کرده و با سرعت بالا در پهنه وسیعی از دریاهای آزاد نابود کند.
اینجا بود که رابرت بارتینی وارد میدان شد. این وسیله نقلیه دوزیست که نمونه اولیه آن در دهه 1960 شکل گرفت و در اوایل دهه 1970 به سخت افزار واقعی تبدیل شد، طوری طراحی شده بود که بتواند بدون نیاز به باند پرواز از هر نقطه ای به پرواز درآید، مسافت های طولانی را در ارتفاع بالا طی کند و مهم تر از همه، با استفاده از «اثر زمین» (Ground Effect) درست در بالای سطح آب حرکت کند تا مخفیانه به طعمه خود نزدیک شود. بارتینی با همکاری دفتر طراحی بریف که به ساخت قایق های پرنده شهرت داشت، برنامه ریزی …
